Διχάζει η απόφαση των ξένων Πανεπιστημίων να παρακάμψουν το ΔΙΚΑΤΣΑ

Έντονες συζητήσεις και αντιπαραθέσεις στον χώρο της εκπαίδευσης
προκάλεσε το χθεσινό δημοσίευμα των «ΝΕΩΝ», το οποίο αναφερόταν στην
προσπάθεια των ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων που συνεργάζονται με ελληνικά
«κολέγια» να παρακάμψουν το καθεστώς μη αναγνώρισης των πτυχίων τους από το
ΔΙΚΑΤΣΑ με τη βοήθεια ευρωπαϊκών επιμελητηρίων και επαγγελματικών ενώσεων.
Τα Πανεπιστήμια αυτά παροτρύνουν τους αποφοίτους τους που σπούδασαν σε
συνεργαζόμενα ελληνικά «κολέγια», αλλά θα λάβουν πτυχίο με τίτλο του
Πανεπιστημίου, να εγγραφούν σε βρετανικά ή γαλλικά επιμελητήρια και κατόπιν να
ζητήσουν μετεγγραφή στα ελληνικά αντίστοιχα. Σε τέτοια περίπτωση και για
ορισμένες επαγγελματικές ομάδες όπως οι γιατροί και οι δικηγόροι δεν
απαιτείται ισοτιμία πτυχίου, εφόσον πρόκειται για μεταφορά επαγγελματικών
δικαιωμάτων από μια χώρα της Ε.Ε. σε άλλη, κάτι που αντιστοιχεί σε ντε φάκτο
κατάργηση του ΔΙΚΑΤΣΑ.
Από την πλευρά του υπουργείου Παιδείας, δεν υπήρξε επίσημη αναφορά στο ζήτημα.
Πηγές του ωστόσο επαναλάμβαναν την πάγια απάντηση, ότι «το θέμα έχει
ξεκαθαρίσει για την κυβέρνηση και τα πτυχία αυτά δεν πρόκειται να
αναγνωριστούν, εφόσον οι σπουδές δεν γίνονται εξ ολοκλήρου στο εξωτερικό αλλά
εν μέρει ή και ολόκληρες στη χώρα μας».
Το ΔΙΚΑΤΣΑ, από την πλευρά του, διά του προέδρου του κ.Θ. Λιανού επανέλαβε την
επίσης πάγια θέση ότι το εθνικό δίκαιο, που δεν επιτρέπει τη λειτουργία
ιδιωτικών Πανεπιστημίων, υπερτερεί του κοινοτικού δικαίου σε θέματα
εκπαίδευσης, όπως έχει κρίνει και το Συμβούλιο της Επικρατείας.
Ωστόσο, ο κ. Λιανός δέχθηκε ότι ειδικά για τα επαγγέλματα του γιατρού και του
δικηγόρου υπάρχουν ειδικές διαδικασίες αναγνώρισης που δεν απαιτούν τη
μεσολάβηση του ΔΙΚΑΤΣΑ, αλλά του νεοσυσταθέντος Συμβουλίου Αναγνώρισης
Επαγγελματικών Δικαιωμάτων.
Από την πλευρά των «κολεγίων», ωστόσο, τονιζόταν ότι η υπόθεση δεν είναι
δυνατόν να αντιμετωπιστεί με αδιαφορία και την επανάληψη παγίων θέσεων, καθώς
τα επόμενα χρόνια θα προκύψουν ολόκληρες φουρνιές αποφοίτων από διάφορες
ειδικότητες που θα έχουν εγγραφεί σε ευρωπαϊκά επιμελητήρια και ενώσεις και θα
ζητούν μετεγγραφή στα αντίστοιχα ελληνικά.
Σημειώνεται, πάντως, ότι η εγγραφή σε επαγγελματικό σωματείο της Βρετανίας ή
της Γαλλίας δεν είναι απλή υπόθεση. Στα περισσότερα απαιτούνται εξετάσεις και
αυστηρές προϋποθέσεις, όπου εφόσον κατορθώσει ο υποψήφιος να πετύχει
τεκμαίρεται ότι γνωρίζει το αντικείμενο της εργασίας του.











