[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Η επίθεση στο Ιράκ συμπλήρωσε ήδη 14 ημέρες. Οι φωνές διαμαρτυρίας σε
ολόκληρο τον κόσμο για το παράλογο του πολέμου γίνονται εντονότερες και
εντυπωσιάζουν με τον παλμό τους και την πίστη στην ειρήνη.

Σε πόλεις και απομακρυσμένα κράτη οι άνθρωποι και ιδιαίτερα οι νέοι φοιτητές
και μαθητές δείχνουν ένα διαφορετικό πρόσωπο από εκείνο του παρελθόντος, όπου
μεμονωμένες ομάδες απηχούσαν απόψεις και ιδέες από χώρα σε χώρα με αφορμές
«πολύχρωμες».

Η Ελλάδα είναι ένα από τα παραδείγματα που φωτίζουν σκιές και απομακρύνουν
φαντάσματα του παρελθόντος. Με άλλες ιδέες και πιο φωτεινές στιγμές που
δείχνουν ωριμότητα και ανοιχτό μυαλό στον μελλοντικό ορίζοντα.

Με τις σκέψεις αυτές, ο νους γυρίζει χρόνια πίσω, όταν οι αγώνες για ελευθερία
και δημοκρατία κατέκλυζαν τους δρόμους. Κι όταν η χώρα μας διαλαλούσε και
υποδείκνυε τον τρόπο, ώστε οι λαοί να ζουν ειρηνικά και αδελφωμένα. Ανεξάρτητα
από φυλή, χρώμα και θρησκεία.

Δεκαέξι μήνες πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και για την Ελλάδα
παρουσιάζεται μοναδική ευκαιρία να ενώσει ειρηνικά τους λαούς και να σημάνει
στον κόσμο η Εκεχειρία.

Να διαλαλήσει σε όλους τους λαούς της Γης πως «η Αθήνα θα είναι ο τόπος
συνάθροισης όλων των αθλητών, απ’ όλα τα κράτη του πλανήτη, ενωμένων,
αγκαλιασμένων και με όρκο τη διεκδίκηση της νίκης στην ειρηνική μάχη του
στίβου των Ολυμπιακών Αγώνων».

Να, λοιπόν, η μεγάλη, η μοναδική ευκαιρία που παρουσιάζεται στη χώρα μας, να
διεκδικήσει μια διαφορετική προβολή, πέραν της τουριστικής προπαγάνδας.
Εκείνης της συνύπαρξης των λαών και κυρίως της ασφάλειας, που τώρα πλέον
περισσότερο από κάθε άλλη φορά είναι επιτακτική ανάγκη να διαδραματίσει
πρωταγωνιστικό ρόλο σ’ αυτούς τους Αγώνες.

Θα πρέπει η Αθήνα να υποδείξει τον δρόμο ενός πεδίου που θ’ ακολουθήσουν όσοι
σκέπτονται να έλθουν στη χώρα μας έπειτα από ένα χρόνο.

Είναι ανάγκη η ομόψυχη συνεισφορά των κομμάτων και των πολιτών αυτής της χώρας
να αναδείξει την Ελλάδα στην άλλη της διάσταση, των συναισθημάτων και των
πολιτιστικών αρχών της.

Έπειτα από δεκάδες περιπέτειες και αφού αναλάβαμε αυτούς τους Αγώνες,
παρουσιάζεται μοναδική ευκαιρία να επιστρέψουμε στο «απλό», στο «μοναδικό» και
το ανθρώπινο, προκειμένου οι Ολυμπιακοί Αγώνες να αναδείξουν αρετές που η
εμπορευματοποίηση τείνει να μειώσει την πανάρχαιη σημασία και την έννοια της
αναβίωσής τους.