Νότα ευπρέπειας

Ο Αλ Γκορ αξίζει την ευγνωμοσύνη ολόκληρης της Αμερικής, και όχι μόνο του
Δημοκρατικού Κόμματος, για την αναμφισβήτητα επώδυνη απόφαση που έλαβε να μη
διεκδικήσει το 2004 την προεδρία της χώρας. Με λυτρωτική αποφασιστικότητα, ο
πρώην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ παραιτείται του υπέρτατου στόχου του, ώστε να
ξεφύγει από τη μοίρα που τον έχει καταδικάσει να τον θυμούνται ως τον άνθρωπο
που κέρδισε τις εκλογές του 2000 σε λαϊκό επίπεδο, αλλά έχασε σε ένα ιστορικό
εκλογικό μπέρδεμα. Έχει κατά πάσα πιθανότητα δίκιο που θεωρεί ότι ένας
επαναληπτικός αγώνας εναντίον του Τζορτζ Μπους θα περιστρεφόταν αποκλειστικά
γύρω από το πικρό παρελθόν και όχι γύρω από ένα ελπιδοφόρο μέλλον. Αλλά το
γεγονός ότι έλαβε την απόφαση μόνος του, χωρίς να δείξει την παραμικρή πικρία,
αποτελεί μια καλοδεχούμενη νότα ευπρέπειας.