Πάουελ: Εμείς, κι αν σας αρέσει…

Στην πρώτη απόπειρα των ΗΠΑ να επιστρέψουν στο τραπέζι της πολυμερούς
διπλωματίας, συνομιλώντας με την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ για την επόμενη μέρα του
πολέμου, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Κόλιν Πάουελ ξέκοψε το ποιος θα έχει
το πάνω χέρι στην ανοικοδόμηση του Ιράκ.

Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Κόλιν Πάουελ ξέκοψε στους Ευρωπαίους το ποιος θα έχει το πάνω χέρι στην ανοικοδόμηση του Ιράκ

Αυτή τη φορά όμως οι Γάλλοι και οι Γερμανοί έδειξαν ότι δεν επιθυμούν τη
διαιώνιση της κόντρας με τις ΗΠΑ: είναι χαρακτηριστικό ότι ο υπουργός
Εξωτερικών της Γαλλίας μίλησε για «μεγάλη συναίνεση». Στις δηλώσεις του, μετά
τον μαραθώνιο των επαφών που είχε στις Βρυξέλλες με όχι λιγότερο από 21
Ευρωπαίους ομολόγους του, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ ξεκαθάρισε ότι «η
συμμαχία των δυνάμεων που είχε την πρωτοβουλία να απελευθερώσει το Ιράκ από το
καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν θα έχει και τον ηγετικό ρόλο στον καθορισμό των
επόμενων κινήσεων». Η παραδοχή του ότι «ο ΟΗΕ έχει σίγουρα κάποιο ρόλο να
παίξει, αλλά αυτός δεν έχει ακόμα προσδιοριστεί» ελάχιστα πρέπει να
ικανοποίησε τους Ευρωπαίους συνομιλητές του που περίμεναν σίγουρα πιο
ξεκάθαρες δεσμεύσεις έναντι μιας νομιμοποίησης της αμερικανοβρετανικής
επέμβασης. Ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες μάλιστα έδειξαν να περιμένουν ότι οι ΗΠΑ
θα επείθοντο από τις εκκλήσεις για ανάγκη επιστροφής στη νομιμότητα του ΟΗΕ,
προσδοκία που προσέκρουσε στην αδιαλλαξία Πάουελ.

Ο Γ. Παπανδρέου

Εκπροσωπώντας την Ε.Ε. ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου δήλωσε ότι
«η υιοθέτηση ενός νέου ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ αποτελεί
προϋπόθεση για οποιαδήποτε εμπλοκή της Ε.Ε.» στη διαδικασία της
ανασυγκρότησης. Ωστόσο στάθηκε αδύνατο να εκμαιεύσει κάποια δέσμευση, ακόμα
και στο απλό αίτημα της εγγύησης από τις «συμμαχικές δυνάμεις» της ασφαλούς
πρόσβασης για την ευρωπαϊκή ανθρωπιστική βοήθεια προς τον δοκιμαζόμενο
πληθυσμό του Ιράκ. Έως ότου συμβεί αυτό, την ευρωπαϊκή βοήθεια θα συνεχίζουν
να τη διανέμουν στους αμάχους οι ένστολοι «απελευθερωτές» τους.

Στην ουσία ο Κόλιν Πάουελ επιβεβαίωσε χθες τις πληροφορίες που θέλουν την
Ουάσιγκτον να επιλέγει την άμεση διοίκηση του Ιράκ από συμβούλιο Αμερικανών
στρατιωτικών επιτρόπων υπό τον απόστρατο στρατηγό Τζέι Γκάρντνερ και την
ελεγχόμενη και σταδιακή μεταβίβασή της σε Ιρακινούς «εκπροσώπους» της
αρεσκείας της, περιορίζοντας τον ΟΗΕ σ’ έναν ρόλο υψηλής πολιτικής εποπτείας
κυρίως σε θέματα ανθρωπιστικής βοήθειας. Ο κ. Πάουελ υπήρξε καθησυχαστικός σε
ό,τι αφορά την επέκταση της κρίσης σε γειτονικές χώρες μετά τις αμερικανικές
απειλές προς τη Συρία και το Ιράν, για να επαναλάβει αμέσως μετά το γνωστό
δόγμα ότι «η διπλωματία που δεν υποστηρίζεται από τη στρατιωτική ισχύ είναι
ανώφελη». Εξάλλου ο Αμερικανός υπουργός εξέφρασε την ικανοποίησή του για τη
«στάση αποδοχής» που συνάντησε η πρόταση να αναλάβει το ΝΑΤΟ μια αποστολή
διατήρησης της ειρήνης μετά το πέρας των εχθροπραξιών. Ωστόσο, σύμφωνα με
διπλωματικές πηγές, ελάχιστες ευρωπαϊκές χώρες βλέπουν θετικά την εμπλοκή των
δυνάμεών της σε μία «ημιπολεμική κατάσταση», καθώς υπάρχει ο φόβος να γίνει το
κατεχόμενο Ιράκ προορισμός των απανταχού μαχητών του τζιχάντ.

Σε κάθε περίπτωση, η Ευρώπη δεν φάνηκε χθες διατεθειμένη να επαναλάβει έναν
νέο γύρο σκληρής αντιπαράθεσης με τις ΗΠΑ στους κόλπους του Συμβουλίου
Ασφαλείας του ΟΗΕ γύρω από την επόμενη μέρα στο Ιράκ. Πρώτον, γιατί ο χρόνος
λειτουργεί προς όφελος των δυνάμεων που επιδιώκουν να δημιουργήσουν
τετελεσμένα στην περιοχή και, δεύτερον, γιατί, όπως παρατήρησαν ευρωπαϊκές
διπλωματικές πηγές, λόγοι ρεαλισμού επιβάλλουν την εμπλοκή της Ε.Ε. όχι μόνο
για να ελεγχθούν οι ζημιές από μία ρήξη στις σχέσεις της Δύσης με τον αραβικό
κόσμο αλλά και για να μην πάει χαμένη η ευκαιρία που ανοίγεται για την επίλυση
του παλαιστινιακού ζητήματος.

Γιάννος με Ανάν

Για τον ρόλο που πρέπει να έχει ο ΟΗΕ στο Ιράκ μετά τον πόλεμο συζήτησε χθες
στη Νέα Υόρκη ο υπουργός Άμυνας κ. Γ. Παπαντωνίου με τον γ.γ. του Οργανισμού
κ. Κόφι Ανάν. Ο κ. Παπαντωνίου, όπως και σε ομιλία του στην Ένωση Εξωτερικής
Πολιτικής, τόνισε μεταξύ άλλων ότι οι επιπτώσεις του πολέμου στο Ιράκ είναι
ιδιαίτερα σημαντικές για το περιβάλλον ασφάλειας, θέτοντας ερωτήματα για το
μέλλον του ΝΑΤΟ, την πορεία αμυντικής ενοποίησης της Ευρώπης και τον ρόλο του
ΟΗΕ, του οποίου, όπως είπε, πρέπει να αποκατασταθεί το κύρος.