Μετεξεταστέος στα οικονομικά

Ανάποδα μετρά τις ημέρες ο Μάκης Ψωμιάδης. Στη γενική συνέλευση της 31ης
Δεκεμβρίου θα ήθελε να αιφνιδιάσει ξανά, δίνοντας πειστικές απαντήσεις για τα
οικονομικά πεπραγμένα επί των ημερών του, και όχι να αναγκαστεί να τρέξει πίσω
από τα γεγονότα. Σε εποχή κατά την οποία άλλοι πρόεδροι απολαμβάνουν
χειμερινές διακοπές σε θέρετρα του εξωτερικού, ο «Μάκαρος» αναγκαστικά κοιτά
οίκοθεν – ένας από τους λόγους είναι ο προαναφερόμενος, αλλά σίγουρα όχι ο
βασικότερος…

Όταν τελειώνουν τα φράγκα, αρχίζουν τα προβλήματα. Και για τον Μάκη Ψωμιάδη
θρυλείται ότι τελείωσαν και τα ευρώ. Και από τη στιγμή που μένεις ρέστος, τι
ρέστα να παίξεις; Άντε καμιά μπίλια στο καζίνο ή μια βόλτα στη νύχτα. Η
μυρωδιά των αποδυτηρίων, όμως, συχνά είναι ανυπόφορη. Διότι ξέρετε τι είναι
κάθε τρεις και λίγο να σου πετάγεται ένας… Ζαγοράκης, ένας… Μπορμπόκης
έστω, και να σε ζαλίζει με τα πριμ των 24.000 που πήγαν στο 18,5; Άντε να
εξηγήσεις περί φόρων και φορολογίας ή να διδάξεις Μαθηματικά. Ο Νικολαΐδης τα
λέει χύμα καμιά φορά· έως εκεί, όμως…

Τούτες οι γιορτές θα είναι προφανώς διαφορετικές για τον ηγέτη της ΑΕΚ. Η γενική συνέλευση πλησιάζει και θα ζητήσει εξηγήσεις για πολλά από τα πεπραγμένα της διοίκησης Ψωμιάδη

Με τον Μάκη δεν παίζεις. Όταν η κατάσταση φτάσει στο απροχώρητο, ως
ταχυδακτυλουργός περιωπής, βγάζει χρήματα και με σακούλες τα μοιράζει στα
παιδιά-ποδοσφαιριστές. Όλα και όλα. Έρχονται τα μπόνους από τις συμμετοχές
στην Ευρώπη και ο «πρόεδρος» τα προσφέρει απλόχερα. Έναντι, φυσικά. Δεν δίνει
το… κακό παράδειγμα! Δεν εξοφλεί.

Τούτες οι γιορτές θα είναι προφανώς διαφορετικές για τον ηγέτη τής ΑΕΚ.
Παράδειγμα: Την περασμένη σεζόν, «πρώτο τραπέζι» δεν ήταν μαζί με τον Τσάρτα,
όταν έριχναν λουλούδια στην πίστα κάποιο βράδυ; Τέρμα αυτά, χάθηκαν, όπως
πεθαίνουν στο πέρασμα του χρόνου οι εφήμεροι έρωτες. ‘Η οι συμφωνίες
συμφερόντων. «Τα φέρνεις, στα δίνω», έτσι δεν λέει ο νόμος της νύχτας; Ο
Τσάρτας, όμως, τι να φέρει ο δυστυχής στην Ελλάδα; Σύμφωνα με την
(ποδοσφαιρική) κοσμοθεωρία Μάκη, ο τίτλος χτυπιέται ακόμη και δίχως το
«δεκάρι» της ομάδας. Μπορεί και να’ ναι έτσι· ο Τσάρτας πολυτέλεια θεωρείται
στην Ελλάδα. Πολυτέλεια, όμως, που θα δημιουργήσει πολλαπλά προβλήματα, αν
πάει σε ανταγωνιστική ΠΑΕ, έτσι Μάκη; Από την αρχή του χρόνου, οι παλινωδίες
Ψωμιάδη ταλαιπώρησαν αρκετά την ΑΕΚ. Πρώτα ακριβά, αργότερα φθηνά εισιτήρια.
Κόντρες με τους οπαδούς. Ακόμη και χθες η «σκεπαστή» έκανε πάρτι συνθημάτων
κατά του επικεφαλής της διοίκησης της ΑΕΚ. Υπόθεση Φερούζεμ. Πριμ. Απώλεια του
Τσάρτα, με τρόπο που πείθει ότι ο άλλοτε πυγμάχος δεν έδωσε μάχη, τα παράτησε
μετά το πρώτο νοκ ντάουν. Κρίμα να σηκώνει τόσο εύκολα τα χέρια…

