[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Καλός μάρτυρας – μετά τον απόντα – είναι εκείνος που δεν ξέρει, δεν
είδε, δεν άκουσε. Ή δεν θυμάται. Αν λοιπόν δώσει την κατάθεσή του ακολουθώντας
αυτό τον κανόνα, δεν έχει να φοβηθεί τίποτε. Θα κουράσει λίγο τους δικαστές
που θα περιμένουν ματαίως να οδηγηθούν σε κάποια συμπεράσματα, αλλά το κέρδος
του θα είναι μεγάλο. Οι συνήγοροι υπεράσπισης των κατηγορουμένων θα εκτιμήσουν
τόσο πολύ την ακεραιότητα του χαρακτήρα του, θα ευαισθητο-ποιηθούν σε τέτοιο
βαθμό από τη στάση του, που θα τον απαλλάξουν από τη βάσανο των ερωτήσεων και
θα τον χαιρετήσουν μετ’ επαίνων. Αν όμως διεκδικήσει τον τίτλο του ουσιώδους
μάρτυρα, περιγράφοντας γεγονότα που γνωρίζει ή, ακόμη χειρότερα, πρόσωπα που
αναγνωρίζει, τότε έχει υπογράψει την ηθική του εξόντωση. Τιμωρία που
ενδεχομένως του αξίζει αν διαπιστωθεί ότι πρόκειται περί ψευδομάρτυρα. Αυτά
που συμβαίνουν στη δίκη για τη 17Ν στο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας
είναι πρωτοφανή. Προσθέτει ο μάρτυρας στοιχεία στην αρχική κατάθεσή του; Είναι
στημένος. Δεν αλλάζει τίποτε από όσα είχε καταθέσει αμέσως μετά το συμβάν;
Είναι κατασκευασμένος. Λέει άλλα αντ’ άλλων; Είναι καθοδηγούμενος. Όλοι,
δηλαδή, στο ίδιο τσουβάλι. Το ότι οι μάρτυρες κατηγορίας δεν κερδίζουν ποτέ τη
συμπάθεια των κατηγορουμένων και των υπερασπιστών τους είναι δεδομένο. Αλλά
εδώ δεν τηρούνται ούτε τα προσχήματα. Ορισμένοι (ελάχιστοι ευτυχώς) συνήγοροι
υπεράσπισης δεν φροντίζουν ούτε καν για τη διαφύλαξη της προσωπικής τους
αξιοπρέπειας. Εντάξει. Πάνω από όλα ο πελάτης. Πιο σωστά ο εντολέας. Και το
καθήκον ωστόσο έχει κάποια όρια. Αν επιθυμεί κάποιος να το ασκήσει με
σοβαρότητα. Διαφορετικά κινδυνεύει να υποστεί το πάθημα του βοσκού. Που όταν
ήρθε πραγματικά αντιμέτωπος με το λύκο, δεν τον πίστεψε κανείς. Αλήθεια, όταν
τουλάχιστον ο Κουφοντίνας και ο Σάββας ομολογούν τη συμμετοχή τους – έστω ως
πολιτικώς υπεύθυνοι, όπως τους ευχαριστεί να δηλώνουν – γιατί δεν
αναγνωρίζεται σε κανένα μάρτυρα το δικαίωμα να τους κατονομάσει ως δράστες; Να
παλέψει γι’ αυτό ο Αλ. Γιωτόπουλος που επιμένει να αρνείται, είναι αυτονόητο.
Ίσως όμως πρόκειται για ζήτημα τιμής. Για επιβεβαίωση ενός τίτλου που η 17Ν
έφερε επάξια επί 27 χρόνια. Οργάνωση φάντασμα.