Χρώμα και φαντασία από έναν ποπ αλχημιστή

![]() |
![]() |
|
«Afro-disiac». Δίσκοι βινυλίου και ζώνες συντίθενται για να δημιουργήσουν ένα |
Ο Τζίμι Λάμπι είναι από μόνος του διαφήμιση της σύγχρονης σκωτσέζικης
τέχνης. Μοιάζει σαν κινηματογραφικός ήρωας ταινίας βρετανικής παραγωγής, που
το σενάριό της κυλάει στα οροπέδια της Σκωτίας, τυλίγεται στην ομίχλη του
Εδιμβούργου και η μουσική της είναι το αποτέλεσμα του πανκ, του γκλαμ ροκ και
της ψυχεδέλειας. Σε αυτά ο Τζίμι Λάμπι προσθέτει και τη βαριά προφορά του,
οπότε του μένει να ετοιμάσει και να εκθέσει τα έργα του, βγαλμένα πάντα από τη
μουσική και από ό,τι κάθε φορά τον εντυπωσιάζει από το περιβάλλον των ταξιδιών
του.
Σκοπός του: Να κάνει συνθέσεις με στοιχεία από τη μουσική και με ευτελή
υλικά της καθημερινότητας, σε μία προσπάθεια να δημιουργήσει ιδιόμορφα μουσικά
γλυπτά, με πολύ χρώμα και υπερβολική φαντασία.
Ποπ αλχημεία: Στα έργα του υπάρχουν συνεχείς αναφορές στο πανκ και την
ψυχεδέλεια, με περάσματα στην ηλεκτρονική μουσική, καθώς και ποπ είδωλα από
τον Νιλ Ντάιαμοντ έως την Μπάρμπρα Στράιζαντ. Τα οποία ο Τζίμι Λάμπι έχοντας
υπάρξει και μέλος ενός ροκ συγκροτήματος στις αρχές του ’90, των Boy
Hairdresser, τα αναμειγνύει δημιουργώντας κατασκευές που έχουν την έννοια
αποσπασμάτων μιας ιδιαίτερης βιογραφίας. «Η μουσική εισβάλλει στον προσωπικό
μου κόσμο της τέχνης», λέει ο ίδιος. «Όχι ένα συγκεκριμένο είδος, αλλά
οποιοδήποτε καλό κομμάτι. Δεν έχω κάποια αφετηρία, αλλά κατά διαστήματα κρατάω
σημειώσεις, φτιάχνω σκίτσα με τις ιδέες που μου έρχονται στο μυαλό, εξετάζω
διάφορα αντικείμενα και υλικά που με περιβάλλουν και αρχίζω».
Πώς: Με καθρέφτες, γάντια, στέκες για τα μαλλιά και δίσκους βινυλίου.
Το τελικό αποτέλεσμα κάθε φορά οδηγεί σε ψυχεδελικούς και άναρχους συνειρμούς
σκέψεων και χρωμάτων, παραμορφωμένα είδωλα και ειδυλλιακά τοπία. Σαν τη
μουσική που ακούγεται σε ένα κλαμπ με δυνατά φώτα που ζαλίζουν τα κεφάλια των
κλάμπερ και τους στέλνει σε διανοητικά ταξίδια.
![]() |
|
«Dubmental». Τα καλάμια είναι προεκτάσεις των άκρων του γαντιού και |
Dubmental: Στο έργο αυτό, τα καλάμια είναι προεκτάσεις των άκρων του
γαντιού και λειτουργούν ως υποδοχές για να χυθεί το διαφορετικό κάθε φορά
χρώμα στο πάτωμα, δημιουργώντας μία ρευστή φόρμα από χρώματα.
Kebabylon: Ο Λάμπι αξιοποιεί μία στέκα για τα μαλλιά, ένα γυναικείο
αντικείμενο που είναι συνειρμικά συνδεδεμένο με το ανθρώπινο σώμα, για να
δημιουργήσει ένα άναρχο πλέγμα από χρωματικές παραλλαγές του ίδιου
αντικειμένου.
Moog Make-up: Καθρέφτες σε διαφορετικά σχέδια και μεγέθη, όλοι σε
αποχρώσεις ουράνιου τόξου, συντίθενται μεταξύ τους δημιουργώντας έναν χώρο
ψευδαισθήσεων που παραπέμπει στα κλαμπ της δεκαετίας του ’80.
Afro-disiac: Δίσκοι βινυλίου και ζώνες συντίθενται για να δημιουργήσουν
ένα αφαιρετικό τοπίο από μάτια που ο καλλιτέχνης έχει βρει σε περιοδικά.
Τι συμβαίνει στο ροκ; Ο Τζίμι Λάμπι δηλώνει ότι ακόμα υπάρχουν άνθρωποι
που δημιουργούν ροκ καταστάσεις, με την έννοια ότι έχουν περισσότερη ελευθερία
πρόσβασης στα μέσα που θα τους επιτρέψουν να δημιουργήσουν μουσική. Κι αφού
ολοκλήρωσε έναν κύκλο ζωής δύο χρόνων ως ντι τζέι στα κλαμπ της Νέας Υόρκης,
προσφέροντας στον κόσμο μουσική για χαλάρωση, διασκέδαση και εκτόνωση
συναισθηματική, επέστρεψε στη Γλασκώβη συνεχίζοντας να κάνει πάρτι με τα
γλυπτά του.
Συμπληρωματικά: Έργα του Τζίμι Λάμπι κυκλοφορούν, μεταξύ άλλων, και
στην τελευταία έκδοση του περιοδικού «The Breeder».
INFO
Πού: Τα έργα του Τζίμι Λάμπι έγιναν αποκλειστικά για την αθηναϊκή του
έκθεση στην «The Breeder Projects» (Ευμορφοπούλου 6, τηλ. 210-3317.527).
Διάρκεια: Έως 11 Ιανουαρίου 2003.
Λειτουργία: Πέμπτη έως Σάββατο, από 13.00 έως 20.00.
Ίντερνετ: http: // www.thebreedersystem.com.
















