3.885 ιστορίες καθημερινής βίας από τσαντάκηδες

Τις έσυραν στον δρόμο, τις απείλησαν, τις ξυλοκόπησαν και τις τραυμάτισαν
για να αρπάξουν τις τσάντες τους. Μέσα στο 2002, 85 γυναίκες δέχθηκαν βίαιες
επιθέσεις τσαντάκηδων και οι περισσότερες μεταφέρθηκαν με κακώσεις και
κατάγματα στο νοσοκομείο.

Στις παγίδες των δρόμων της Αθήνας έπεσαν και άλλες 3.800 γυναίκες, στις
οποίες επιτέθηκαν τσαντάκηδες και άρπαξαν τις τσάντες τους χωρίς ευτυχώς να
τις τραυματίσουν.

Η δράση των μοτοσυκλετιστών – τσαντάκηδων στους δρόμους της Αθήνας αφήνει πίσω
τους τον φόβο και την ανασφάλεια. Πρόσφατο είναι το περιστατικό, όταν άγνωστος
δράστης δεν δίστασε να αρπάξει την τσάντα γυναίκας που ήταν πεσμένη αιμόφυρτη
στον δρόμο βαριά τραυματισμένη από τροχαίο.

Εκατοντάδες γυναίκες πέφτουν κάθε χρόνο θύματα επιθέσεων, με κίνδυνο να
τραυματισθούν σοβαρά για λίγα χρήματα που περιέχει η τσάντα τους. Στις
εξορμήσεις τους οι δράστες χτυπούν παντού, σε πολυσύχναστες λεωφόρους ή σε
στενούς δρόμους συνοικιών με αποτέλεσμα οι πολίτες να νιώθουν παντού
εκτεθειμένοι σε κίνδυνο. Ακόμα και μέσα στα αυτοκίνητά τους. Τα δυο τελευταία
χρόνια, πολλές γυναίκες οδηγοί έπεσαν θύματα της νέας «μόδας» που ακολουθούν
οι μοτοσυκλετιστές – τσαντάκηδες. Πλευρίζουν με τις μοτοσυκλέτες τους
αυτοκίνητα που οδηγούν γυναίκες και με λοστό ή άλλο βαρύ αντικείμενο σπάνε τα
τζάμια, αρπάζουν τις τσάντες και εξαφανίζονται.

Παλαιότερα, έστηναν τις ενέδρες τους κοντά σε τράπεζες. Τα τελευταία χρόνια
έχουν διευρύνει τον κύκλο δραστηριότητάς τους και έχουν απλωθεί σε όλη την
Αθήνα. Ο αριθμός των κρουσμάτων, αν και έχει μειωθεί σε σχέση με τα δύσκολα
χρόνια της δεκαετίας του 1990, εξακολουθεί να ανησυχεί τις αστυνομικές αρχές.

Σε αντίθεση με άλλα σοβαρά αδικήματα όπως οι διαρρήξεις και οι κλοπές
αυτοκινήτων που ακολουθούν σημαντική καθοδική πορεία, στις αρπαγές τσαντών τα
αποτελέσματα της αστυνόμευσης δεν είναι τα αναμενόμενα.

Το 1998 στην Αττική είχαν καταγραφεί 39.800 διαρρήξεις και 14.680 κλοπές
αυτοκινήτων. Το 2001 παρόμοια αδικήματα παρουσίασαν σημαντική μείωση – οι
διαρρήξεις ανέρχονταν τις 31.400 και οι κλοπές αυτοκινήτων τις 11.900.

Στις αρπαγές τσαντών οι ρυθμοί μείωσης δεν είναι ίδιοι και υπάρχει ακόμα
δρόμος μέχρι η Αστυνομία να βάλει φρένο στη δράση των καμικάζι τσαντάκηδων. Το
1998, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της Αστυνομίας, είχαν καταγραφεί στην
Αττική 4.495 αρπαγές τσαντών και το 1999 4.180. Τον επόμενο χρόνο μειώθηκαν
στις 3.950 και το 2001 στις 3.850.

Ευτυχώς όμως οι αρπαγές τσαντών έχουν σημαντικά ποσοστά εξιχνίασης που τον
τελευταίο χρόνο έφθασαν το 30%. Στην πλειονότητά τους οι δράστες είναι
Έλληνες, αρκετοί από τον χώρο των ναρκομανών, ενώ τα τελευταία χρόνια
συμμετοχή στο αδίκημα έχουν και αλλοδαποί.

