Εξπέρ στην… αναρρίχηση

Ως σούπερ ταλέντο αναρριχήθηκε στους κόλπους της διαιτησίας ο Ρωμανός
Κοντογιαννίδης. Και απέδειξε ότι όντως σκαρφάλωσε με τις ιδιότητες του
αναρριχητικού φυτού… Δηλαδή, δίχως κορμό, αλλά πάντα με τη βοήθεια
στηρίγματος, προκειμένου να φθάσει όσο ψηλότερα μπορεί. Στήριγμα για τον νεαρό
ρέφερι, ο πατέρας του, ο παλαίμαχος διαιτητής Κυριάκος.

Τώρα, ο Κυριάκος Κοντογιαννίδης είναι παρατηρητής διαιτησίας. Αν το Σάββατο το
απόγευμα μπορούσε να κρίνει τον υιό, ενδεχομένως να του έβαζε υψηλό βαθμό.
Ωστόσο, ο Ρωμανός, με άλλον παρατηρητή να βαθμολογεί, προφανώς θα κληθεί να
πληρώσει για την αδυναμία του να εκφέρει σωστή άποψη σε φάσεις κρυστάλλινες.
Τι εστί Ρωμανός Κοντογιαννίδης, τι… μπουμπούκι μπήκε στις τάξεις της
διαιτησίας. Στα 18 του χρόνια, το ’88, έπαιξε στα τοπικά της Ξάνθης. Και το
’96 προήχθη σε διαιτητή Γ’ Εθνικής. Ένας χρόνος εκεί, πέντε στη Β’ και από το
2002 το φυντάνι… τσουπ έκανε το άλμα στην επαγγελματική κατηγορία. Κάθε
αναρριχητικό φυτό είναι επιτήδειο στις ανόδους – το λεξικό το αναφέρει…

Στο Ηράκλειο, ο Κοντογιαννίδης διαπίστωσε πέναλτι σε νόμιμο καθ’ όλα
μαρκάρισμα του Βρέντε στον Ντεγιάνοφ. Νωρίς (51′) στο δεύτερο ημίχρονο, ο ΟΦΗ
πήρε το προβάδισμα και τελικά τη νίκη. Κρίμα για τον Κοντογιαννίδη να εμμένει
στην απόφασή του, μολονότι ο Βρέντε παραλίγο να… ξεριζώσει από την απόγνωση
τα καλοφτιαγμένα κοτσιδάκια του.

ΠΑΡΑΠΟΝΑ

Ο Ρωμανός Κοντογιαννίδης γλίτωσε τα «γαλλικά» των παικτών τού Ηρακλή στην πτήση της επιστροφής (έστω και αν στη φωτό τα ακούει από τον Κώτσιο του ΟΦΗ), αλλά στο τέλος μπήκε αυτοκίνητο στην πίστα του αεροδρομίου για να τον φυγαδεύσει. Με τέτοιες διαιτησίες…

Αργότερα, ο ηλικίας 33 ετών διαιτητής έβλεπε και την άλλη όψη του νομίσματος.
Τα παρεπόμενα μιας κακής διαιτησίας ή ενός απευκταίου συναπαντήματος. Στο
αεροδρόμιο της Αθήνας, ο διαιτητής είχε διάλογο με τους Χαλκιά, Γκώνια. Οι δύο
ποδοσφαιριστές μόνο τα καλύτερα των αισθημάτων δεν έτρεφαν… Η αλλαγή πτήσης
φάνηκε προς στιγμήν ως «θείο δώρο», αν και έμπλεξε ξανά ο άνθρωπος. Ξέρετε
ποιοι ήταν στο αεροσκάφος; Τα ψηλά παιδιά του βόλεϊ! Και στον Ηρακλή, ο όρος
«συναδελφική αλληλεγγύη» πήρε σάρκα και οστά…

Τέλος πάντων. Στη Θεσσαλονίκη ακόμη και αυτοκίνητο μπήκε αναγκαστικά στην
πίστα προκειμένου να παραλάβει τον Ρωμανό. Εδώ, άνετα θα μιλούσαμε για
μεγαλεία, αν δεν περίμεναν αφιονισμένοι οπαδοί του Ηρακλή έξω από την αίθουσα
αφίξεων.

ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ

Υπήρχε όμως κι ένας άνθρωπος που δεν αντέδρασε με κινήσεις στην κακή διαιτησία
του Κοντογιαννίδη στην Ξάνθη. Επρόκειτο για τον πρόεδρο της ΠΑΕ Ηρακλής
Ευάγγελο Μυτιληναίο. Φρόντισε να αντιδράσει με… φήμες. Αποχώρησης από τα
κοινά. Τα έξοδα όμως ακόμη και να συντηρήσεις ομάδα επιπέδου Ηρακλή παραείναι
πολλά. Ειδικά όταν οι δουλειές δεν πάνε και τόσο… πρίμα. Στα 2,5 χρόνια που
ηγείται της προσπάθειας ανόδου του Ηρακλή επιμένει ότι έδωσε χρήματα. Όχι
περισσότερα απ’ όσα φέρνει το σπέσιαλ τηλεοπτικό συμβόλαιο ή από την πώληση
του Κυπρίου.

Αυτό που δεν έδωσε είναι ώθηση στον Ηρακλή. Πού ξέρετε. Αν σήμερα γίνει μάζωξη
και ακουστεί το «εο-εο με τον Μυτιληναίο», μπορεί και να αλλάξει απόφαση ο
πρόεδρος. Γιατί αν δεν τον στηρίξει ο κόσμος, ποιος μένει; Ο υπουργός
Πολιτισμού Ευάγγελος Βενιζέλος; Δύσκολο. Γιατί η σπουδή του να μιλήσει για
διαιτησία το Σάββατο, μάλλον τον ΠΑΟΚ αφορούσε και όχι τον «μικρό» Ηρακλή…

Δεν τα καταφέρνει με τη γλώσσα του ποδοσφαίρου

Η Καλλιθέα, μία ακόμη γειτονιά του Λεκανοπεδίου με ΠΑΕ στην Α’ εθνική. Η θέση της ομάδας στον βαθμολογικό πίνακα, πάντως, δεν φαίνεται να απασχολεί τον Νίκο Σαλευρή

Στην Καλλιθέα, οι επιγραφές και οι διαφημίσεις για τα φροντιστήρια ξένων
γλωσσών του Νίκου Σαλευρή κατακλύζουν τους δρόμους. Τέσσερις είναι οι βασικές
γλώσσες, μάλλον το αγαπημένο νούμερο του προέδρου. Γιατί τέσσερις είναι και οι
προπονητές τους οποίους – έως τώρα; – έχει αλλάξει στον πάγκο…

Με δεδομένο, όμως, πως «άλλο ξένες γλώσσες, άλλο ποδόσφαιρο», ο Νίκος Σαλευρής
καλό είναι να προσέξει τη συνέχεια. Το μέλλον άδηλον. Κουρμπανάς,
Αναστόπουλος, Βλάχος, τώρα Τεννές, αύριο ποιος; Τους καθηγητές στα τμήματα
δυσκολότερα τους διώχνει ο Σαλευρής. Μέχρι πρότινος στη Β’ εθνική, συνήθιζε να
ακολουθεί το δρομολόγιο «καλή πορεία στον α’ γύρο, μέτριες επιδόσεις στον
δεύτερο». Θα έμενε από δυνάμεις η Καλλιθέα. ‘Η θα έκανε δημόσιες σχέσεις ο
πρόεδρος. Το περασμένο καλοκαίρι η Καλλιθέα ανέβηκε, έγινε μια ακόμη συνοικία
του Λεκανοπεδίου με ΠΑΕ στην επαγγελματική κατηγορία και ο υδροκεφαλισμός
επιτεύχθηκε. Με φόντο τους βράχους, το γήπεδο της Καλλιθέας θύμιζε στους
θεατές ταινίες γουέστερν, μιαν άλλη εποχή και τα νιάτα που πέρασαν με τη
συνοδεία της μουσικής του Ένιο Μορικόνε…

Η ομάδα, όμως, τι θυμίζει; Με τεχνικούς να θέλουν να αφήσουν το στίγμα τους,
αλλά να μην προλαβαίνουν. Έναν αγωνιστικό χώρο σκέτο βάλτο. Ποδοσφαιριστές σε
σιτεμένη ποδοσφαιρική ηλικία να θέλουν, σίγουρα όμως να μην μπορούν. Και
διοίκηση να περιμένει την επιχορήγηση, το τηλεοπτικό συμβόλαιο, κάποιο
δανεισμό ποδοσφαιριστή, μιαν ελπίδα έστω να κρατηθεί στην κατηγορία η ομάδα
και να μη μετατραπεί σε ασανσέρ που πάει μόνο προς τα κάτω. Η χθεσινή τεσσάρα
από τον Ολυμπιακό ήρθε άνετα και το καμπανάκι χτύπησε. Τα τέσσερα γκολ
σφίγγουν σαν θηλιά από λάσο την Καλλιθέα.

Και ο Νίκος Σαλευρής, ακόμη και αν δεν έχει δει ποτέ του σπαγγέτι γουέστερν
και Κλιντ Ίστγουντ, από ξένες γλώσσες θα ξέρει.

Capito?