Πρόσωπα «Επιστρέψαμε στον μακαρθισμό»

Από τη δεκαετία του ’50, ο Χάρρυ Μπελαφόντε συμμετέχει στις μάχες της
αμερικανικής αριστεράς. Σήμερα συνεχίζει τον αγώνα του κατά της κυβέρνησης
Μπους και του πολέμου στο Ιράκ.

Χάρρυ Μπελαφόντε. Από τη μια «μαύρη λίστα» στην άλλη

Στις 17 Μαρτίου ο Μπελαφόντε έδωσε συναυλία σε κατάμεστη αίθουσα στην Κολωνία
και σήμερα εμφανίζεται στην Ολυμπιά του Παρισιού, με όλα τα εισιτήρια
πουλημένα. Γάλλοι και Γερμανοί ανέκαθεν τον συμπαθούσαν και τη συμπάθεια αυτή
αυξάνουν τώρα οι αντιπολεμικές θέσεις του. «Αν η Ιστορία είναι με το μέρος
μας», δήλωνε τις προάλλες στη «Λε Μοντ», «η κυβέρνηση Μπους θα τιμωρηθεί. Αλλά
αν ο πόλεμος στο Ιράκ πάει καλά για τον Μπους, θα θεωρήσει πως μπορεί να
συνεχίσει την ίδια πολιτική». Τη μεγαλύτερη απογοήτευση προκαλούν στον
Μπελαφόντε ο Κόλιν Πάουελ και η Κοντολίζα Ράις, ο υπουργός Εξωτερικών και η
Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του Μπους. Χρόνια ονειρευόταν την ημέρα που μαύροι
θα κατείχαν θέσεις-κλειδιά στην κυβέρνηση των ΗΠΑ, αλλά με τους συγκεκριμένους
το όνειρο μετατράπηκε σε εφιάλτη. Εν τούτοις αισιοδοξεί: «Αντίθετα απ’ ό,τι
στο Βιετνάμ, όπου η χώρα αφυπνίσθηκε όταν είχαν ήδη σταλεί στο πεδίο της μάχης
ένα εκατομμύριο άνδρες, τώρα κινητοποιηθήκαμε πολύ νωρίτερα».

Η μητέρα του Χάρρυ Μπελαφόντε ήταν από την Τζαμάικα, ο πατέρας του από τη
Μαρτινίκα και ο ίδιος γεννήθηκε το 1927 στο Χάρλεμ. Βρέθηκε στην κορυφή της
δημοτικότητας πριν ακόμη και από τον Σίντνεϋ Πουατιέ, τόσο ως ηθοποιός όσο και
ως «βασιλιάς» της μουσικής καλύψω. Πρωταγωνίστησε σε ταινίες που έμειναν στην
ιστορία. Η «Κάρμεν Τζόουνς» του Όττο Πρέμινγκερ (1954) ήταν η πρώτη που
απευθυνόταν στο ευρύ κοινό και είχε αφρο-αμερικάνικο καστ, με αποτέλεσμα η Κου
Κλουξ Κλαν να πυρπολεί αίθουσες που την πρόβαλαν. Αγωνίστηκε επίσης κατά της
«μαύρης λίστας» του γερουσιαστή Μακάρθυ με τους «κομμουνιστές και
συνοδοιπόρους» του Χόλυγουντ και τώρα αντιμετωπίζει μια άλλη «μαύρη λίστα»,
αυτή των καλλιτεχνών που εξοστρακίζονται επειδή είναι αντίθετοι στην εξωτερική
πολιτική του προέδρου Μπους και στην περιστολή των πολιτικών δικαιωμάτων. «Οι
νόμοι για τις ελευθερίες επέστρεψαν στην εποχή του μακαρθισμού», λέει ο
Μπελαφόντε, ο οποίος είναι πρεσβευτής της UNICEF. «Οποιοσδήποτε αστυνομικός
μπορεί σήμερα να με συλλάβει και να με κλείσει φυλακή χωρίς κατηγορία. Μπορεί
να ερευνήσει το σπίτι μου ή να υποκλέψει τις συνομιλίες μου χωρίς ένταλμα. Στο
Γκουαντάναμο, οι κρατούμενοι βρέθηκαν καταδικασμένοι χωρίς συνήγορο… Σαν να
έχει τον Θεό με το μέρος του, ο Τζωρτζ Μπους θεωρεί πως νομιμοποιείται να
κάνει πόλεμο. Αλλά το θέμα δεν είναι μόνο να εξοντώσεις τον Μπιν Λάντεν, αλλά
και να καταπολεμήσεις τη φτώχεια και την άγνοια. Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και ο
Νέλσον Μαντέλα πέτυχαν τους στόχους τους χωρίς να χύσουν ούτε σταγόνα αίμα».