Κυπριακό ΟΛΟ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ ΜΕΡΟΣ 3ο. ΤΟ «ΚΟΙΝΟ ΚΡΑΤΟΣ» ΚΑΙ ΤΑ «ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΚΡΑΤΗ»

Άρθρο 12.

Αρμοδιότητες και λειτουργίες του «κοινού κράτους»

1. Το «κοινό κράτος», σύμφωνα με αυτό το Σύνταγμα, θα ασκεί κυριαρχικά
τις νομοθετικές και τις εκτελεστικές αρμοδιότητες στα εξής θέματα:

α. Εξωτερικές σχέσεις, συμπεριλαμβανομένων της σύναψης διεθνών συνθηκών
και της αμυντικής πολιτικής.

β. Σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

γ. Λειτουργίες της Κεντρικής Τράπεζας, συμπεριλαμβανομένων της έκδοσης
νομίσματος, της νομισματικής πολιτικής και των τραπεζικών κανονισμών.

δ. Δημόσια οικονομικά του «κοινού κράτους», συμπεριλαμβανομένων του
προϋπολογισμού και κάθε έμμεσης φορολογίας (συμπεριλαμβανομένων τελών και
δασμών), αλλά και της οικονομικής και εμπορικής πολιτικής του «κοινού
κράτους».

ε. Μετεωρολογία, αεροπλοΐα, διεθνής ναυσιπλοΐα, υφαλοκρηπίδα και χωρικά
ύδατα της Κύπρου.

στ. Επικοινωνία (συμπεριλαμβανομένων των ταχυδρομικών, των ηλεκτρονικών
και των τηλεφωνικών επικοινωνιών).

ζ. Κυπριακή ιθαγένεια (συμπεριλαμβανομένης της έκδοσης διαβατηρίων) και
μετανάστευση (συμπεριλαμβανομένων του ασύλου, της απέλασης και της έκδοσης
αλλοδαπών).

η. Καταπολέμηση τρομοκρατίας, λαθρεμπορίου ναρκωτικών, ξεπλύματος
χρήματος και οργανωμένου εγκλήματος.

θ. Χάρη και αμνηστία.

ι. Πνευματική ιδιοκτησία και μέτρα και σταθμά και

ια. Αρχαιότητες.

2. Σχετικώς προς τις ανωτέρω αρμοδιότητες και τις άλλες διατάξεις αυτού
του Συντάγματος, το «κοινό κράτος» θα ασκεί τις νομοθετικές και τις
εκτελεστικές αρμοδιότητες επί της διοίκησης του «κοινού κράτους»
(συμπεριλαμβανομένων των δημόσιων υπηρεσιών, της Αστυνομίας του «κοινού
κράτους», καθώς επίσης και των ανεξάρτητων θεσμών και υπαλλήλων του), των
εκλογών και των δημοψηφισμάτων του «κοινού κράτους», των αδικημάτων κατά τη
νομοθεσία του «κοινού κράτους», της διοίκησης της δικαιοσύνης από το Ανώτατο
Δικαστήριο, της ιδιοκτησίας του «κοινού κράτους», συμπεριλαμβανομένων των
δημόσιων έργων για εγκαταστάσεις και απαλλοτριώσεις του «κοινού κράτους» και
επί παρόμοιων θεμάτων που ανακύπτουν από τις συγκεκριμένες εξουσίες του
«κοινού κράτους».

3. Το «κοινό κράτος» θα εμπιστευθεί καταλλήλως την εφαρμογή των νόμων
του, συμπεριλαμβανομένης της συλλογής ορισμένων ειδών φόρων, στις αρχές του
«συστατικού κράτους».

4. Οι υποχρεώσεις του «κοινού κράτους» από τις διεθνείς συμφωνίες θα
εφαρμόζονται από τις Αρχές του «κοινού κράτους» ή του «συστατικού κράτους», οι
οποίες έχουν αρμοδιότητα επί του θέματος στο οποίο αναφέρεται η συνθήκη.

Επισήμανση: Η αμυντική πολιτική πρέπει να διατυπώνεται και να
ασκείται συμφώνως προς τις συμφωνηθείσες διευθετήσεις ασφαλείας και τις
διεθνείς υποχρεώσεις της Κύπρου.