Το αν με διαδικασίες εξπρές συνέρχεται το Διοικητικό Συμβούλιο της ΑΕΚ μπορεί
να ενδιαφέρει τους παράγοντες που μαθαίνουν από τον Τύπο πού βρίσκονται, όχι
όμως αυτήν τη σελίδα. Στην ΑΕΚ δεν είναι μεμπτό – για τα δικά τους στάνταρ –
να είναι σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη ταυτόχρονα, να εμφανίζεται άλλος πρόεδρος
στα πρακτικά και άλλος στις ανακοινώσεις, να…, να…, να… Όσο για τον
«Μάκαρο», δεν νιώθει την ελάχιστη αναστολή να τα βάλει με τον Μυτιληναίο, να
κάνει συμμαχίες ή να χαλάσει συμφωνίες. Αν ήταν στο χέρι του, ακόμη και…
τούμπα θα έφερνε το πρόγραμμα του πρωταθλήματος. Γιατί; Διότι τότε θα είχε το
φιλέτο των ντέρμπι (ΠΑΟ, ΠΑΟΚ, Ολυμπιακό) να πουλήσει και να πάρει «πακέτο».
Ενώ τώρα, η ΑΕΚ είναι η μοναδική ΠΑΕ δίχως τηλεοπτικό ρευστό και στέγη σε
κανάλι. Έτσι είναι με τον Ψωμιάδη. Από το ζενίθ των δύο (!) παράλληλων
συμφωνιών με τις ψηφιακές στο ναδίρ και την αναζήτηση λύσεων.

Από το χαλί του αγωνιστικού χώρου στο χωράφι! Και ας έχει ρίξει τόσα δισ. για
έργα στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ρωτήστε και τον ισολογισμό! Μπορεί να αποκτήσει…
φωνή· ποιος ξέρει!

Τα ονόματα στο ταμείο και ο Βαζέχα για τα… γκολ

Η «χρυσή αλλαγή». Η φράση αναφέρεται σε αυτόν που μπαίνει, ασφαλώς… Έστω και αν ο Βαζέχα μπήκε στη θέση του Ολιζαντέμπε και όχι του Κωνσταντίνου

Τα χρήματα είναι για να τα ξοδεύεις. Σύντομα, να μη σου μένουν στα χέρια. Έτσι
συμβαίνει στον Παναθηναϊκό. Τα δίνουν «ζεστά» και επιστρέφονται «αχνιστά». Με
μία διαφορά, εξόχως σημαντική: τα προσφέρουν στους Κωνσταντίνου, Ολιζαντέμπε,
Λυμπερόπουλο, ακόμη και στον Βλάοβιτς, αλλά το φίδι το βγάζει από την τρύπα ο
Βαζέχα! Σκληρό μεν, πραγματικό δε. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με ναυάγιο της
μεταγραφικής πολιτικής του Άγγελου Φιλιππίδη. Απλώς, βυθίζεται αύτανδρη όλη η
«πράσινη» επίθεση.

Ο Κωνσταντίνου τόσον καιρό ήταν σε καραντίνα. Ο Λυμπερόπουλος προσπαθούσε να
επανέλθει στα γνώριμά του επίπεδα, μήπως και δικαιολογήσει το υψηλό του
συμβόλαιο και τις ακόμη υψηλότερες βλέψεις του για το επόμενο. Ο Ολιζαντέμπε
ζει με το όνειρο της μεταγραφής. Και ο Βλάοβιτς πασχίζει να κλείσει το στόμα
του… κακού Μαρκαριάν. Ε, για όσα πρόσφεραν, μία λέξη τούς ταιριάζει: Τζίφος!
Μηδέν εις το πηλίκον. Μήπως τους νοιάζει όμως; Οι διαιρέσεις δεν τους αφορούν
τους… παικταράδες μας – μόνο τα μηδενικά στο κάτω μέρος των συμβολαίων
ενδιαφέρουν ποδοσφαιριστές και ατζέντηδες. Με τον Κύπριο να έχει
βαρυστομαχιάσει από τις σεφταλιές, τον «Λύμπε» να αναλίσκεται σε διαμαρτυρίες
και τους ξένους στον… κόσμο τους, ήρθε η ώρα του Βαζέχα. Θα κάνει, λέει,
χαριστικό νέο συμβόλαιο. Ναι, αλλά με τη δύναμη που δίνουν απόγνωση και πάθος
μαζί, έτρεξε στη φάση του ενενήντα… φεύγα. Ο «καλός» Στρακόσα έκανε το θαύμα
του και το παιχνίδι με τα… μανταλάκια, και η τάξη των 37 και άνω σημάδεψε το
ματς. Ο «κίπερ» έπεσε ως βετεράνος, σλόου μόσιον πλονζόν, ο Βαζέχα ενήργησε ως
αρπακτικό του γκολ. Ήταν διαφορά πάθους. Και το πάθος του Κρίστο είναι απείρως
μεγαλύτερο από τη διάθεση του Φώτη να πείσει ότι είναι οπαδός της Καλλιθέας
τώρα στα γεράματα και να πέσει ριψοκίνδυνα στη φωτιά της περιοχής.