Στροφή του Σρέντερ

«Το πρόβλημα δεν είναι ότι έχουμε πολλή Αμερική, αλλά ότι έχουμε λίγη
Ευρώπη». Η διαπίστωση αυτή δεν είναι ούτε καινούργια, ούτε πρωτότυπη, αλλά από
το στόμα του Γκέρχαρντ Σρέντερ έχει ιδιαίτερο βάρος, ως δίδαγμα της κρίσης του
Ιράκ. Θα αποτελέσει άλλωστε τη ραχοκοκαλιά των εξαγγελιών του την ερχόμενη
Πέμπτη, για μία «νέα πολιτική εξωτερικών και άμυνας» της Γερμανίας.

Στην πολιτική συζήτηση των τελευταίων ημερών κυριαρχεί η αύξηση των αμυντικών
δαπανών και η επιτάχυνση της μεταρρύθμισης του γερμανικού στρατού. Ο
καγκελάριος δείχνει τώρα έτοιμος να σηκώσει το μεγαλύτερο κόστος, παρά τις
διαφαινόμενες αντιδράσεις ορισμένων Πρασίνων και τα σοβαρά προβλήματα της
γερμανικής οικονομίας.

Παράλληλα, ο Σρέντερ θέλει την Ε.Ε. με «δυνατότερη φωνή» και μεγαλύτερο ειδικό
βάρος στη διεθνή σκηνή. Αυτό προϋποθέτει την ενίσχυση των αμυντικών δομών τής
Ε.Ε., που πρέπει να επανατεθούν στο τραπέζι – όπως λέει – υπό το φως των
τελευταίων εξελίξεων.

Εδώ όμως αρχίζουν τα δύσκολα.

Με ιδιαίτερη πίεση οι Αμερικανοί, «γεράκια» και «περιστερές», έθεταν τα
τελευταία χρόνια στους Ευρωπαίους εταίρους το ζήτημα τής αύξησης των αμυντικών
τους δαπανών. Η απάντηση που εισέπρατταν ήταν ότι η δύναμη τής Ευρώπης δεν
βρίσκεται στα όπλα.

Από την άλλη, η «δυνατότερη» ευρωπαϊκή φωνή στους τομείς της άμυνας και της
εξωτερικής πολιτικής σημαίνει ότι τα κράτη – μέλη τής Ε.Ε. προτάσσουν το κοινό
ευρωπαϊκό συμφέρον έναντι του εθνικού συμφέροντος. Αλλά στην κρίση του Ιράκ,
τόσο οι πρωτεργάτες του αντιπολεμικού μετώπου (Γαλλία, Γερμανία) όσο και
εκείνοι που έσπευσαν να συμπαραταχθούν με τον Μπους, καθόρισαν τη στάση τους
αποκλειστικά με εθνικό κριτήριο και όχι ευρωπαϊκό.

Ακούγοντας τη δήλωση Σρέντερ, θυμήθηκα παλιότερη συνέντευξη του
Σοσιαλδημοκράτη, πρώην καγκελάριου, Χέλμουτ Σμιτ. Αποδεδειγμένος ευρωπαϊστής
και υποστηρικτής τής γαλλογερμανικής συνεργασίας, ο Σμιτ αναρωτιόταν μιλώντας
στο Σπίγκελ: «Θα ήθελα να δω τον Γάλλο αρχηγό του Γενικού Επιτελείου ή τον
υπουργό Άμυνας που θα αποφασίσει να θέσει υπό την ευρωπαϊκή διοίκηση ενός
Πολωνού ή ενός Ολλανδού τα πυρηνικά υποβρύχια της Γαλλίας».