5. Το «κοινό κράτος» θα μεταβιβάζει στα «συστατικά κράτη» μέρος των
εσόδων του από την έμμεση φορολογία, όπως προβλέπεται με νόμο ειδικής
πλειοψηφίας.

Άρθρο 13.

Αρμοδιότητες και λειτουργίες των «συστατικών κρατών»

1. Τα «συστατικά κράτη», εντός των ορίων αυτού του Συντάγματος, θα
ασκούν κυριαρχικά εντός των εδαφικών ορίων τους όλες τις αρμοδιότητες και τις
λειτουργίες με τις οποίες αυτό το Σύνταγμα δεν περιβάλλει το «κοινό κράτος».

2. Τα «συστατικά κράτη» θα έχουν πρωτογενή ποινική δικαιοδοσία επί
αδικημάτων κατά των νόμων του «κοινού κράτους», εκτός αν αυτή η δικαιοδοσία
διατηρείται για το Ανώτατο Δικαστήριο της Κύπρου από τη νομοθεσία του «κοινού
κράτους».

3. Η Αστυνομία ενός «συστατικού κράτους» θα σταθμεύει και θα δρα
αποκλειστικά εντός αυτού του «συστατικού κράτους» και θα έχει την ευθύνη για
την προστασία και την επιβολή του νόμου και της τάξεως και της δημόσιας
ασφάλειας εντός αυτού του «συστατικού κράτους», συμπεριλαμβανομένων αδικημάτων
κατά των νόμων του «κοινού κράτους», χωρίς να βλάπτονται οι λειτουργίες της
Αστυνομίας του «κοινού κράτους» και της Κοινής Υπηρεσίας Ερευνών. Ένας
Συνταγματικός Νόμος θα ρυθμίζει τη δύναμη και τον εξοπλισμό της Αστυνομίας του
«συστατικού κράτους» και μια Συμφωνία Συνεργασίας μεταξύ του «κοινού κράτους»
και των «συστατικών κρατών» θα κατοχυρώνει τη συνεργασία σε αστυνομικά
ζητήματα.

Άρθρο 14.

Συνεργασία και συντονισμός

1. Όπου προνοείται ρητώς από αυτό το Σύνταγμα, τα νομοθετικά θέματα
μπορούν να ρυθμίζονται με δεσμευτικό τρόπο για το «κοινό κράτος» και τα
«συστατικά κράτη», μέσω των συνταγματικών νόμων. Τέτοιοι νόμοι θα εγκρίνονται
από τα νομοθετικά σώματα του «κοινού κράτους» και των «συστατικών κρατών»,
σύμφωνα με τις διαδικασίες που έχουν θεσπιστεί στον συνταγματικό νόμο, και θα
υπερισχύουν έναντι όλων των άλλων νόμων του «κοινού κράτους» ή του «συστατικού
κράτους».

2. Τα «συστατικά κράτη» μπορούν να συνάπτουν συμφωνίες μεταξύ τους ή με
το «κοινό κράτος». Τέτοιες συμφωνίες μπορούν να δημιουργούν κοινούς
οργανισμούς και θεσμούς σε θέματα εντός της αρμοδιότητας των μερών.

3. Τα «συστατικά κράτη» θα επιδιώκουν τον συντονισμό και την εναρμόνιση
της πολιτικής και της νομοθεσίας τους, μεταξύ άλλων, μέσω συμφωνιών, κοινών
προτύπων και διαβουλεύσεων, όπου κρίνεται κατάλληλο, ιδιαιτέρως στα εξής
θέματα:

α. Τουρισμό.

Παρατήρηση: Αυτά περιλαμβάνουν την ασφάλεια, τον νόμο και την τάξη,
καθώς και τη διοίκηση της δικαιοσύνης εντός των εδαφικών ορίων τους.

β. Προστασία του περιβάλλοντος, χρήση και διατήρηση της ενέργειας και
των φυσικών πόρων, συμπεριλαμβανομένου του νερού.

γ. Αλιεία και γεωργία.

δ. Βιομηχανία και εμπόριο, συμπεριλαμβανομένων των ασφαλειών, της
προστασίας των καταναλωτών, των επαγγελμάτων και των επαγγελματικών ενώσεων.

