Δρόμοι

Το πόκερ…

… οι ριψοκίνδυνοι παίχτες το παίζουν χωρίς όριο. Όταν δεν υπάρχει όριο στο
ποντάρισμα, ο καλός παίχτης μπορεί και κερδίζει με χειρότερο χαρτί. «Το πόκερ
με όριο είναι επιστήμη, αλλά το πόκερ χωρίς όριο είναι τέχνη», είχε πει ένας
διάσημος παίχτης. «Όταν υπάρχει όριο, χτυπάς ένα στόχο. Όταν δεν υπάρχει όριο,
ο στόχος ζωντανεύει και χτυπάει και αυτός». Και η λέξη «χτυπάς» δεν είναι
πάντα μεταφορική. Στα πρώτα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, η μελέτη του πόκερ
συνέβαλε στη θεωρία των παιγνίων, έναν καθόλου παιγνιδιάρικο κλάδο των
μαθηματικών με εφαρμογές στις στρατιωτικές αποφάσεις. Όταν οι πρόεδροι και οι
στρατηγοί δεν υπολόγιζαν τις επόμενες κινήσεις τους στο πεδίο της μάχης, λέει
ο συγγραφέας Τζέιμς Μακμάνους, τις υπολόγιζαν γύρω από ένα τραπέζι πόκερ.

Ο πατέρας…

… της επιστημονικής μελέτης του χαρτοπαιγνίου ήταν ο αναγεννησιακός Βενετός
γιατρός Τζιρολάμο Καρντάνο, που ήταν επίσης χειρομάντης, αστρολόγος,
αλγεβριστής και γενικώς ένας άνθρωπος που δεν φημιζόταν για την καλοτυχία του.
Σκόνταφτε και έπεφτε στα βρώμικα κανάλια, του ρίχνονταν λυσσασμένοι σκύλοι,
τον έχωναν κάθε τόσο στη φυλακή για χρέη στα χαρτιά και άλλα τέτοια. Η
κακοτυχία του «γύρισε» από τότε που επινόησε μια μέθοδο για να υπολογίζει τις
πιθανότητες, που την εξέθεσε στην πραγματεία «Liber De Ludo Aleae»
(«Εγχειρίδιο τυχερών παιγνίων»). Έτσι έθεσε τις βάσεις για έναν νέο κλάδο της
επιστήμης, τη στατιστική.

Οι παίχτες…

… σε ένα φιλικό σπίτι σπάνια προτιμούν το πόκερ χωρίς όριο, αφού εύκολα
μπορεί να τινάξει την παρέα στον αέρα: σπρώχνεις όλες τις μάρκες στο τραπέζι,
τις χάνεις, ξαναγοράζεις, τις ξαναχάνεις και μαζί με τις μάρκες χάνεις και
μερικούς φίλους. Στις φιλικές παρέες προτιμούν να παίζουν με όριο. Το καλύτερο
φύλλο κερδίζει και όλοι οι χαμένοι μπορούν να ελπίζουν στην επόμενη μοιρασιά.
Όχι όμως και ο παίχτης που παίζει χωρίς όριο. Ούτε οι στρατηγοί. Σε αυτούς δεν
αρκεί η ελπίδα. Με μπλόφες και με ρελάνς, οι πιο ταλαντούχοι από αυτούς ξέρουν
να εκβιάζουν τη νίκη ακόμη και όταν δεν κρατούν στο χέρι το καλύτερο χαρτί.
Όμως, αν χάσουν, η ήττα τους είναι βαριά.

Στον «Νονό 2»…

… όταν ο Μάικλ Κορλεόνε επιστρέφει από την Ουάσιγκτον, όπου έχει καταφέρει
να πείσει τον Φράνκι Πεντάντζελο να ανακαλέσει την κατάθεσή του στη Γερουσία,
καταστρώνει σχέδια για να ξεπαστρέψει τον αδελφό του Φρέντο και τον παλιό φίλο
του πατέρα του Χάιμαν Ροθ. Δεν τον σταματάει ούτε η είδηση πως η γυναίκα του
απέβαλε. Ο Τομ Χέιγκεν, ο δικηγόρος των Κορλεόνε, του λέει οργισμένα:
«Κέρδισες. Θες να τους ξεκάνεις όλους;» «Μόνο τους εχθρούς μου», απαντάει
αυτός. Ένας παίχτης χωρίς όρια θα είχε απαντήσει «Ναι» – χειρότερος δηλαδή και
από μαφιόζο.