Βάφτηκαν με το αίμα παιδιών!

Οι αμερικανικές και οι βρετανικές βόμβες προτιμούν, ιδιαίτερα το τελευταίο
24ωρο, τα παιδιά του Ιράκ! Και εμείς οι δημοσιογράφοι που θέλουμε να
καταγράψουμε αυτή την τραγωδία, δεν έχουμε πλέον τη δυνατότητα να επιλέξουμε
πού θα πρωτοπάμε…

Το αθώο και απορημένο βλέμμα του μικρούλη προσπαθεί να βρει εξήγηση για τη φρίκη

Να πηγαίναμε στη Βαβυλώνα, κάπου 100 χιλιόμετρα νοτιότερα της Βαγδάτης, όπου
σκοτώθηκαν χθες το πρωί 9 παιδιά μέσα στην καρδιά της νέας πόλης Χίλα, στο
τετράγωνο Ναντίμ; Να ταξιδεύαμε λίγα χιλιόμετρα νοτιότερα, στην πόλη Νατζάφ
όπου σκοτώθηκαν το πρωί 7 γυναίκες και παιδιά; Ή να μέναμε στη Βαγδάτη για να
επισκεφθούμε νοσοκομεία όπου πολλά παιδιά, κυρίως από την περιοχή Αμίν, έχουν
ακρωτηριαστεί από τους χθεσινούς και ισχυρότατους προχθεσινούς βομβαρδισμούς;
Ή να πάμε προς τα σύνορα της Ιορδανίας όπου χτυπήθηκαν δύο λεωφορεία με
ανθρώπους-ασπίδες, ανάμεσά τους και Αμερικανοί;

Οι φωνές απόγνωσης, πάντως, από την ιστορική Βαβυλώνα ήταν τόσο δυνατές που
έφθασαν μέχρι την πρωτεύουσα! Ένα από τα αρχικώς διασωθέντα από το μακελειό
παιδιά το μετέφεραν στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο «Αλ Κίντι» της Βαγδάτης για
να το σώσουν. Οι γονείς του κλαίγοντας παρακαλούσαν τους γιατρούς να κάνουν
κάτι. Αλλά όταν το παιδί ήταν στο χειρουργείο, δεν άντεξε και έφυγε από τη
ζωή.

«Η σφαγή έγινε με φως»

«Ήταν το πρώτο μας αγόρι», μας είπε η μητέρα του Νάντια Αλ Σάλχι. «Είχα κάνει
πριν αυτό τέσσερα κορίτσια και μετά από αυτό άλλα τρία κορίτσια. Ο πατέρας του
δεν το άντεξε και λιποθύμησε πριν από λίγο. Έχει και καρδιά… Η σφαγή έγινε
με φως. Κανείς δεν περίμενε ότι θα ρίξουν στη γειτονιά μας. Και τα παιδιά, που
δεν έχουν σχολείο, έπαιζαν αμέριμνα μέχρι που τα βρήκε ο θάνατος. Δεν ξέρω τι
θα με παρηγορήσει. Νομίζω ότι θα τρελαθώ».

Στο ίδιο νοσοκομείο αλλά και σε άλλα στη Βαγδάτη συναντάς παντού
ακρωτηριασμένους νέους και παιδιά. Όταν μπαίνεις στους θαλάμους ακούς κατάρες,
κλάματα, συναντάς την απελπισία και τον πόνο, δεν ξέρεις αν πρέπει να ρωτάς ή
να δίνεις κουράγιο στους γονείς που στέκονται σαν τραγικές φιγούρες πάνω από
το κρεβάτι του παιδιού τους.

Σε ένα χαριτωμένο κοριτσάκι από την περιοχή Αμίν, η οποία γαζώθηκε από τους
βομβαρδισμούς προχθές το βράδυ, χρειάστηκε οι γιατροί να κόψουν το ένα από τα
δύο πόδια του! Κι όταν ο γιατρός σήκωσε το σεντόνι για να καταγράψει ο φακός
τη δυστυχία, ο συνάδελφος Γιώργος Φιλιππάκης, ο οποίος έχει δύο κόρες, δεν
άντεξε. Δάκρυα τον έπνιξαν και αναγκάστηκε να βγει έξω από τον θάλαμο.

Στο μεταξύ, όπως φάνηκε από προχθές το βράδυ, δεν υπάρχει μέρος πλέον στο Ιράκ
που να είναι ασφαλές. Οι βομβαρδισμοί έχουν γίνει τόσο σκληροί που ο καθένας
κινδυνεύει όπου κι αν βρίσκεται.