ε. Χωροταξία και σχεδιασμός, συμπεριλαμβανομένων των επίγειων
μεταφορών.

στ. Αθλητισμός και εκπαίδευση.

ζ. Υγεία, συμπεριλαμβανομένων των κανονισμών καπνού, οινοπνευματωδών
και φαρμάκων, αλλά και κτηνιατρικών ζητημάτων.

η. Κοινωνική ασφάλιση και εργασία.

θ. Οικογενειακό, εταιρικό και ποινικό δίκαιο και

ι. Αποδοχή της εγκυρότητας εγγράφων.

4. Κάθε «συστατικό κράτος» ή κάθε κλάδος της κυβέρνησης του «κοινού
κράτους» μπορεί να εγκαινιάσει τη διαδικασία συντονισμού ή εναρμόνισης.

5. Οι συμφωνίες για τέτοιο συντονισμό ή εναρμόνιση θα εγκρίνονται από
τον αρμόδιο κλάδο των κυβερνήσεων των «συστατικών κρατών» και, αν απαιτείται η
συμμετοχή του «κοινού κράτους», από τον αρμόδιο κλάδο του «κοινού κράτους».

6. Το «κοινό κράτος» θα στηρίζει, τόσο οικονομικά όσο και
επιμελητειακά, τις προσπάθειες συνεργασίας μεταξύ των «συστατικών κρατών» ή
μεταξύ των δήμων και των χωριών που βρίσκονται σε διαφορετικά «συστατικά
κράτη».

7. Τα «κοινά κράτη» και τα «συστατικά κράτη» θα αποδέχονται ως έγκυρα
τα έγγραφα τα οποία θα εκδίδονται από τις κυβερνητικές Αρχές και από τους
εκπαιδευτικούς, τους ιατρικούς και άλλους θεσμούς δημόσιων υπηρεσιών.

Άρθρο 15.

Κοινή Υπηρεσία Ερευνών

Θα συσταθεί μια Κοινή Υπηρεσία Ερευνών, που θα αποτελείται από αστυνομικό
προσωπικό του «κοινού κράτους» και του «συστατικού κράτους» και θα υπάγεται
στον υπουργό Δικαιοσύνης. Η σύνθεσή της και οι λειτουργίες της, καθώς επίσης η
δύναμη και ο εξοπλισμός τής Αστυνομίας του «κοινού κράτους» και του
«συστατικού κράτους», θα ρυθμιστεί από τον συνταγματικό νόμο.

Άρθρο 16.

Εξωτερικές σχέσεις

1. Η Κύπρος θα διατηρεί ειδικούς δεσμούς φιλίας με την Ελλάδα και την
Τουρκία, σεβόμενη την ισορροπία που εγκαθιδρύθηκε από τη Συνθήκη Εγγυήσεων και
τη Συνθήκη Συμμαχίας, αλλά και την Ιδρυτική Συμφωνία.

2. Τα «συστατικά κράτη» θα διαβουλεύονται για τις αποφάσεις του «κοινού
κράτους» επί εξωτερικών σχέσεων, οι οποίες επηρεάζουν τις αρμοδιότητές τους.

3. Τα «συστατικά κράτη» μπορούν να διορίζουν αντιπροσώπους για εμπορικά
και πολιτιστικά ζητήματα, οι οποίοι θα διαπιστεύονται ως μέλη των διπλωματικών
αποστολών της Κύπρου.

4. Τα «συστατικά κράτη» μπορούν επίσης να συνάπτουν συμφωνίες για
εμπορικά και πολιτιστικά θέματα με τις αρχές των κρατών που διατηρούν σχέσεις
με την Κύπρο, υπό τον όρο ότι αυτές οι συμφωνίες δεν βλάπτουν την Κύπρο, την
εξουσία της κυβέρνησης του «κοινού κράτους» ή το άλλο «συστατικό κράτος» και
ότι είναι συμβατές με τη συμμετοχή της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

5. Κατά την άσκηση των εξουσιών που αποδίδονται από τις παραγράφους 3
και 4 αυτού του Άρθρου θα τηρούνται οι εξής διαδικασίες:

α. Τα «συστατικά κράτη» θα χρησιμοποιούν τον δίαυλο του υπουργείου
Εξωτερικών Υποθέσεων του «κοινού κράτους» για επαφές πολιτικού επιπέδου με
ξένες κυβερνήσεις και

