γιατί… λέμε τη φράση «άλλος πλήρωσε τη νύφη»;

Η φράση που έρχεται συχνά στα χείλη όταν κάποιος αδικηθεί ή πιαστεί κορόιδο
«γεννήθηκε» στην Αθήνα του 19ου αιώνα. Αφορμή, το προξενιό ανάμεσα στα παιδιά
δύο γνωστών αθηναϊκών οικογενειών της εποχής εκείνης, του Γιώργη Φλαμή, που
ήταν ο πατέρας της νύφης, και εκείνης του Σωτήρη Ταλιάνη, που ήταν ο πατέρας
του γαμπρού. Σαν έφτασε η ώρα του μυστηρίου, έξω από την εκκλησία της Αγίας
Ειρήνης στην Πλάκα, γαμπρός και καλεσμένοι αδίκως περίμεναν τη νύφη. Διότι
εκείνη προτίμησε να φύγει με κάποιον άλλον άνδρα, παρά να παντρευτεί τον νεαρό
Ταλιάνη. Ο τελευταίος αποφάσισε τουλάχιστον να ζητήσει από τον πατέρα της πίσω
τα γαμήλια δώρα που της είχε προσφέρει. Ο Γιώργης Φλαμής, όμως, που φαίνεται
γνώριζε τις κινήσεις της κόρης του, είχε προβλέψει να βάλει τον εξής όρο στο
προικοσύμφωνο, όπως υποστηρίζει ο συγγραφέας-δημοσιογράφος Τάκης Νατσούλης στο
βιβλίο του «Λέξεις και φράσεις παροιμιώδεις» (εκδ. Σμυρνιωτάκη): οτιδήποτε κι
αν συνέβαινε προ ή μετά του γάμου μεταξύ των γαμπρού και νύφης «δε θα
ξαναρχούτο τση καντοχή ουδενός οι μπλούσιες πραμάτιες και τα τζοβαΐρια, όπου
ανταλλάξασι οι αρρεβωνιασμένοι». Αποτέλεσμα; Ο νεαρός Ταλιάνης και πλήρωσε τη
νύφη και δεν την απέκτησε!