ΜΑΓΙΟΥ ΤΡΙΚΕΡΙΩΤΗ «Το ελληνικό θέατρο είναι συναρπαστικό»

Η είσοδός της στο ελληνικό θέατρο, πριν από δύο χρόνια, προκάλεσε αίσθηση,
κάνοντας τα βλέμματα της «συντεχνίας» να στραφούν επάνω της. Η πρώτη
σκηνογραφική δουλειά της, στη «Λούλου» του Βέντεκιτ, που σκηνοθέτησε ο Αντώνης
Καλογρίδης, φωτεινή, πολύπλοκη, με τεχνικές δυσκολίες, δεν φανέρωνε έλλειψη
εμπειρίας, ενώ αναδείκνυε το ταλέντο και τη φρεσκάδα της νιότης της.

Η Μαγιού, 24 μόλις Μαΐων, άρχισε να έχει προτάσεις συνεργασίας, παρ’ ότι
συνέχιζε να ζει και να εργάζεται στο Λονδίνο. Και έως τώρα έχει κάνει σκηνικά
– κοστούμια στον «Επαγγελματία» του Ντούσαν Κοβάσεβιτς, που σκηνοθέτησε ο
Μίμης Κουγιουμτζής στο «Θέατρο Τέχνης». Συνεργάστηκε με τη Ρένη Πιττακή στον
απαιτητικό μονόλογο του Μπέκετ «Όχι εγώ», που σκηνοθέτησε η Ελπίδα Σκούφαλου.
Έκανε σκηνικά – κοστούμια στον «Χειμώνα» του Γιον Φόσε, που σκηνοθέτησε η Βίκυ
Γεωργιάδου για τη σειρά «Δοκιμές» του θεάτρου «Αμόρε», και πρόσφατα
σκηνογράφησε τις «Ιστορίες από το Δάσος της Βιέννης» του Έντεν φον Χόρβατ, που
ανέβηκε στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη.

Αυτή την περίοδο συνεργάζεται με τον Λευτέρη Βογιατζή για το ανέβασμα του
έργου της Σάρας Κέιν «Λαχταρώ» στο «Θέατρο της Οδού Κυκλάδων» και για τον
«Κουρέα της Σεβίλλης» που σκηνοθετεί ο Νίκος Μαστοράκης στο ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου.

Όταν, σε διάστημα δύο ετών, ένα εικοσιεξάχρονο κορίτσι έχει τόσο δυναμική
παρουσία στα «σπλάχνα» του ελληνικού θεάτρου, δεν υπάρχει αμφιβολία πως πλέει
σταθερά και υπεύθυνα προς τις πλούσιες θεατρικές πηγές.

Η μικρούλα, τρυφερή Μαγιού, ακολούθησε τη φύση της. Έγινε σκηνογράφος. Μια
απόφαση που πάρθηκε σε ηλικία πέντε ετών, βλέποντας στην αγκαλιά της μαμάς της
τη «Σπασμένη Στάμνα», την ιστορική πρώτη παράσταση της «Σκηνής». Δεν
λοξοδρόμησε. Σπούδασε σκηνογραφία στο Πανεπιστήμιο του Κεντ (1995-1999) και
ενδυματολογία στη Θεατρική Σχολή του Old Vic στο Μπρίστολ (1999-2000).
Παρακολούθησε μαθήματα ενδυματολογίας και ζωγραφικής στο Central St. Martin’ s
και στο London School of Fashion (2000 -2001). Αμέσως μετά την αποφοίτησή της
άρχισε να δουλεύει σε θέατρα στο Κάντερμπερι, στο Μρίστολ, το Εδιμβούργο και
το Λονδίνο.

Έχοντας την πολυτέλεια της επιλογής ανάμεσα σε δουλειές στην Αγγλία και σε
δουλειές στην Ελλάδα, είναι σχεδόν αποφασισμένη. Γιατί «το θέατρο έξω είναι
ενδιαφέρον, εδώ είναι συναρπαστικό».