[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Η άτακτη υποχώρηση των ΠΑΕ στη σκέψη να μειωθούν ποσοστιαία οι αποδοχές των
ποδοσφαιριστών, μετά την κρίση στον χώρο, δημιούργησε για μια ακόμα φορά την
εντύπωση ότι «βεβιασμένες ενέργειες και χωρίς προγραμματισμό αποφάσεις»
οδηγούν σε αρνητική εικόνα και αποτέλεσμα τον διοικητικό χώρο του αθλητισμού.

Η σταθερή θέση του υπουργού Πολιτισμού Ευάγγελου Βενιζέλου και της κυβέρνησης
να μη δεχθούν τους όρους της ΕΠΑΕ για οικονομική ενίσχυση των επαγγελματικών
σωματείων, μέσω ΟΠΑΠ και κατά προέκταση της ΕΡΤ, έχει προκαλέσει πανικό στις
ΠΑΕ.

Δείγμα αυτού του πανικού είναι οι αλληλοσυγκρουόμενες θέσεις των μελών και
μεγαλομετόχων, που έφθασαν στα άκρα (ορισμένοι) σε συγκεκριμένες περιπτώσεις.

Ακόμα και τώρα που η κρίση και το ρήγμα αθλητικής ηγεσίας και ποδοσφαιρικών
ανωνύμων εταιρειών μεγαλώνει, το ποδόσφαιρο εισέρχεται σε μία καινούργια δομή,
που του επιβάλλει η άθλια οικονομική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει τα
περισσότερα σωματεία.

Αντιμέτωπες βρίσκονται οι ΠΑΕ με την κρίση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων και τις
ανάδοχες εταιρείες, οι οποίες στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορούν κατ’
εξακολούθηση να είναι κρατικές.

Όσο κι αν προσπαθούν οι παράγοντες να ζητούν λύσεις στις κατ’ ιδίαν
συναντήσεις με τον αρμόδιο υφυπουργό, δεν μπορούν να αποσπάσουν θετικά
αποτελέσματα από τη στιγμή κατά την οποία «η δράση είναι μεμονωμένη και όχι
συλλογική».

Όταν όλοι θεωρούσαν δεδομένη την πρόταση για μείωση των αποδοχών των
ποδοσφαιριστών, μετά τον σάλο που ξέσπασε, οι πιο πολλοί από τους εμπνευστές
της εισήγησης έσπευσαν να διαψεύσουν και άλλοι έδειξαν να μη γνωρίζουν καν το
θέμα…

Αποσυντονισμός και εκτός πραγματικότητας οι προθέσεις.

Παράνομος ο σχεδιασμός και η εισήγηση των «ειδικών», αφού ούτε το ελληνικό
Σύνταγμα ούτε η καθ’ ύλην αρμόδια αθλητική αρχή (ΦΙΦΑ) προβλέπουν κάτι
ανάλογο.

Γιατί το δίκαιο του εργαζομένου, όσο πολύπλοκο και πολυσύνθετο κι αν είναι,
παραμένει κεκτημένο δικαίωμα.

Καιρός λοιπόν είναι να προχωρήσουν οι αρμόδιοι σε ριζοσπαστικές αποφάσεις και
αλλαγές και να μην προσφεύγουν σε σπασμωδικές κινήσεις που προσβάλλουν τη
νοημοσύνη του πολίτη.