ΓΝΩΜΗ Ορθή δικονομική απόφαση για μια ακατανόητη επιλογή

Είναι πράγματι ενθαρρυντικό ότι το δικαστήριο έλαβε αμέσως μια ορθή δικονομική
απόφαση. Δηλαδή, αποφάσισε τη σταδιακή απομάκρυνση του υάλινου κιγκλιδώματος,
που περιέβαλε τους κατηγορουμένους. Απορώ, ειλικρινά, γιατί το υπουργείο
Δικαιοσύνης προέβη σε μια τέτοια ακατανόητη επιλογή, που αποπροσανατολίζει την
απρόσκοπτη εξέλιξη της διαδικασίας.

Τι εννοώ; Μπορεί ευχερώς να κατανοήσει, κανείς, γιατί η ιταλική νομοθεσία
υποχρέωνε τους κατηγορούμενους των Ερυθρών Ταξιαρχιών να παρακολουθούν τις
εκκρεμείς διαδικασίες μέσα από υάλινους «πύργους». Αυτό συνέβαινε, γιατί όταν
εκδικάζονταν οι υποθέσεις τους, η τρομοκρατική δραστηριότητα των Brigate Rose
βρισκόταν σε πλήρη έξαρση. Μόνο το 1978 σημειώθηκαν συνολικά 638 ένοπλες
επιθέσεις (Λ. Σάσα). Επιπλέον, δημοσιογράφοι δολοφονούνταν και μάρτυρες
πέθαιναν! Επομένως, υπήρχε η ισχυρή πιθανότητα να γίνουν δυναμικές παρεμβάσεις
μέσα στα δικαστικά κτίρια. Υπ’ αυτήν την έννοια η ίδια η παρουσία των
κατηγορουμένων εξέπεμπε μια σαφή επικινδυνότητα και η κατασκευή τέτοιων
υάλινων «πύργων» απέτρεπε ένα παρόμοιο ενδεχόμενο. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο το
δικονομικό δικαίωμα της επικοινωνίας του συνηγόρου με τον πελάτη του
περιοριζόταν ανεκτά.

Όμως, οι κατηγορούμενοι της 17 Νοέμβρη δεν εκπέμπουν a priori μια πρώιμη
επικινδυνότητα αφού το μεγαλύτερο μέρος της οργάνωσης έχει – σχεδόν –
εξαρθρωθεί και κίνδυνος «εξωγενών παρεμβάσεων» στο δικαστικό μέγαρο δεν
υπάρχει.

Με την παραπάνω απόφαση το δικαστήριο καταδεικνύει – κατ’ αρχήν τουλάχιστον –
ότι δεν είναι μονοσήμαντα προσανατολισμένο. Αυτό είναι θετικό γιατί μόνο έτσι
το κράτος δικαίου θα καταρρακώσει τους αναιδείς ισχυρισμούς, που εξομοιώνουν
τους τρομοκράτες με τους ανυπέρβλητους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης.

Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ.