Οι συντάξεις του ΙΚΑ

Άδικη μεταχείριση επιφυλάσσει στους συνταξιούχους του το ΙΚΑ, σημειώνει ο
κ. Λ. Γ. Φούτσης, από το Χαλάνδρι, που παρατηρεί:

«Το άδικο για τους συνταξιούχους του ΙΚΑ είναι και το γεγονός ότι δεν γίνεται
σε τακτά χρονικά διαστήματα αναπροσαρμογή των συντάξεών τους στα πραγματικά
οικονομικά δεδομένα κάθε εποχής, όπως αυτό γινόταν παλαιότερα και όπως αυτό
γίνεται σήμερα και με τις συντάξεις των συνταξιούχων του Δημοσίου, που η
αναπροσαρμογή τους έγινε κατά το έτος 1997.

Φαίνεται ότι οι συνταξιούχοι του ΙΚΑ είναι οι πολίτες Β’ κατηγορίας και πρέπει
να έχουν αυτή τη μεταχείριση.

Ίσως πουν οι αρμόδιοι ότι “το ΙΚΑ βρίσκεται σε οικονομική αδυναμία και γι’
αυτό δεν μπορεί να προβεί σε αναπροσαρμογή των συντάξεων…”.

Ο ισχυρισμός αυτός, αν γίνει επίκλησή του, είναι αβάσιμος, γιατί το ΙΚΑ θα
μπορούσε να είναι ο πιο ανθηρός ασφαλιστικός οργανισμός, αν το κράτος δεν είχε
δεσμεύσει τα αποθεματικά του (τα οποία προέρχονται από τις εισφορές των
εργαζομένων) επί 53 χρόνια (αποδεσμεύθηκαν μόλις με το άρθρο 13 του Ν.
1902/17-10-1990) και δεν ελάμβανε για τον λόγο αυτό επιτόκιο καταθέσεων
ταμιευτηρίου. Αλλά στο χρονικό αυτό διάστημα διετίθεντο για τη χρηματοδότηση
της βιομηχανίας (που βρισκόταν τότε το 1950, στα σπάργανα), των επιχειρήσεων
κ.λπ., για να προβούν σε επενδύσεις και αναπτυχθεί έτσι η εθνική οικονομία.

Επίσης το κράτος ανέθεσε στο ΙΚΑ με νόμους κατά τη δεκαετία του 1950 και κατά
το έτος 1964, τη συνταξιοδότηση των διωχθέντων Ελλήνων ομογενών από τις
κυβερνήσεις της Αιγύπτου (πρόεδρος Νάσερ) και της Τουρκίας αντίστοιχα, ενώ
αυτό αναγόταν στα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις του κράτους, που ασκεί την
κοινωνική πολιτική και όχι στο ΙΚΑ».