Όνειρα εαρινής νυκτός

– Φέτος, πού θα κάνετε Πάσχα;

– Στους Αμπελοκήπους.

– Μα Αμπελοκήπους μένετε.

– Το πρόσεξες;

– Δεν θα φύγετε καθόλου;

– Μεγάλο Σάββατο, λέμε να το ρίξουμε έξω. Θα κάνουμε μια βόλτα προς Γηροκομείο
μεριά. Κι αν έρθουμε στο τσακίρ κέφι, μπορεί να χτυπήσουμε και τίποτα
Κατεχάκη. Έτσι, για να αλλάξουμε παραστάσεις.

– Πέρυσι, πού είχατε πάει;

– Αμφιταλαντευόμασταν μεταξύ Κούβας και Καραϊβικής.

– Και τελικώς; Κάνατε τον γύρο της Καραϊβικής;

– Κάναμε τον γύρο της Παραλιακής. Οργανωμένο γκρουπ. Όλοι οι
μικρομεσαίοι και οι συνταξιούχοι μέσα στο πούλμαν το κλιματιζόμενο. Αξέχαστα
περάσαμε. Καλαμάκι, Φάληρο, Άλιμος, Βούλα… Η Βούλα, ειδικά, μαγευτική αυτή
την εποχή. Βγάλαμε και φωτογραφίες έξω από ένα κινέζικο εστιατόριο με κάτι
δράκους και μετά τις δείχναμε στο γραφείο. Ότι και καλά πήγαμε Πεκίνο.
Ψαλιδίσαμε από τη φωτό το βενζινάδικο αριστερά και λέγαμε ότι είναι το Σινικό
Τείχος. Έσκασε ο τμηματάρχης…

– Όλο λέμε να πάμε Βούλα και όλο το αναβάλλουμε…

– Πέρυσι, τα οικονομικά μας ήταν πιο ανθηρά. Φέτος πήραμε το καταναλωτικό
δάνειο για να βάψουμε το σπίτι. Ξεχρεώσαμε τις μπογιές και τώρα χρωστάμε το
σπίτι.

– Η Τασία, πήραν δάνειο για να πάνε πέρυσι διακοπές οικογενειακώς στην
Κάλυμνο.

– Καιρό έχω να την δω…

– Ακόμα στην Κάλυμνο είναι. Άφησε τη δουλειά της στον ΟΤΕ και τώρα ασχολείται
με τα σφουγγάρια.

– Δύτης η Τασία;

– Αφού δεν μπορούν να το ξεπληρώσουν; Βουτάνε στα βαθιά κι όποιο
σφουγγάρι τσιμπήσουνε, το δίνουνε στην τράπεζα έναντι.

– Εσείς πού θα πάτε;

– Στα πεθερικά μου.

– Πού μένουν τα πεθερικά σου;

– Στο ισόγειο.

– Εκεί θα σουβλίσετε;

– Τι λες, ρε Πόπη; Τι να σουβλίσουμε: Τον καυστήρα ή τον σπιτονοικοκύρη;

– Του χρόνου, αν τα οικονομικά μας είναι καλά, σχεδιάζουμε μια μεγάλη
απόδραση. Θα γνωρίσουμε καινούργια μέρη, νέους πολιτισμούς, θα διευρύνουμε
τους ορίζοντες τον παιδιών…

– Σε ποια ήπειρο;

– Αφρική, Ασία… Μπορεί και Ευρώπη.

– Βιέννη, Βαρκελώνη, Πράγα, Νότια Γαλλία;

– Διόδια Σχηματαρίου.

– Έχουμε πάει ταξίδι του μέλιτος. Ακόμα το θυμόμαστε…

– Πάντως, βαράνε, λέει, μύγες τα ταξιδιωτικά γραφεία…

– Μύγες βαράγανε πέρυσι. Φέτος ούτε οι μύγες δεν περνάνε απ’ έξω.

Αντί να μπουν πελάτες, μπαίνουν τα εξαπτέρυγα… Βαθιά κατάνυξη επικρατεί στα
ταξιδιωτικά γραφεία.

– Φταίνε τα δάνεια…

– Φταίνε οι μισθοί…

– Φταίνε οι συντάξεις…

– Φταίνε, φταίνε, φταίνε. Εγώ τι φταίω, μπορείς να μου πεις;