Πρόσωπα Πάρτι εναντίον του φόβου

Στο Πεκίνο και τη Σαγκάη, οι δρόμοι είναι έρημοι, λόγω της άτυπης
πνευμονίας. Η Μιαν Μιαν οργανώνει, όμως, ρέιβ πάρτι.

Μιαν Μιαν. «Η κατάσταση είναι σοβαρή, όχι όμως και να σταματήσουμε τα πάντα»

Ο φόβος της άτυπης πνευμονίας, του Σοβαρού Οξέος Αναπνευστικού Συνδρόμου
(SARS), έχει αλλάξει την όψη των πόλεων της Κίνας. Ολόκληρα δημόσια κτίρια
μπαίνουν σε καραντίνα, οι δρόμοι ερημώνουν. Η οικονομία υποφέρει διεθνώς και
μια ιδιότυπη ξενοφοβία εκδηλώνεται εις βάρος των Ασιατών, οι οποίοι
αντιμετωπίζονται στον υπόλοιπο κόσμο ως πιθανοί φορείς. Οι υιοθεσίες ορφανών
από την Κίνα έχουν σταματήσει στις ΗΠΑ, όπου η ατμόσφαιρα είναι δηλητηριασμένη
– από το φόβο μάλλον, παρά από τον ιό. Μετά την 11η Σεπτεμβρίου, ο ξένος ήταν
πιθανός τρομοκράτης, τώρα είναι πιθανός φορέας της «πανούκλας». Σε ένα ιατρικό
συνέδριο για την άτυπη πνευμονία, οι θέσεις γύρω από τον Βόλφγκανγκ Πράισερ
του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας έμειναν άδειες, επειδή είχε περάσει μερικές
εβδομάδες στην Κίνα – ακριβώς για να μελετήσει την ασθένεια. Σε ένα Δημοτικό
Σχολείο της Μπρέσια, στην Ιταλία, πολλοί γονείς δεν έστειλαν τα παιδιά τους
στην τάξη επειδή φοιτούσαν σε αυτή δύο μικροί Κινέζοι, των οποίων η μητέρα
είχε επιστρέψει πρόσφατα από την Κίνα. Ο δήμαρχος μιας πόλης κοντά στη Μόσχα
πρότεινε να δημιουργηθεί ένας καταυλισμός, στον οποίο να περιοριστούν οι
Κινέζοι και οι Βιετναμέζοι λαθρομετανάστες.

Η Μιαν Μιαν, νεαρή συγγραφέας και βασίλισσα της νύχτας στη Σαγκάη, πάει
αντίθετα στο ρεύμα: «Η νυκτερινή ζωή στην Κίνα είναι νεκρή. Όλοι φοβούνται το
SARS. Αλλά δεν εγκαταλείπω, προχωράω μπροστά». Και οργάνωσε δύο ρέιβ πάρτι,
«ένα στη Σαγκάη και ένα κοντά στο Πεκίνο, κάτω από το Σινικό Τείχος. Ήρθαν
πολλοί νέοι, τουλάχιστον χίλιοι. Χορέψαμε και τραγουδήσαμε. Όλοι μαζί. Ήταν
φανταστικά». Είχε καλέσει τον διάσημο Άγγλο ντι τζέι Πωλ Όουκενφολντ, ο οποίος
επίσης δεν φοβήθηκε το SARS. «Εντάξει, είναι μια επιδημία, μια τρομερή
ασθένεια, φοβάσαι», λέει η Μιαν Μιαν. «Και μετά τι γίνεται; Είμαστε ανθρώπινα
πλάσματα, η ζωή πρέπει να προχωρήσει. Η κατάσταση είναι σοβαρή, αυτό είναι
αλήθεια. Όχι, όμως, και να σταματήσουμε τα πάντα».

Η Μιαν Μιαν γεννήθηκε το 1970 στη Σαγκάη και αφηγείται στα βιβλία της τις
περιπέτειες της «καμένης νεολαίας» της Κίνας. Γράφει για εικοσάχρονους που
αναζητούν δρόμους διαφυγής από τον κυρίαρχο αυταρχισμό και το κύμα καταστολής
που ακολούθησε την εξέγερση της Πλατείας Τιενανμέν, το 1989. Και το κάνουν
συχνά αυτοτραυματιζόμενοι, καταφεύγοντας στο αλκοόλ και τα ναρκωτικά, αλλά
κυρίως μέσω της μουσικής, ροκ και τέκνο. «Γι’ αυτό έκανα τα ρέιβ πάρτι», λέει
η Μιαν Μιαν. «Για να αψηφήσω τον φόβο του κακού».