Σαν να γίνεται σεισμός

Τις τελευταίες 24 ώρες, όσοι ζούμε στο ξενοδοχείο «Παλαιστίνη», βγήκαμε πολλές
φορές έξω όταν νιώσαμε το κτίριο να πηγαίνει και να έρχεται, σαν να έχεις να
κάνεις με σεισμό 6 Ρίχτερ. Εκείνο που ανησύχησε αρκετούς ήταν το κατά πόσον το
κτίριο – το οποίο έχουν χτίσει οι Γάλλοι στη δεκαετία του ’70, όταν το Ιράκ
βρισκόταν στο οικονομικό του απόγειο – θα άντεχε τα φοβερά αυτά τραντάγματα.

Με τα τραυματισμένα παιδιά τους στην αγκαλιά ψάχνουν για βοήθεια

Ήταν πάντως στις 11 προχθές το βράδυ η πρώτη φορά που μας δόθηκε η εντύπωση
ότι οι δονήσεις προέρχονταν από τα βάθη της γης και όχι από αντικείμενο –
βόμβα ή πύραυλο – που έπεφτε από τον ουρανό.

Ο απολογισμός είναι τρομερός… Μόνο στη Βαγδάτη από προχθές το βράδυ μέχρι
χθες το μεσημέρι έχασαν τη ζωή τους 24 άμαχοι και τραυματίστηκαν, οι
περισσότεροι βαριά, άλλοι 125, σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε σε συνέντευξη
Τύπου ο υπουργός Πληροφοριών. Σε άλλες πόλεις σκοτώθηκαν 36 άμαχοι ενώ
τραυματίστηκαν 135. Όσο για τη Βασόρα, εκεί η σφαγή συνεχίζεται…

Για ωμότητα κατηγορούν οι Βρετανοί τους Αμερικανούς

Ρωγμές στην αγγλοαμερικανική στρατιωτική διοίκηση μπορεί να έχουν
σοβαρές επιπτώσεις στις μελλοντικές επιχειρήσεις στο Ιράκ. Ανώτεροι Βρετανοί
στρατιωτικοί που βρίσκονται εκεί δεν κρύβουν την απογοήτευσή τους για την
αδυναμία των Αμερικανών να πολεμήσουν για να κερδίσουν τα αισθήματα των
Ιρακινών. «Αυτήν την πρόκληση έχουμε μπροστά μας», λέει ο στρατηγός σερ Μάικ
Τζάκσον. «Δεν μας ενδιαφέρει να ασκήσουμε άσκοπη βία». Τα βρετανικά και τα
αμερικανικά στρατεύματα «πρέπει να πείσουν τους Ιρακινούς για τις καλές τους
προθέσεις», συμφωνεί ο Άνταμ Ίνγκραμ, υφυπουργός Ενόπλων Δυνάμεων της
Βρετανίας. Περιγράφοντας την εντελώς διαφορετική στάση Αμερικανών και
Βρετανών, Βρετανοί στρατιωτικοί αναφέρουν χαρακτηριστικά το Ουμ Κασρ, το
ιρακινό λιμάνι νότια της Βασόρας, την πρώτη αστική περιοχή που καταλήφθηκε από
Αμερικανούς και Βρετανούς πεζοναύτες. «Αντίθετα από τους Αμερικανούς, βγάλαμε
τα κράνη και τα γυαλιά μας και κοιτάξαμε τους Ιρακινούς κατάματα», λέει
Βρετανός στρατιωτικός στην εφημερίδα «Γκάρντιαν». Την ίδια ώρα, οι Αμερικανοί
στρατιώτες είναι απρόθυμοι να βγουν από τα τανκς τους. Και όταν ακόμη
βγαίνουν, παίρνουν διαταγές να φορούν την πλήρη πολεμική τους εξάρτυση. Πηγές
του βρετανικού υπουργείου Άμυνας αντιδιαστέλλουν την υπομονετική τακτική που
εφαρμόζουν τα βρετανικά στρατεύματα στη Βασόρα στην πιο ωμή τακτική που
εφάρμοσαν οι Αμερικανοί στρατιώτες γύρω από τη Νασιρίγια. Οι Αμερικανοί
πεζοναύτες πυροβολούσαν αδιακρίτως, λένε Βρετανοί στρατιωτικοί στην
«Γκάρντιαν», έχοντας λάβει διαταγές να χτυπούν αμάχους.