Πρόσωπα «Αποφάσισε να εγκαταλείψει τη ζωή»

Η Μιρέιγ Ζοσπέν-Νταντιέ «αποφάσισε να εγκαταλείψει τη ζωή». Η αναγγελία
του θανάτου της δημοσιεύτηκε το Σάββατο στη «Λε Φιγκαρό» κάνοντας γνωστό έναν
ακόμη αγώνα μιας ξεχωριστής γυναίκας.

Μιρέιγ Ζοσπέν-Νταντιέ. Άφησε την τελευταία της πνοή στο σπίτι της σε ηλικία 92 ετών

Η μητέρα του πρώην πρωθυπουργού της Γαλλίας Λιονέλ Ζοσπέν άφησε την τελευταία
της πνοή σε ηλικία 92 χρόνων στο σπίτι της στο Λα Σελ-Σαιν-Κλου, έξω από το
Παρίσι. Άλλες λεπτομέρειες για τον θάνατό της δεν έγιναν γνωστές. Όπως έγραψε
η «Λε Μοντ», θάφτηκε στο προάστιο Μεντόν, δίπλα στον τάφο του συζύγου της, του
Ρομπέρ, που ήταν δάσκαλος.

Μητέρα τεσσάρων παιδιών και γνωστή για τη μαχητικότητά της, η Μιρέιγ
Ζοσπέν-Νταντιέ ήταν πρώην μαία. Στα 86 της, είχε πάει για ένα μήνα στο Μαλί
για να διδάξει τη μαιευτική σε γυναίκες σε χωριά. Είχε δηλώσει πως είναι «η
πρώτη υποστηρίκτρια» του γιου της, όμως τα «πιστεύω» της δεν έπαψε να τα
υποστηρίζει ποτέ και για κανέναν. Το Μάρτιο του 2001, δεν είχε διστάσει να
υποστηρίξει την απεργία των μαιών, μολονότι η κοινωνική αναταραχή που
προκαλούσαν οι πρώην συναδέλφισσές της έβλαπτε την κυβέρνηση του γιου της.

Τώρα, με την αυτοκτονία της, γίνεται ευρύτερα γνωστός ένας ακόμη αγώνας της –
αυτός για την αποποινικοποίηση της ευθανασίας. Η μητέρα του πρώην πρωθυπουργού
ήταν από τον Ιανουάριο μέλος της επιτροπής υποστήριξης της Ένωσης για το
Δικαίωμα στο Θάνατο με Αξιοπρέπεια (ADMD), η οποία δημιουργήθηκε το 1980 με
προτροπή του συγγραφέα Μισέλ Λι Λαντά. Ο Λαντά είχε δημοσιεύσει την
προηγούμενη χρονιά στη «Λε Μοντ» άρθρο με τίτλο «Ένα δικαίωμα» αναφερόμενος
«στο δικαίωμα να πεθαίνει κανείς με αξιοπρέπεια, νηφάλιος, χωρίς άλλη αγωνία
από αυτή που συνοδεύει τον αποχωρισμό και την έξοδο από αυτή τη μορφή ζωής».
Και προσέθετε: «Αυτό το δικαίωμα γίνεται προφανώς επιτακτικό από τη στιγμή που
η ζωή μπορεί να παραταθεί ως τον ύστατο μαρασμό – ακόμη και πέραν αυτού». Το
1978, ο γερουσιαστής Ανρί Καγιαβέ είχε ήδη καταθέσει ένα νομοσχέδιο «για να
προστατευθούν από τη θεραπευτική μανία αυτοί που θα το επιθυμούσαν».

Ακόμη και τότε, η συζήτηση δεν ήταν καινούρια. Αυτοκτονώντας σε ηλικία 69
χρόνων μαζί με τη σύζυγό του Λώρα, τη νεώτερη από τις θυγατέρες του Καρλ Μαρξ,
στις 26 Νοεμβρίου 1911, ο Πωλ Λαφάργκ, γιατρός, ιδρυτής του Γαλλικού Εργατικού
Κόμματος και συγγραφέας του «Δικαιώματος στην Τεμπελιά», άφηνε μια επιστολή
στην οποία έγραφε: «Υγιής στο σώμα και το πνεύμα, αφαιρώ τη ζωή μου πριν τα
ανελέητα γηρατειά, που μου παίρνουν μία-μία τις απολαύσεις και τις χαρές της
ύπαρξης και μου στερούν τις σωματικές και διανοητικές δυνάμεις μου, παραλύσουν
την ενεργητικότητά μου, τσακίσουν τη θέλησή μου και με κάνουν βάρος για μένα
και για τους άλλους».