Οδύσσεια για το αμερικανικό όνειρο

Περιμένουν. Οι περισσότεροι από τους Αϊτινούς συνελήφθησαν

Ταξίδευαν επί οκτώ ημέρες. Διακόσιοι άνθρωποι, άνδρες, γυναίκες και παιδιά,
πολλοί από τους οποίους φορούσαν τα καλά, τα «κυριακάτικά» τους ρούχα, μέσα σε
ένα ξύλινο σκάφος. Ένα μίλι από τις ακτές του Μαϊάμι άρχισαν να πηδούν στη
θάλασσα. Έπρεπε να διαφύγουν από την ακτοφυλακή, να προλάβουν να βγουν στην
ξηρά, να προλάβουν να κρυφτούν πριν τους πιάσουν και τους στείλουν πίσω στην
Αϊτή. Η απεγνωσμένη προσπάθεια των 200 προσφύγων μεταδόθηκε απευθείας από την
αμερικανική τηλεόραση. Τα ελικόπτερα των τηλεοπτικών σταθμών αποτύπωναν
εικόνες γυναικών να πετούν τα παιδιά τους από το σκάφος στην αγκαλιά άλλων
προσφύγων. Οι περισσότεροι από αυτούς συνελήφθησαν και μεταφέρθηκαν με
λεωφορεία σε κέντρα κράτησης. Κάποιοι στάθηκαν πιο τυχεροί, σταμάτησαν
διερχόμενα οχήματα και παρέτειναν, για λίγο τουλάχιστον, την παραμονή τους στη
«γη της επαγγελίας». Στη συνοικία Μικρή Αϊτή του Μαϊάμι, οι κάτοικοι βρήκαν
στους δρόμους με πανό που ζητούσαν να επιτραπεί στους πρόσφυγες να παραμείνουν
στις ΗΠΑ. Αυτό όμως είναι μάλλον απίθανο. Σύμφωνα με μια οδηγία που εξέδωσε η
κυβέρνηση Μπους, οι πρόσφυγες από την Αϊτή που αιτούνται πολιτικό άσυλο
παραμένουν στα κέντρα κράτησης έως ότου κριθεί η αίτησή τους. Όλοι οι
υπόλοιποι απελαύνονται πίσω στην Αϊτή. Ελάχιστοι, όμως, είναι και αυτοί στους
οποίους χορηγείται πολιτικό άσυλο. Αντιθέτως, όσοι Κουβανοί κατορθώνουν να
πατήσουν σε αμερικανικό έδαφος γίνονται αμέσως δεκτοί.