Της επιτέθηκαν τρεις φορές μέσα σε δύο χρόνια!

Στη μέση του δρόμου. Μέρα μεσημέρι, στη Λεωφόρο Καβάλας, μέσα στο αυτοκίνητό της δέχθηκε την επίθεση καμικάζι τσαντάκηδων η κ. Μαρία Τζαβέλλα. «Μέσα σε δευτερόλεπτα πλεύρισαν το αυτοκίνητό μου, έσπασαν το τζάμι και άρπαξαν την τσάντα μου»

«Κάθε φορά που βλέπω από τον καθρέφτη του αυτοκινήτου μου να πλησιάζει
μηχανάκι με λούζει κρύος ιδρώτας. Έχω ήδη περάσει άσχημη εμπειρία. Δεν είναι
τα λεφτά που μου έκλεψαν, δεν είναι οι επιταγές που μου πήραν, δεν είναι ούτε
η ταλαιπωρία. Είναι το ψυχολογικό σοκ. Η αίσθηση του φόβου και της
ανασφάλειας».

Η επίθεση έγινε μέρα μεσημέρι στη λεωφόρο Καβάλας, με θεατές δεκάδες οδηγούς
αυτοκινήτων. Έβρεχε την ώρα εκείνη και τα αυτοκίνητα ήταν ακινητοποιημένα
ανάμεσα σε δύο φανάρια. Η κ. Μαρία Τζαβάρα, ιδιοκτήτρια καταστήματος,
επέστρεφε με το αυτοκίνητό της από τράπεζα και έπεσε στο μποτιλιάρισμα. «Ο
δρόμος μπροστά μου ήταν γεμάτος αυτοκίνητα και περίμενα στην ουρά. Ξαφνικά με
πλευρίζει μια μοτοσυκλέτα στην οποία επέβαιναν δύο νεαροί. Είχαν ακάλυπτα τα
πρόσωπά τους και δεν φορούσαν κράνη. Ο ένας κατέβηκε και μετά άκουσα τον
θόρυβο. Αυτό ήταν. Τα σπασμένα τζάμια από το παράθυρο του συνοδηγού έπεσαν
πάνω μου. Μέσα στη σύγχυση πρόλαβα και τον είδα που έσκυψε ο μισός στο
αυτοκίνητο και άρπαξε την τσάντα μου. Δεν είδα με τι έσπασε το τζάμι του
παραθύρου, αλλά δεν αποκλείεται να είχε όπλο. Και αυτό γιατί ενώ δύο άλλοι
οδηγοί που είδαν τη σκηνή βγήκαν από τα αυτοκίνητά τους για να βοηθήσουν
οπισθοχώρησαν τρομοκρατημένοι. Οι δράστες απομακρύνθηκαν με ταχύτητα. Η
μοτοσυκλέτα τους δεν είχε πινακίδες κυκλοφορίας».

Την ξυλοκόπησαν

Η κ. Μαρία Τζαβάρα δέχθηκε την επίθεση των τσαντάκηδων στις αρχές Δεκεμβρίου,
και είναι ακόμα τρομοκρατημένη. Είναι το δεύτερο κρούσμα στην οικογένειά της.
«Τον περασμένο Μάιο τσαντάκηδες είχαν επιτεθεί στην αδελφή μου, στην πιλοτή
οικοδομής στα Βριλήσσια. Την έσπρωξαν, την ξυλοκόπησαν, την τραυμάτισαν και
της άρπαξαν την τσάντα της. Στη δική μου περίπτωση όλα έγιναν μέσα σε
δευτερόλεπτα σε πολυσύχναστη λεωφόρο. Και να πω ότι είχα την τσάντα μου
εκτεθειμένη, σε εμφανές σημείο… Ότι δεν είχα πάρει τα μέτρα μου… Την είχα
βάλει κάτω από το κάθισμα. Και όμως και εκεί την ανακάλυψαν και την άρπαξαν».

