Φεύγουν για να γλιτώσουν το μακελειό

Συνεχίζει ο κόσμος να εγκαταλείπει τη Βαγδάτη προς την επαρχία, όχι
φοβούμενος τόσο τις οδομαχίες που θα γίνουν σε περίπτωση που εισέλθουν στη
Βαγδάτη οι Αμερικανοί όσο για τα νέα όπλα των ΗΠΑ, υψηλής τεχνολογίας, που
πιστεύεται ότι θα χρησιμοποιήσουν.

Ο φόβος για τη μάχη της Βαγδάτης τούς διώχνει από τα σπίτια τους. Πολλοί όμως είναι αυτοί που δεν γλιτώνουν από τους βομβαρδισμούς

Μια οικογένεια στην έξοδο της Βαγδάτης ετοιμαζόταν χθες να φύγει για την
επαρχία, όχι για τους παραπάνω λόγους. Αλλά γιατί, όπως μας είπε ο παππούς Αλί
Σάμπρι, «το σπίτι μας θα χρησιμοποιηθεί ως ένα από τα χιλιάδες μικρά φρούρια
που θα αντισταθούν στους εισβολείς, αν ποτέ μπουν στην πόλη». Και πρόσθεσε: «Ο
γιος μου είναι στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος Μπάαθ και έχει πάρει αυτή την
εντολή. Θα μείνει εδώ με άλλους “αδελφούς” και θα παλέψει μέχρι το τέλος,
ακόμα κι αν χρειαστεί να γίνει μάρτυρας».

Βεβαίως, οι Ιρακινοί κυκλοφορούσαν και χθες στους δρόμους. Σημειώθηκε
μποτιλιάρισμα σε ορισμένες περιπτώσεις γύρω από την κεντρική πλατεία Αλ Ταχρίρ
καθώς και στην περιοχή Μονσούρ, ενώ το ηλεκτρικό ρεύμα κόπηκε αρκετές φορές σε
διάφορες περιοχές της Βαγδάτης προκαλώντας επιπλέον πονοκεφάλους στους
κατοίκους που δεν έχουν τηλέφωνο.

Οι σιίτες

Πάντως, εκεί όπου φαίνεται ότι οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί έχασαν –
τουλάχιστον προσωρινά – το παιχνίδι, είναι με τους σιίτες. Πίστευαν ότι με την
επίθεση στο Ιράκ οι σιίτες θα στρέφονταν κατά των σουνιτών και των χριστιανών,
ανοίγοντας τις κερκόπορτες στους ξενους. Όμως συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Οι
θρησκευτικοί ηγέτες τους, ο Αλ Χακίμ που ζει στο Ιράν και αντιπολιτεύεται
σφοδρά το Σαντάμ Χουσεΐν, αλλά και ο Αλί Χουσεΐν Ασιστάνι που ζει στη Βαγδάτη,
έστειλαν μήνυμα στα εκατομμύρια σιίτες που ζουν στο Ιράκ: «Αντίσταση ώς το
τέλος, οι εισβολείς να μην περάσουν».

Έτσι εξηγείται γιατί σε τόπους ιερούς για τους σιίτες, όπως η Καρμπάλα αλλά
και σε άλλες περιοχές όπως η Βασόρα, οι μάχες συνεχίζονται με πολύ πείσμα και
μεγάλη αυτοθυσία από την πλευρά του πληθυσμού, το μεγαλύτερο κομμάτι του
οποίου είναι σιίτες.

Άλλωστε, αυτό έχει ξανασυμβεί. Τη δεκαετία του 1920, οι Βρετανοί, που
διαδέχθηκαν την Οθωμανική Αυτοκρατορία, νόμιζαν ότι θα πετύχουν να διαιρέσουν
τον πληθυσμό με βάση τη θρησκευτική ταυτότητα. Όμως και τότε, όπως και σήμερα,
οι σουνίτες και οι σιίτες ενώθηκαν κατά των Βρετανών. Όλοι αυτοί οι Ιρακινοί
είναι οι παππούδες αυτών που πολεμάνε σήμερα.