β. Τα «συστατικά κράτη» μπορούν να έχουν άμεσες επαφές με δευτερεύουσες
οντότητες ή εξηρτημένες Αρχές άλλων κρατών. Εν τοιαύτη περιπτώσει, θα
ενημερώνουν το υπουργείο Εξωτερικών Υποθέσεων του «κοινού κράτους» για την
έναρξη διαπραγματεύσεων για κάθε συμφωνία με τέτοιες Αρχές και θα εξακολουθούν
να διαβουλεύονται για την πρόοδο και την έκβαση τέτοιων διαπραγματεύσεων.

6. Μια Συμφωνία Συνεργασίας μεταξύ «κοινού κράτους» και των «συστατικών
κρατών» επί των εξωτερικών σχέσεων θα ρυθμίζει την εφαρμογή αυτού του Άρθρου.

Άρθρο 17.

Η Κύπρος ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης

1. Η Κύπρος θα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2. Οι κυβερνήσεις των «συστατικών κρατών» θα συμμετέχουν στη διαμόρφωση
της πολιτικής της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

3. Η Κύπρος θα εκπροσωπείται στην Ευρωπαϊκή Ένωση από την κυβέρνηση του
«κοινού κράτους» στους χώρους των αρμοδιοτήτων της ή όπου ένα θέμα ανήκει
κατεξοχήν σε έναν χώρο των αρμοδιοτήτων της. Όπου ένα θέμα εμπίπτει κυρίως ή
αποκλειστικώς σε έναν χώρο αρμοδιότητας των «συστατικών κρατών», η Κύπρος
μπορεί να εκπροσωπείται από εκπρόσωπο είτε του «κοινού κράτους» είτε του
«συστατικού κράτους», υπό τον όρο ότι ο δεύτερος είναι σε θέση να δεσμεύει την
Κύπρο.

4. Οι υποχρεώσεις της Κύπρου που απορρέουν από τη συμμετοχή στην
Ευρωπαϊκή Ένωση θα εφαρμόζονται από την Αρχή του “κοινού κράτους” ή του
«συστατικού κράτους», η οποία θα έχει νομοθετική αρμοδιότητα για το
συγκεκριμένο θέμα στο οποίο θα αναφέρεται η υποχρέωση.

5. Αν ένα «συστατικό κράτος» αποτύχει να εκπληρώσει υποχρεώσεις της
Κύπρου έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης εντός του χώρου της αρμοδιότητάς του και η
Κύπρος μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνη από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το «κοινό κράτος»,
κατόπιν κοινοποιήσεως όχι πέραν των 90 ημερών, θα λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα
για την παράλειψη του «συστατικού κράτους», τα οποία θα ισχύουν έως ότου
εκείνο το «συστατικό κράτος» εκπληρώσει την υποχρέωσή του.

6. Οι παράγραφοι 2-5 αυτού του Άρθρου θα υπόκεινται σε μια Συμφωνία
Συνεργασίας μεταξύ του «κοινού κράτους» και των «συστατικών κρατών».

7. Τροπολογίες στις συνθήκες με τις οποίες ιδρύθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση ή
στις πράξεις ένταξης οποιουδήποτε κράτους, οι οποίες απαιτούν επικύρωση από
όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα επικυρώνονται από την Κύπρο, εκτός
αν σε αυτό εναντιώνονται καθεμία από τις νομοθετικές εξουσίες του «κοινού
κράτους» και των «συστατικών κρατών». Ο πρόεδρος ή ο αντιπρόεδρος του
Προεδρικού Συμβουλίου θα έχουν το δικαίωμα να υπογράφουν το έγγραφο επικύρωσης
και να δεσμεύουν έτσι την Κύπρο.

8. Καμία διάταξη αυτού του Συντάγματος δεν θα ακυρώνει νόμους, πράξεις
ή μέτρα του «κοινού κράτους» ή των «συστατικών κρατών», που απαιτούνται από
τις υποχρεώσεις των μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ούτε θα αποτρέπει να ισχύσουν
με την ισχύ νόμου σε ολόκληρη την Κύπρο νόμοι, πράξεις ή μέτρα από την
Ευρωπαϊκή Ένωση.