Για την επαγγελματία κ. Χ.Π., η οποία αναγκάζεται λόγω εργασίας να μεταφέρει
αντικείμενα αξίας, οι διαδρομές στην Αθήνα είναι εφιάλτης. Τρεις φορές μέσα σε
δύο χρόνια τής έχουν επιτεθεί τσαντάκηδες, ενώ το 1995 διαρρήκτες μπήκαν και
στο σπίτι της. «Η πρώτη επίθεση ήταν φρικτή εμπειρία. Προσπάθησα να κρατήσω
την τσάντα μου και ο δράστης με πέταξε στον δρόμο και με κλώτσαγε στο κεφάλι.
Αιμόφυρτη μεταφέρθηκα στο νοσοκομείο. Για ημέρες είχα έντονες ζαλάδες και δεν
μπορούσα να εργαστώ».

Την επόμενη φορά που έπεσε στην παγίδα των τσαντάκηδων, βρισκόταν στη λεωφόρο
Αλίμου. «Η μοτοσυκλέτα ήταν στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας. Ο ένας από τους
δράστες κατέβηκε, έσπασε το τζάμι του αυτοκινήτου και μου άρπαξε την τσάντα».

Απελπισμένη

Κατερίνα Μαρκεσίνη: «Με αυτά που συμβαίνουν πουθενά δεν είσαι ασφαλής. Αποφεύγω να κρατάω τσάντα. Δεν είναι τα χρήματα, είναι ότι κινδυνεύεις να βρεθείς στο νοσοκομείο»

Πριν από λίγες ημέρες της επιτέθηκαν έξω από το σπίτι της. «Δεν είχα προλάβει
να κατέβω από το αυτοκίνητό μου. Με πλησίασε ο δράστης, με χτύπησε με μια
γροθιά στο πρόσωπο και μου άρπαξε την τσάντα. Τι να κάνω μετά από όλα αυτά; Να
αλλάξω σπίτι; Δεν μπορώ. Να αλλάξω επάγγελμα; Αυτή τη δουλειά κάνω τόσα
χρόνια. Τρέμω κάθε φορά που μπαίνω στο αυτοκίνητο», λέει απελπισμένη.

Στο γκαράζ της πιλοτής του σπιτιού της δέχθηκε την επίθεση μέρα μεσημέρι και η
δικηγόρος κ. Βασιλική Νακοπούλου. «Μόλις είχα παρκάρει», περιγράφει. «Ο
δράστης άνοιξε την πόρτα και άρπαξε την τσάντα μου που την είχα στο πάτωμα του
πίσω καθίσματος. Ο συνεργός του τον περίμενε με αναμμένη τη μηχανή για να
φύγουν. Μου έκλεψαν την επαγγελματική μου τσάντα μέσα στην οποία είχα
δικηγορική ταυτότητα και χαρτιά αναντικατάστατα».

Από φωτογραφίες υπόπτων που της υπέδειξαν στην Αστυνομία η κ. Νακοπούλου
αναγνώρισε τα πρόσωπα των δραστών. «Και τι έγινε, είναι σεσημασμένοι και
μπαινοβγαίνουν στη φυλακή. Η Αστυνομία πρέπει να βρει κάποιο σύστημα πιο
οργανωμένο για να προστατεύει τους πολίτες».

Τις εμπειρίες τους και τον τρόπο με τον οποίο έδρασαν τσαντάκηδες στις
επιθέσεις εναντίον τους περιγράφουν άλλες τρεις γυναίκες.

Στον γύψο

Ένα μήνα με το χέρι στον γύψο έμεινε η 39χρονη Χ.Φ. έπειτα από επίθεση
τσαντάκηδων σε δρόμο της περιοχής Γκύζη. «Αν μου ζητούσαν την τσάντα μου, θα
τους την έδινα, για να αποφύγω τον τραυματισμό. Άκουσα τον θόρυβο της μηχανής
καθώς έσβηνε και υπέθεσα ότι επρόκειτο να παρκάρουν. Ο δρόμος ήταν κατηφορικός
και αυτοί ήρθαν αντικανονικά. Ο δράστης με πλησίασε από πίσω. Ξαφνικά ένιωσα
κάποιον να τραβάει με δύναμη τα λουριά της τσάντας από τον ώμο. Έπεσα στον
δρόμο και αισθάνθηκα φοβερό πόνο. Το δεξί χέρι μου παραμορφώθηκε. Τους δράστες
τούς είδα για δευτερόλεπτα καθώς απομακρύνονταν με τη μοτοσυκλέτα».

