Η γυναίκα του Λωτ

Η τύχη της Κύπρου παίζεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων κι ένα έργο
συμβολικό έρχεται να σχολιάσει την αγωνία των ανθρώπων για τα τεκταινόμενα,
τις συνέπειές τους στη ζωή, την ψυχή και τη σκέψη. Λέγεται «Το λουτρό της
Αφροδίτης» και δεν είναι άλλο παρά μια μεταφορά του γιαπωνέζικου μαρτυρίου της
σταγόνας. Το κεφάλι της Αφροδίτης είναι ένα εκμαγείο του κεφαλιού μιας Κύπριας
καλλιτέχνιδας από αλάτι και η σταγόνα που πέφτει, αργά και βασανιστικά, το
λειώνει. Θα το δούμε να σιγολειώνει στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών, με μάρτυρες
μια σειρά άλλων έργων της Γιούλας Χατζηγεωργίου, που έχουν ως κεντρική ιδέα τη
μεταμόρφωση και την παραμόρφωση, την εμφάνιση και την εξαφάνιση της μορφής,
που είναι πάντα παγιδευμένη. Σε σκοτεινά κουτιά ή στήλες, στρέφεται και
κολυμπά μέσα σε φωτογραφικές διαφάνειες και φωτεινές προβολές και σβήνει όταν
το φως απομακρυνθεί, μέσα στην εύπλαστη ρευστότητα των μέσων και των στόχων
που εξυπηρετούν. Η Γιούλα Χατζηγεωργίου ξέρει να κολυμπά στη θάλασσα της
ψευδαίσθησης, της μαγείας της απεικόνισης. Και να μεταδίδει τη διπλή αίσθηση
της ηδονής – φρίκης του πνιγμού στα πολυδιάστατα έργα της. Γι’ αυτήν η ιστορία
της γυναίκας του Λωτ που αψήφησε τη θεϊκή και τη συζυγική εντολή, τόλμησε να
κοιτάξει πίσω της κι έμεινε «στήλη άλατος» δεν τελειώνει αλλά ξεκινά με τη
μεταμόρφωσή της.