Οι χώροι μη καπνιζόντων

Πόσο καλά λειτουργούν οι χώροι μη καπνιζόντων; Σημειώνει η κ. Κυριακή
Βοζίκη, τεχνολόγος κλωστοϋφαντουργός:

«Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2003, φουαγιέ θεάτρου “Πόρτα”, αναμονή για τη βραδινή
παράσταση. Ο κόσμος στο φουαγιέ πολύς και οι περισσότεροι καπνίζοντες.
Εξαερισμός ανύπαρκτος και η ατμόσφαιρα αποπνικτική και αφόρητη για όλους εμάς
που δεν καπνίζουμε, με αποκορύφωμα γνωστή εταιρεία τσιγάρων σε εγκατεστημένο
stand να μοιράζει πακέτα τσιγάρων σε όσους το επιθυμούσαν. Σε αναζήτηση από
τους μη καπνίζοντες κάποιου χώρου που θα έπρεπε να είχε προβλεφθεί για εμάς, η
αγενέστατη απάντηση ενός υπαλλήλου ήταν να βγούμε έξω από το θέατρο και να
περιμένουμε στο πεζοδρόμιο. Σημειωτέον ότι τη συγκεκριμένη βραδιά είχε αρκετή
υγρασία και πολύ κρύο. Η απάντηση του υπαλλήλου, όπως ήταν φυσικό, προκάλεσε
τη δυσαρέσκειά μας και ειδικότερα των μεγαλύτερων σε ηλικία ατόμων, για τα
οποία η αντιμετώπιση αυτή ήταν εντελώς απαράδεκτη. Αν σε χώρους όπου προάγεται
ο πολιτισμός συμβαίνουν αυτά, τότε στους υπόλοιπους χώρους τι θα πρέπει να
περιμένουμε;». Σε άλλο σημείο της επιστολής της, η κ. Βοζίκη προσθέτει: «Όπου
και αν πάει κανείς, οι χώροι για τους μη καπνίζοντες είτε δεν υπάρχουν ή είναι
σε συνέχεια με τους χώρους των καπνιζόντων χωρίς ενδιάμεσα διαχωριστικά. Στα
ταξί και στα λεωφορεία η κατάσταση είναι εκτός ορίων. Οι οδηγοί σε υπερβολικά
μεγάλο ποσοστό όχι μόνο καπνίζουν, αλλά δεν ζητούν και τη συγκατάθεση των
επιβατών. Το ίδιο συμβαίνει και στους περισσότερους από τους χώρους εργασίας
και όταν εκεί κανείς περνά οκτώ και περισσότερες ώρες από την ημέρα του τα
πράγματα γίνονται ακόμη πιο σοβαρά…».