ΓΝΩΜΗ Εκπροσώπηση με… μετανάστες

Ήρθε, λοιπόν, και για τη χώρα μας το πλήρωμα του χρόνου και, ύστερα από 10
συνεχόμενες παρουσίες στην κορυφαία τετράδα της Ευρώπης, η ελληνική
εκπροσώπηση στο φάιναλ φορ της Βαρκελώνης θα περιοριστεί στον Θοδωρή Παπαλουκά
και στον Νίκο Χατζηβρέτα (και βέβαια στον «δικό μας» Ντούσαν Ίβκοβιτς), που
αγωνίζονται στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας.

Ο Άρης, βέβαια, διοργανώνει και συμμετάσχει στο φάιναλ φορ του Τσάμπιονς
Καπ, μια διοργάνωση όμως που δεν είναι πρωταθλητριών, χωρίς να θέλουμε να
υποτιμήσουμε το επίτευγμα της ελληνικής ομάδας – και η ίδια άλλωστε κάποια
στιγμή είχε σκεφτεί να αποχωρήσει από τη διοργάνωση!

Ακόμα και το 2001, που η Ευρώπη είχε δύο κύπελλα Πρωταθλητριών, ο
Παναθηναϊκός είχε φτάσει στον τελικό σε αυτό τής Φίμπα και η ΑΕΚ στα ημιτελικά
(δεν ήταν με μορφή φάιναλ φορ) σε αυτό τής Ούλεμπ.

Και να σκεφτεί κανείς πως εφέτος, με δεδομένο πως ο Παναθηναϊκός πήγαινε…
τρένο στην πρώτη φάση και με το καλό ξεκίνημα του Ολυμπιακού στη δεύτερη, στα
μπασκετικά στέκια οι φίλοι του αθλήματος ονειρεύονταν και πάλι διπλή ελληνική
εκπροσώπηση και ντέρμπι «αιωνίων» και πάλι στην Ισπανία, όπως στο τελευταίο
πριν από οκτώ χρόνια στη Σαραγόσα.

Τέσσερα τρόπαια (τρία ο Παναθηναϊκός και ένα ο Ολυμπιακός) και συμμετοχή
στους 8 από τους 10 τελικούς (!) ήταν η εκπληκτική στατιστική μας στη
δεκαετία.

Η «αυτοκτονία» του Ολυμπιακού στη Βαρκελώνη και η αντιεπαγγελματική
συμπεριφορά του Μπιούφορντ (που βρέθηκε να έχει κάνει χρήση ινδικής κάνναβης)
δεν επέτρεψαν να συνεχιστεί το σερί, σε μια περίοδο που το μπάσκετ «διψούσε»
για μια διάκριση. Όσο για την ΑΕΚ, η μία νίκη σε 14 παιχνίδια αποτέλεσε
αρνητική επίδοση.

Θα ήταν σαφώς τονωτική ένεση για το άθλημα στην προσπάθεια ανάκαμψης που
διανύει και, αν μάλιστα «έδενε» και με ένα μετάλλιο στο ευρωμπάσκετ της
Σουηδίας το φθινόπωρο, θα μιλούσαμε σχεδόν για ολική επαναφορά στον δρόμο προς
το 2004.

Η ευκαιρία χάθηκε, αλλά δεν θα πρέπει να τα βάψουμε μαύρα. Αντίθετα, αν οι
ομάδες μάθουν από τα λάθη τους, μπορούν να επανορθώσουν του χρόνου.