Διαστάσεις Το φάντασμα του Σαντάμ

Ο Σαντάμ όχι μόνο ζει, αλλά ετοιμάζεται να πεθάνει σαν μάρτυρας. Αυτό που
τον ενδιαφέρει πάνω απ’ όλα είναι η θέση που θα καταλάβει στην ιστορία της
χώρας του.

Σαντάμ Χουσεΐν (του Πλαντύ, από τη «Μοντ»)

Μια φορά, πριν από πολλά χρόνια, ο Σαντάμ Χουσεΐν κάλεσε τους στρατηγούς του
και τους έδειξε μια ταινία διάρκειας δύο ωρών για το τέλος του Τσαουσέσκου.
Εκείνος καθόταν πίσω τους και όταν τελείωσε η ταινία ρώτησε: «Καταλάβατε;».
Αμήχανοι, οι στρατηγοί έγνεψαν καταφατικά με το κεφάλι. «Αυτό που είδατε»,
τους είπε τότε ο Σαντάμ, «δεν θα συμβεί εδώ ποτέ». Ο δικτάτορας δεν θα
προσφέρει στους αντιπάλους του, τόσο μέσα όσο και έξω από το Ιράκ, τη χαρά
μιας δίκης, όπως έγινε με τον Μιλόσεβιτς, ή μιας εκτέλεσης, όπως έγινε με τον
Τσαουσέσκου. Δεν θα δεχθεί ούτε να εξοριστεί, όπως έκανε ο Ίντι Αμίν. Θα
πεθάνει εκεί, στη χώρα του, σαν τον καπετάνιο που ακολουθεί το πλοίο στον
βυθό.

Όχι επειδή είναι θρήσκος. Όπως λέει στη Στάμπα ο 67χρονος Παλαιστίνιος
συγγραφέας Σαΐντ Αμπουρίς, που έχει γράψει μια από τις πιο συναρπαστικές
βιογραφίες του Ιρακινού ηγέτη με τίτλο «Σαντάμ Χουσεΐν η πολιτική της
βεντέτας», ο Σαντάμ πίνει ουίσκυ, είχε πάντα ερωμένες, του άρεσε να καυχιέται
για τις σεξουαλικές του επιδόσεις. Τα τελευταία χρόνια, όμως, το κέντρο βάρους
της πολιτικής στον αραβικό κόσμο έχει στραφεί προς τη θρησκεία. Ο Χουσεΐν της
Ιορδανίας δεν θέλει να τον αποκαλούν πλέον βασιλιά, αλλά «Σαρίφ» (απόγονο του
Μωάμεθ). Ο βασιλιάς του Μαρόκου αποκαλείται «ιμάμης». Ο Σαουδάραβας μονάρχης
προσφωνείται «φύλακας των ιερών κειμηλίων του Ισλάμ». Η θρησκεία έχει
μετατραπεί σε εργαλείο για την αποδοχή τού ηγέτη από τον λαό. Επιπλέον, ο
Σαντάμ δεν φοβάται να πεθάνει. Οι άνθρωποι που κατάγονται από το Τικρίτ είναι
σκληροί, σκοτώνουν εύκολα, ο ίδιος διηγείται ότι για πρώτη φορά σκότωσε
άνθρωπο στα 19 του χρόνια.

Μέχρι να αναλάβει την εξουσία, ο Σαντάμ ήταν δημοφιλής. Στη συνέχεια άρχισε να
απομακρύνεται από τον λαό και να αποκτά έμμονη ιδέα με την ασφάλεια: το Ιράκ
διαθέτει σήμερα το πιο αποτελεσματικό σύστημα εσωτερικής ασφάλειας στην
ιστορία, με εννιά διαφορετικές οργανώσεις που συνδυάζουν την αραβική πονηρία
με τη δυτική τεχνολογία. Οι Ιρακινοί τον τρέμουν – αλλά ταυτόχρονα αισθάνονται
προδομένοι από τη Δύση. Και οι υπόλοιποι Άραβες τον θαυμάζουν. Όταν ακούνε από
τους Δυτικούς ότι ο Σαντάμ έχει όπλα μαζικής καταστροφής, εκείνοι σκέπτονται:
«Μπράβο του». Όταν ακούνε ότι ο Σαντάμ συνιστά απειλή για τους γείτονές του,
γελούν με περιφρόνηση. Ο Μπους και ο Ράμσφελντ δεν έχουν καταλάβει τίποτα από
τον αραβικό κόσμο, επισημαίνει ο Αμπουρίς. Μετά τη νίκη τους, καλά θα κάνουν
να φύγουν το ταχύτερο από το Ιράκ, γιατί το φάντασμα του Σαντάμ δεν θα τους
αφήσει ήσυχους.