Απόφαση -«βόμβα» για τα πανωτόκια

Δικαστική απόφαση βάζει «φρένο» στην τακτική των τραπεζών οι οποίες
υπολόγιζαν μονομερώς τους τόκους και τα πανωτόκια καθορίζοντας το ύψος της
οφειλής των ληξιπρόθεσμων δανείων που επρόκειτο να διεκδικήσουν από τους
δανειολήπτες.

Σύμφωνα με απόφαση του Πρωτοδικείου Πειραιά, οι τράπεζες θα μπορούν να
διεκδικήσουν χρηματικά ποσά, που περιέχουν πανωτόκια, μετά την εφαρμογή των
νόμων 2789/2000 και 2912/2001 (για τη ρύθμιση ληξιπρόθεσμων οφειλών που
περιέχουν πανωτόκια), μόνο στην περίπτωση που θα έχει εκδοθεί τελεσίδικη
αναγνωριστική δικαστική απόφαση για τα ποσά που απαιτούν από τους
δανειολήπτες. Εκτός και αν οι τελευταίοι έχουν συμφωνήσει εγγράφως για το ποσό
που τους ζητάει η τράπεζα. Η απόφαση 2891/2003 του Πρωτοδικείου Πειραιά
(διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων), ερμηνεύοντας τις σχετικές διατάξεις του
Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και τους προαναφερόμενους δύο νόμους, ορίζει ότι ο
καθορισμός του ύψους των οφειλών με μονομερή υπολογισμό της ίδιας της τράπεζας
καθιστούν την απαίτησή της «αβέβαιη και μη εκκαθαρισμένη».

Νομικοί κύκλοι εκτιμούν ότι η απόφαση-«βόμβα» του Πρωτοδικείου Πειραιά θέτει
υπό αμφισβήτηση όλες τις απαιτήσεις των πιστωτικών ιδρυμάτων που προέρχονται
από δάνεια, τα οποία περιέχουν πανωτόκια, αφήνοντας στον «αέρα» δεκάδες
χιλιάδες πλειστηριασμούς. Ταυτόχρονα παρέχει «ανάσες» σε χιλιάδες δανειολήπτες
οι οποίοι κινδυνεύουν με κατασχέσεις των περιουσιακών τους στοιχείων εξαιτίας
χρεών από πανωτόκια. Η απόφαση αναφέρει επίσης ότι το βέβαιο της απαιτήσεως
πρέπει να προαποδεικνύεται από τον επισπεύδοντα (τράπεζα) είτε με
αναγνωριστική δικαστική απόφαση είτε με έγγραφο που έχει εκδοθεί από τον ίδιο
τον οφειλέτη, σε καμία όμως περίπτωση με ιδιωτικό έγγραφο που έχει εκδοθεί από
τον ίδιο τον επισπεύδοντα.