Ιπτάμενος και τζέντλεμαν, αλλά…

Εκείνος, ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, το είπε μάλλον μαλακά στην
Κοπεγχάγη, τελειώνοντας την, επί τω θριάμβω της ένταξης της Κύπρου, συνέντευξη
Τύπου στους Έλληνες και ξένους δημοσιογράφους ξημερώματα της 14ης Δεκεμβρίου.

Η εικόνα του Πρωθυπουργού μέσα στο αεροσκάφος θα είναι συνηθισμένη τους προσεχείς έξι μήνες. Αυτό που τον απασχολεί έντονα είναι το θέμα του καλύτερου συντονισμού του κυβερνητικού έργου σ’ αυτές τις 180 ημέρες

«Επειδή από τον Απρίλιο και μετά θα κάνω τον γύρο των πρωτευουσών, υπό την
ιδιότητά μου ως προεδρεύοντος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καταλαβαίνετε ότι θα
επισκεφθώ 24 πρωτεύουσες». Και συμπλήρωσε τη φράση του με ένα χαμόγελο: «Σας
παρακαλώ να μου ευχηθείτε καλό κουράγιο».

Πρώτα στην Κύπρο. Είχε μόλις ερωτηθεί για το πότε προτίθεται να
επισκεφθεί την Κύπρο. Οι δημοσιογράφοι κάτι μουρμούρισαν του τύπου «και στα
δικά μας», και η συζήτηση έμεινε εκεί. Έκτοτε, όμως, άλλαξαν αρκετά. Η
επικείμενη προκήρυξη των κυπριακών προεδρικών εκλογών, οδήγησε τον κ. Σημίτη
να εξετάσει σοβαρά το ενδεχόμενο να επισκεφθεί τώρα, άμεσα, τη Λευκωσία ­ στις
αρχές του χρόνου. Αλλά το ζήτημα δεν είναι το πότε θα επισκεφθεί την Κύπρο,
και με ποια αφορμή. Στο ΠΑΣΟΚ και την κυβέρνηση έχει αρχίσει να διαφαίνεται
ένας πρωτόλειος μεν, αλλά υπαρκτός, προβληματισμός, για τις διεθνείς
υποχρεώσεις του Πρωθυπουργού ως προεδρεύοντος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Δύο ταχυτήτων. Η αρχική εκτίμηση ότι αυτή η ιστορία με τα συνεχή
πήγαιν’ έλα του κ. Σημίτη, και την αναπόφευκτη προβολή που θα γνώριζαν οι
επισκέψεις του στο εξωτερικό και οι συναντήσεις του με ξένους ηγέτες, μόνο
θετικά θα λειτουργούσε στο εσωτερικό, τώρα μοιάζει να επανεξετάζεται. Υπάρχουν
στελέχη που ζητούν «να ρίξουμε μια ματιά στις δημοσκοπήσεις και να δούμε τι
προκύπτει από αυτές». Κι αυτό που προκύπτει, ως γνωστόν, δεν είναι τίποτε
περισσότερο, από το ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να κεφαλαιοποιήσει πολιτικά τις
επιτυχίες στο εξωτερικό, επειδή δυσκολεύεται να διαχειριστεί τα προβλήματα της
λεγόμενης (και… ξορκισμένης σε διάφορες περιόδους και φάσεις)
καθημερινότητας. Έτσι παρουσιάζει την εικόνα μιας κυβέρνησης «δύο ταχυτήτων».

Όπως λέει μάλιστα ένα γνωστό στέλεχος της Χαρ. Τρικούπη «δίνουμε την εντύπωση
ότι ενώ τα πάμε μια χαρά με τα μεγάλα θέματα που απασχολούν τη χώρα, δεν
μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα με τις ουρές στο ΙΚΑ, το λάδωμα στην κρατική
μηχανή, και τη γραφειοκρατία». Ο προσεκτικός σχολιαστής της κατάστασης, θα
μπορούσε να επισημάνει ότι αυτή η αδυναμία της κυβέρνησης εκδηλώνεται παρόντος
του κ. Σημίτη. Και, το κυριότερο, η αδυναμία διαχείρισης παρουσιάζεται την
ίδια ώρα που εκείνος κηρύσσει τον πόλεμο στην καθημερινότητα κάθε τόσο. Ή
πάλι, κάθε τόσο, αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για τη διαχείριση προβλημάτων της
καθημερινότητας, οι οποίες όμως μοιάζουν να μην έχουν διάρκεια.

Το παράδειγμα των Ολυμπιακών. Εδώ ακριβώς βρίσκει γόνιμο έδαφος να
αναπτυχθεί ο προβληματισμός διαφόρων στελεχών που υποστηρίζουν ότι, αν η
κυβέρνηση δεν μπορεί να διαχειριστεί επαρκώς τα προβλήματα της καθημερινότητας
παρόντος του κ. Σημίτη, πώς θα τα καταφέρει, όταν εκείνος μεταβληθεί σε
«ιπτάμενο και τζέντλεμαν»; Κι αναφέρουν ως παράδειγμα την οργανωτική
προσπάθεια για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Σημειώνουν ότι το όλο
εγχείρημα πήγε μπροστά, όχι τόσο λόγω της πίεσης της ΔΟΕ, όσο γιατί ο κ.
Σημίτης είχε συνεχή επίβλεψη και ήλεγχε κάθε εβδομάδα τα χρονοδιαγράμματα.

«Και η οργάνωση των Ολυμπιακών, μπορεί να είναι ένας από τους τομείς που θα
παρουσιάσουν πρόβλημα», υποστηρίζει ένα άλλο στέλεχος, μέλος της κυβέρνησης,
με παρεμφερείς απόψεις. «Αυτή την περίοδο είμαστε σε μια πολύ κρίσιμη φάση»,
προσθέτει.

30-35 ταξίδια. Άρα; Να μην κάνει ο Κ. Σημίτης τα 30-35 ταξίδια στο
εξωτερικό, αποκλείεται. Είναι υποχρεωμένος, για τις ανάγκες της προεδρίας. Και
θα τα πραγματοποιήσει. Οι πληροφορίες, λένε, ότι τον απασχολεί κι αυτόν έντονα
το θέμα του καλύτερου συντονισμού του κυβερνητικού έργου σ’ αυτές τις 180
ημέρες της ελληνικής προεδρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αλλά όσο πραγματική δείχνει η ανάγκη αυτή, άλλο τόσο πραγματικό είναι και το
πολιτικό πρόβλημα που προκύπτει από μια ιστορία που, όπως προαναφέρθηκε,
αρχικά θεωρήθηκε ως θετική για την κυβέρνηση. Θα κάνει κάτι ο κ. Σημίτης
(κύκλοι υπουργείων λ.χ. που θα ανατεθούν σε δοκιμασμένα στελέχη της
κυβέρνησης) που θα δημιουργήσει αναταράξεις στη, με πολλές προσπάθειες,
επιτευχθείσα ηρεμία στο εσωτερικό της κυβέρνησης; Θα συνεχίσει με τον ίδιο
τρόπο, και με εντατικοποίηση της δικής του προσπάθειας; Ο καιρός θα δείξει.
Και η έκταση των προβλημάτων βέβαια…