Τι θα απογίνει, λοιπόν, με τους Κούρδους;

Ο Βρετανός αρθρογράφος Τίμοθι Γκάρτον Ας

Άραγε ποιοι λαοί δικαιούνται την αυτοδιάθεση και την αυτοδιοίκησή τους;
Αυτό το ερώτημα βάζει στους αναγνώστες ο Βρετανός αρθρογράφος Τίμοθι Γκάρτον
Ας στην εφημερίδα «Γκάρντιαν», αλλά ομολογεί και ο ίδιος πως δυσκολεύεται να
βρει μια οριστική απάντηση. Γι’ αυτό προτείνει τρεις διαφορετικές. Απάντηση
πρώτη. Κάποτε είχαμε τους Αλβανούς στο Κοσσυφοπέδιο. Κάναμε στρατιωτική
επέμβαση κατά των καταπιεστών τους. Πρώτα κρυφά και ύστερα φανερά, με τον UCK.
Εξασφαλίσαμε την ανεξαρτησία τους από τη Σερβία, σε ένα διεθνές προτεκτοράτο.
Μια μέρα θα γίνουν είτε ένα μικρό κράτος που θα λέγεται Κόσβα (στα αλβανικά)
είτε μια Μεγάλη Αλβανία. Απάντηση δεύτερη. Κάποτε ήταν οι Κούρδοι της
Τουρκίας. Απλώνουμε το χέρι, δίνουμε τα ευρώ μας και τα δολάριά μας και λέμε
στην Τουρκία ότι επειδή είναι μέλος του ΝΑΤΟ και θέλει πολύ να γίνει και μέλος
της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρακαλούμε, παρακαλούμε πολύ, στο όνομα του Θεού και
του Αλλάχ και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, να φέρεται καλύτερα στον
μεγάλο κουρδικό πληθυσμό της. Απάντηση τρίτη.

Κρυφά και φανερά

Τώρα είναι οι Κούρδοι του Ιράκ. Επεμβαίνουμε στρατιωτικά, λέει ο Τίμοθι
Γκάρτον Ας, εναντίον του καταπιεστή τους. Πρώτα κρυφά και τώρα φανερά, οι
αμερικανικές ειδικές δυνάμεις συνεργάζονται με τους κουρδικούς
απελευθερωτικούς στρατούς υπό την προστασία των αεροπλάνων που επιτηρούν τη
βόρεια «ζώνη απαγόρευσης πτήσεων». Η Τουρκία απειλεί να στείλει (αν δεν το
έχει κιόλας κάνει καθώς διαβάζετε αυτές τις γραμμές) τις δικές της ειδικές
δυνάμεις στο ιρακινό Κουρδιστάν. Δήθεν για να αποτρέψουν μια πλημμυρίδα
προσφύγων στην Τουρκία, αλλά ουσιαστικά για να αποτρέψουν τους Κούρδους της
Τουρκίας να διανοηθούν ότι θα μπορούσαν να ακολουθήσουν το παράδειγμα των
αδελφών τους στην άλλη μεριά των συνόρων. Και οι τρεις απαντήσεις είναι
σωστές, καταλήγει στο συμπέρασμα ο Βρετανός αρθρογράφος. Τι θα απογίνει λοιπόν
με τους Κούρδους; Ο Μπους και ο Μπλερ, η διχασμένη Ευρώπη, ο ΟΗΕ, η «Δύση» (αν
υπάρχει ακόμη) και η «διεθνής κοινότητα» (ό,τι και αν σημαίνει αυτό σήμερα),
θα προσποιηθούν ότι έχουν την απάντηση. Έξυπνοι ειδικοί σχεδιάζουν ήδη το
«ομόσπονδο» μεταπολεμικό Ιράκ, με ένα αυτόνομο ιρακινό Κουρδιστάν. Με ποια
σύνορα; Με ή χωρίς τα πετρέλαια του Κιρκούκ; Ποιος θα εγγυηθεί τα δικαιώματά
τους; Ή τα δικαιώματα των Ιρακινών στο Κουρδιστάν; Εδώ ο αρθρογράφος μας
κουράζεται να βάζει άλλες ερωτήσεις.

Όταν τελειώσει αυτός ο πόλεμος, λέει, θα έχουμε επιστρέψει πίσω στο 1918,
μπροστά στα ίδια ερωτήματα που έβαζαν οι παππούδες μας και που ακόμη δεν
μπορούμε να απαντήσουμε σε αυτά. Μερικές φορές, σκέφτεται ο Τίμοθι Γκάρτον Ας,
πως ίσως θα ήταν προτιμότερο να «επανεφεύρουμε» την Οθωμανική Αυτοκρατορία.