Και… γραφειοκρατία

Ένα μήνα τώρα ταλαιπωρείται με τις γραφειοκρατικές διαδικασίες η φαρμακοποιός
κ. Παναγιώτα Δ. για να αντικαταστήσει τα έγγραφα που της άρπαξαν τσαντάκηδες.
«Μέσα στις δύο τσάντες που μου πήραν είχα συνταγές, επιταγές, αστυνομική
ταυτότητα. Μου άρπαξαν όλα τα χαρτιά και τώρα δεν μπορώ να κάνω τη δουλειά
μου. Πηγαινοέρχομαι στο Αστυνομικό Τμήμα για να βγάλω βεβαιώσεις και στις
τράπεζες για να μπλοκάρω λογαριασμούς. Επαγγελματίας είμαι και μου είναι
απαραίτητα αυτά τα χαρτιά. Στους τσαντάκηδες προστέθηκε και η γραφειοκρατία
και η ταλαιπωρία».

Διπλή εμπειρία έχει και η κ. Κατερίνα Μαρκεσίνη. Πριν από τέσσερα χρόνια,
τσαντάκηδες της επιτέθηκαν στον δρόμο και της άρπαξαν την τσάντα. Πρόσφατα,
διαρρήκτες μπήκαν στο σπίτι της στον Ταύρο και της έκλεψαν χρήματα και
αντικείμενα. «Έχω πάθει φοβία. Δεν κρατάω πια τσάντα όταν κυκλοφορώ. Και τα
χρήματά μου τα κρύβω», λέει.

«Φοβάμαι ότι με παρακολουθούν, νομίζω ότι έχω γίνει στόχος»

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

Γραφείο Βόρειας Ελλάδας

«Είμαι πολύ οργισμένη, κουράστηκα να κάνω μηνύσεις και να πηγαίνω στην
Ασφάλεια». Μία 23χρονη ιδιωτική υπάλληλος από τον Εύοσμο Θεσσαλονίκης έφτασε
στα όριά της από τις επιθέσεις που δέχτηκε μέσα σε τρία χρόνια από
τσαντάκηδες, αλλά και διαρρήκτες. Στη Θεσσαλονίκη το φαινόμενο έχει πάρει
μεγάλες διαστάσεις και από την Ασφάλεια έχουν καταγραφεί περίπου 150
περιπτώσεις αρπαγής τσαντών από τις αρχές του χρόνου.

Την τελευταία φορά που δέχτηκε επίθεση η νεαρή, ήταν στις 28 του περασμένου
Ιουλίου. Οι δράστες, εις βάρος των οποίων ήδη σχηματίστηκε δικογραφία για 24
παρόμοιες περιπτώσεις, άρπαξαν μέσα από αυτοκίνητο την τσάντα της και την
έσερναν στον δρόμο τραυματίζοντάς την, όταν αυτή προσπάθησε να τους εμποδίσει.
Το ίδιο έκαναν και ένα χρόνο πριν στην ίδια περιοχή άλλοι δύο τσαντάκηδες,
όταν την έριξαν κάτω ενώ προσπαθούσαν να αρπάξουν την τσάντα από το χέρι της.

Μαχαίρι

Η νεαρή, που ζήτησε να μη δημοσιευτούν τα στοιχεία της επειδή φοβάται, δέχτηκε
άλλες δύο επιθέσεις ληστών, που διέρρηξαν το σπίτι που μένει με την οικογένειά
της. «Τη μία φορά ήταν ένας Αλβανός που έβγαλε μαχαίρι και την άλλη ένας
αλλοδαπός πάλι μ’ έπιασε από το λαιμό. Τι άλλο θα πάθω…», λέει
αγανακτισμένη. Η στιγμή της κάθε επίθεσης έχει μείνει ανεξίτηλη στη μνήμη της.
«Έκλαιγα από τα νεύρα μου και έβριζα, δεν ήταν η πρώτη φορά, φοβάμαι αλλά έχω
εκνευριστεί πάρα πολύ. Έρχεται ο καθένας και μου κλέβει τα χρήματα, που
συγκεντρώνω με κόπο από τη δουλειά μου. Δεν υπάρχει χειρότερη κατάσταση». Τώρα
πλέον, ύστερα από τόσες επιθέσεις, «φοβάμαι ότι με παρακολουθούν, δεν ξέρω,
νομίζω ότι έχω γίνει στόχος», αναφέρει η 23χρονη. Σύμφωνα με τα στατιστικά
στοιχεία της Ασφάλειας από τις 150 επιθέσεις που έγιναν μέσα στο έτος έχει
εξιχνιαστεί το 48%.