ο υποψήφιος «Ο σεισμός δεν… έχει ωράρια»

Ο σεισμός δεν σκέφτεται ωράρια. Και αυτό πρέπει να το γνωρίζει όποιος
επιλέξει να ακολουθήσει το επάγγελμα του σεισμολόγου. Ένα επάγγελμα που στη
δεκαετία του ’80 γνώρισε μεγάλη άνθηση στη χώρα μας, αλλά σήμερα πολλοί
υποστηρίζουν πως είναι πλέον κορεσμένο. Άλλοι μιλούν για ύπαρξη κατεστημένου,
που δυσχεραίνει την εξέλιξη των νέων σεισμολόγων. Όσοι αποφασίσουν να το
ακολουθήσουν, θα χρειαστούν επίσης πολλά χρόνια σπουδών, αφού δεν υπάρχει
πανεπιστημιακό Τμήμα Σεισμολογίας.

Ξεκινώντας από σπουδές στις φυσικές επιστήμες, μπορεί κανείς να πάρει μία
πρόγευση Σεισμολογίας από τα αντίστοιχα μαθήματα που υπάρχουν σε κάποιες
σχολές. Εάν επιλέξει να ακολουθήσει, όμως, αυτή την κατεύθυνση, θα χρειαστούν
μεταπτυχιακές σπουδές στην Ελλάδα ή το εξωτερικό. Και εν συνεχεία διδακτορικό
δίπλωμα, δημοσιεύσεις, ερευνητικό έργο, για να μπορέσει να σταθεί στην αγορά
εργασίας.

Μία αγορά που είναι «κλειστή», όπως θα πει ο Κωνσταντίνος Μακρόπουλος,
καθηγητής Σεισμολογίας και διευθυντής του Εργαστηρίου Σεισμολογίας του
Πανεπιστημίου Αθηνών. Θα μιλήσει, συγκεκριμένα, για 5 φορείς στους οποίους
μπορεί κυρίως να απασχοληθεί ένας σεισμολόγος: στα Πανεπιστήμια Αθήνας,
Θεσσαλονίκης και Πάτρας, στο Αστεροσκοπείο Αθηνών και στο Ινστιτούτο
Αντισεισμικών Κατασκευών Θεσσαλονίκης.

Κωνσταντίνος Μακρόπουλος. Καθηγητής Σεισμολογίας και διευθυντής του Εργαστηρίου Σεισμολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών

Εάν κάποιος επιμείνει στην κατεύθυνση του σεισμολόγου, θα πρέπει «να αγαπάει
την ύπαιθρο». Αυτό επισημαίνει ο κ. Μακρόπουλος, καθώς σημειώνει ότι συχνά το
επάγγελμα απαιτεί να βρίσκεσαι εκτός γραφείου. Παράλληλα, θα πρέπει να
διαθέτει παρατηρητικότητα και να έχει αρκετά καλές γνώσεις γεωλογίας και
σεισμικής μηχανικής. «Δεν αρκεί να ξέρει κανείς τι είναι σεισμός και το
μέγεθός του», τονίζει.

Ο κ. Μακρόπουλος αναφέρει επίσης ότι πρόκειται για μία δουλειά χωρίς ωράριο.
«Δεν σκέφτεται ο σεισμός ότι τελείωσε το ωράριο του σεισμολόγου…», καταλήγει.

ΑΚΗΣ ΤΣΕΛΕΝΤΗΣ

«Υπάρχει… σεισμολογικό κατεστημένο»

Άκης Τσελέντης. Καθηγητής Σεισμολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών

«Άτομο που όταν του ανεβαίνει στα ύψη η αδρεναλίνη δεν αντιμετωπίζει
πρόβλημα»… περιγράφει τον σεισμολόγο ο Άκης Τσελέντης, καθηγητής
Σεισμολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών. Θα μιλήσει για ένα επάγγελμα όπου
πρέπει να είσαι ανά πάσα στιγμή σε εγρήγορση και θα επισημάνει και αυτός πως
δεν υπάρχει ωράριο. «Δεν είναι επάγγελμα δημοσίου υπαλλήλου», αναφέρει.

