Τα βιντεογκέιμ κάνουν καλό

Οι αδελφοί Ντανγκούρ ζουν στο Νοτιοδυτικό Λονδίνο. Έχουν ένα PlayStation 2,
ένα Nintendo Game Cube, ένα Sega Dreamcast, ένα Nintendo 64 και έναν προσωπικό
υπολογιστή με πρόσβαση στο Internet. Τα παιδιά αυτά παίζουν ηλεκτρονικά
παιχνίδια με τις ώρες.

Ηλεκτρονικά παιχνίδια. Όλο και περισσότεροι ειδικοί αμφισβητούν ότι είναι χάσιμο χρόνου

Ο Μπέντζαμιν, που είναι 9 ετών, ξυπνά καθημερινά στις 5 το πρωί και παίζει
σκάκι με άγνωστους αντιπάλους από την Ιαπωνία. Τους ρωτά πόσων ετών είναι, και
όταν νικά τούς αποκαλύπτει την ηλικία του. Ο Άνταμ, που είναι 11 ετών, δεν
είναι ένα οποιοδήποτε μέλος της Mensa: με βάση τον δείκτη ευφυΐας του, ανήκει
στο top 4% της ένωσης. Θα ήταν άραγε αυτά τα παιδιά ακόμη πιο έξυπνα αν
σταματούσαν να παίζουν βιντεογκέιμ; Ίσως. Ορισμένοι ειδικοί όμως υποστηρίζουν
ότι η οξυμμένη ευφυΐα τους οφείλεται στο ότι ακριβώς παίζουν δύσκολα και
συναρπαστικά ηλεκτρονικά παιχνίδια.

Η «πολιτικά ευπρεπής» άποψη θέλει τα βιντεογκέιμ και τα παιχνίδια του
ηλεκτρονικού υπολογιστή να είναι κάτι κακό, ένα χάσιμο χρόνου, που επιπλέον
υποκινούν τη βία. Τον τελευταίον καιρό όμως όλο και περισσότεροι ειδικοί
αμφισβητούν αυτή την εικόνα. «Η μάθηση γίνεται ευκολότερη όταν κάποιος
αναμειγνύεται σε δύσκολες και απαιτητικές δραστηριότητες», λέει ο Σέιμουρ
Πέιπερτ, συνιδρυτής του Εργαστηρίου Τεχνητής Νοημοσύνης του ΜΙΤ και συνεργάτης
για χρόνια του γνωστού παιδοψυχολόγου Ζαν Πιαζέ.

Όπως λέει στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» η Ίντιτ Χάρελ, μητέρα δύο παιδιών και
εμπνεύστρια της ιστοσελίδας MaMaMedia. com, «οι δάσκαλοι μάς λένε πάντα τι να
κάνουμε και πώς να λύσουμε ένα πρόβλημα. Αντίθετα, τα ηλεκτρονικά παιχνίδια
επιτρέπουν στα παιδιά να λύνουν τα προβλήματα μόνα τους. Και αυτό είναι
σημαντικό στον 21ο αιώνα».

Οι απόψεις της επιβεβαιώνονται από μια πρόσφατη μελέτη που χρηματοδοτήθηκε από
τη βρετανική κυβέρνηση. Η μελέτη αυτή διαπίστωσε ότι τα παιδιά αποκομίζουν δύο
οφέλη από τα παιχνίδια του ηλεκτρονικού υπολογιστή. Πρώτον, αποκτούν νέες
ικανότητες, όπως επίλυση προβλημάτων, συγκέντρωση, απομνημόνευση και
συνεργασία. Δεύτερον, μαθαίνουν πράγματα που τους είναι χρήσιμα στο σχολείο.

Πολλοί δάσκαλοι διατηρούν τις επιφυλάξεις τους. «Το να περιμένεις ότι μπορείς
να βγεις από μια επικίνδυνη κατάσταση με μαγικό τρόπο δεν είναι μια ορθή
παιδαγωγική μέθοδος», λέει ένας δάσκαλος που έλαβε μέρος στη μελέτη. Επιπλέον,
πολλοί γονείς ανησυχούν όταν βλέπουν τη βία που περιέχουν πολλά από τα
ηλεκτρονικά παιχνίδια που παίζουν τα παιδιά τους στο σπίτι. Η εικόνα που
προκύπτει όμως από τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι διαφορετική: όσο περισσότερο
διαδίδονται τα βίαια ηλεκτρονικά παιχνίδια τόσο μειώνεται η νεανική
εγκληματικότητα. Όσο για τους φόβους ότι τα παιχνίδια αυτά οδηγούν τα παιδιά
σε μοναχικούς δρόμους, οι ίδιες έρευνες δείχνουν ότι τα βιντεογκέιμ παίζονται
κατά κανόνα με παρέα…