Πνευματικό και πολιτικό θάρρος

Να βγάζεις τον ίδιο λόγο στο Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ του Πόρτο
Αλέγκρε και στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός· να λες μπροστά στους
ακτιβιστές του «παγκόσμιου κοινωνικού κινήματος» αυτό που πρόκειται να
εξηγήσεις, λίγες ώρες αργότερα, στην αφρόκρεμα της «παγκόσμιας
επιχειρηματικής ελίτ»· να καταπιάνεσαι με την οικονομική πραγματικότητα
των αρχών του 21ου αιώνα χωρίς να ενδίδεις στην άνεση της ιδεολογίας. Αυτό
σημαίνει, πάνω κάτω, πνευματικό και πολιτικό θάρρος. Και με την πρόσφατη
«άσκηση» που έκανε από το Πόρτο Αλέγκρε έως το Νταβός ο Λούις Ινάσιο Λούλα ντα
Σίλβα έδειξε πως διαθέτει αυτό το θάρρος. Αυτός ο πρώην μεταλλουργός,
διπλωματούχος της «επιχειρηματικής σχολής» του συνδικαλιστικού αγώνα, που
εξελέγη πριν από τρεις εβδομάδες στην προεδρία της Βραζιλίας, δεν αντιτίθεται
στην παγκοσμιοποίηση. Θέλει να την προσαρμόσει έτσι ώστε να ωφελεί περισσότερο
τον Νότο. Πρέπει να τον ακούσουμε τον καθηγητή Λούλα.