Ο ίδιος ήταν στο Φυσικό Τμήμα, όταν γνώρισε το μεγάλο «όνομα» της Σεισμολογίας
Ι. Δρακόπουλο, που του μετέδωσε την αγάπη για το αντικείμενο. Έκτοτε, βρέθηκε
σε Αγγλία, Ελβετία και Ιαπωνία για να σπουδάσει και προτρέπει και τους
σημερινούς νέους που ενδιαφέρονται για τον κλάδο αυτόν να δοκιμαστούν σε
κάποιο χώρο του εξωτερικού. Επισημαίνοντας πως θα υπάρξει τα επόμενα χρόνια
κενό σε δυναμικά στελέχη, ο ίδιος υποστηρίζει πως «ένας καλός επιστήμονας, με
σπουδές και εμπειρία στο εξωτερικό, θα έχει πολύ καλή σταδιοδρομία».

Διακρίνει δε τρεις βασικούς τομείς απασχόλησης. Ο πρώτος είναι η ακαδημαϊκή
καριέρα, όπου όμως – όπως προειδοποιεί – «υπάρχει σεισμολογικό κατεστημένο».
Θα φέρει ως παράδειγμα «ικανά στελέχη που διέπρεψαν στο εξωτερικό και όταν
προσπάθησαν να σταδιοδρομήσουν στην Ελλάδα έφαγαν τα μούτρα τους». Ο δεύτερος
τομέας είναι για τον κ. Τσελέντη τα τεχνικά γραφεία – με τον νέο νόμο πριν από
κάθε κατασκευή απαιτείται αντισεισμική μελέτη, – ενώ ως τρίτο πεδίο
απασχόλησης με φοβερές δυνατότητες θεωρεί το εξωτερικό.

Σε κάθε περίπτωση, υπογραμμίζει, ένας σεισμολόγος είναι και ένας καλός
γεωφυσικός και μπορεί να χρησιμοποιήσει τις τεχνικές σεισμικών κυμάτων με
σκοπό την έρευνα υδρογονανθράκων, πρώτων υλών, νερών ή υπεδάφους.

ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΛΕΚΚΑΣ

«Ασύμφορος ο ανταγωνισμός για τους νέους»

Ευθύμιος Λέκκας. Καθηγητής Γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μέλος της Επιτροπής Εκτίμησης Σεισμικού Κινδύνου

Από το 1989 έχει βρεθεί στις 10 μεγαλύτερες σεισμικές καταστροφές ανά τον
κόσμο. Αν και στην αρχή βρέθηκε τυχαία στον χώρο, η επαφή και η εμπειρία
τού… άνοιξαν την όρεξη και δέθηκε με το επάγγελμα του σεισμολόγου. Ο
Ευθύμιος Λέκκας, καθηγητής Γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μέλος της
Επιτροπής Εκτίμησης Σεισμικού Κινδύνου, αναφέρει πως στο επάγγελμα αυτό
υπάρχει πολύ καλό περιβάλλον εργασίας και ικανοποιητικές αμοιβές, υψηλότατες
μάλιστα σε ένα μεγάλο τμήμα του χώρου.

Ωστόσο, δεν θεωρεί πως τα πράγματα είναι τόσο θετικά για τους νέους
σεισμολόγους. «Μετά τους σεισμούς της δεκαετίας του ’80 πραγματοποιήθηκε ένα
άνοιγμα στο επάγγελμα και, σε συνδυασμό με την προβολή που έγινε, προσείλκυσε
πολλούς επιστήμονες, με αποτέλεσμα να καλυφθούν οι καλύτερες θέσεις». Σήμερα,
επικρατεί κορεσμός στο επάγγελμα, δεδομένου ότι και οι θέσεις δεν είναι πολλές
και δεν δημιουργούνται παρά μία ή δύο νέες τον χρόνο. «Ο νέος σεισμολόγος θα
βρει μπροστά του μεγάλο αριθμό παλαιότερων ερευνητών και επιστημόνων και ο
ανταγωνισμός θα είναι ασύμφορος», τονίζει.

Παράλληλα, υπενθυμίζει πως χρειάζονται πολλά χρόνια σπουδών. Τετραετής φοίτηση
σε πανεπιστημιακή σχολή, ενάμιση χρόνο τουλάχιστον για μεταπτυχιακές σπουδές
και 3 χρόνια στην Ελλάδα ή 5 στο εξωτερικό για διδακτορικό. «Και στη συνέχεια,
για να καθιερωθεί κανείς χρειάζεται και ερευνητική εργασία, όχι μόνον η
τρέχουσα δουλειά, και αρκετές δημοσιεύσεις», υπογραμμίζει.