Το χρονικό μιας ήττας

Ήταν δύο προαναγγελθέντες θάνατοι το χρονικό των οποίων άρχισε να
ξετυλίγεται νωρίς την περασμένη άνοιξη. Οι υποψηφιότητες του Σπύρου Βούγια για
τον Δήμο και του Γρηγόρη Χατζησάββα για τη Νομαρχία Θεσσαλονίκης ήταν
καταδικασμένες εξαρχής «ομολογούν» τώρα εμμέσως πλην σαφώς στελέχη του ΠΑΣΟΚ,
που τότε όχι απλώς τις πρότειναν, αλλά φρόντισαν και να τις επιβάλουν.

Στο ΠΑΣΟΚ γνώριζαν ότι η επιλογή Βούγια αποτέλεσε μία λύση ανάγκης,αλλά αδιαφόρησαν, στις αντιδράσεις τοπικών στελεχών που ποτέ δεν τον αντιμετώπισαν ως «γνήσιο τέκνο της παράταξης»

Η επόμενη ημέρα των εκλογών στη Θεσσαλονίκη βρήκε το τοπικό ΠΑΣΟΚ να μετράει
τις πληγές του από τις «εντυπωσιακές» ήττες στον Δήμο και τη Νομαρχία. Ήττες
που γίνονται ακόμη πιο βαριές και από τη θριαμβευτική επανεκλογή
Παπαγεωργόπουλου και από το γεγονός ότι το ποσοστό τού συνδυασμού Βούγια ήταν
το χαμηλότερο (27,8%) που συγκέντρωσε υποψηφιότητα που στηρίχθηκε από το ΠΑΣΟΚ
στον Δήμο Θεσσαλονίκης (από το 1986). Περίπου 12 μονάδες χαμηλότερα από το
ποσοστό που απέσπασε το κυβερνών κόμμα στις βουλευτικές εκλογές του 2000
(39,44) στον Δήμο Θεσσαλονίκης! Επίσης η Νομαρχία, που ανήκε στο ΠΑΣΟΚ, όχι
μόνο πέρασε στα χέρια «γαλάζιου» νομάρχη, αλλά φάνηκε ότι παραχωρήθηκε αμαχητί
από την πρώτη κιόλας Κυριακή με μία τεράστια (σε ποσοστά) απόσταση να χωρίζει
τον πρώτο (Ψωμιάδη) από τον δεύτερο (Χατζησάββα). Μπορεί βεβαίως η εκλογή του
Παναγιώτη Ψωμιάδη από τον πρώτο γύρο να κρίθηκε μόλις για 552 ψήφους και το
επιτελείο Χατζησάββα να εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να υποβάλει ένσταση στο
Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης για τα εκατοντάδες άκυρα ψηφοδέλτια του συνδυασμού
του, «αυτό όμως δεν αλλάζει τα πράγματα», αναφέρει τοπικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ.

Η Ν.Ε. πόλης του ΠΑΣΟΚ συνεδρίασε σε βαρύ κλίμα χθες το βράδυ, ωστόσο απέφυγε
να προχωρήσει σε αποτίμηση των αποτελεσμάτων της Κυριακής. Προσπάθησε να δώσει
έμφαση στην αναγκαιότητα επικράτησης των υποψηφίων δημάρχων του κυβερνώντος
κόμματος στον επόμενο γύρο σε επτά Δήμους του πολεοδομικού συγκροτήματος.

Αποτελεί όμως κοινό μυστικό ότι οι ήττες στον Δήμο και τη Νομαρχία ήταν
αναμενόμενες. «Απλώς ουδείς μπορούσε να φανταστεί το μέγεθος της συντριβής»,
εξηγούσε μέλος της Ν.Ε. Δεν είναι τυχαίο ότι το βράδυ των εκλογών οι
«εκλεκτοί» του κυβερνώντος κόμματος βίωσαν τις ήττες τους σε συνθήκες απόλυτης
μοναξιάς. Ελάχιστα ήταν τα στελέχη, με εξαίρεση τον Άκη Τσοχατζόπουλο, που
βρέθηκαν κοντά τους για να τους στηρίξουν…

Όλοι στο ΠΑΣΟΚ γνωρίζουν ότι η επιλογή Βούγια αποτέλεσε μία λύση ανάγκης. Εκ
των προτέρων και πριν από την οριστικοποίηση της υποψηφιότητάς του ήξεραν ότι
ο πρώην υφυπουργός Μεταφορών είχε πάψει να ενδιαφέρεται για τη διεκδίκηση του
Δήμου Θεσσαλονίκης. Ο ίδιος σε δηλώσεις του ανέφερε συχνά πως επιθυμεί να
υπηρετήσει την πόλη του από το υπουργείο συμμετέχοντας στην κεντρική πολιτική
σκηνή. Όταν η Χαριλάου Τρικούπη, στα τέλη του περασμένου Μαρτίου, κατέληξε στο
πρόσωπο του Σπύρου Βούγια, γιατί είχε εισπράξει τις αρνήσεις των Γιάννη
Μπουτάρη και Διονύση Σαββόπουλου, όλοι γνώριζαν ότι τυχόν υποψηφιότητά του θα
έβρισκε απέναντι τον Συνασπισμό. Κάτι που συνέβη, αφού ο υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ
κουβαλούσε για τους ψηφοφόρους του κόμματος της Αριστεράς το στίγμα του
«προδότη». Ο υποψήφιος του ΣΥΝ Τάσος Κουράκης αποδείχθηκε ένας από τους
σφοδρότερους πολέμιους του κ. Βούγια κατά τη διάρκεια του προεκλογικού αγώνα,
ενώ από την αρχή είχε ξεκαθαρίσει ότι δεν επρόκειτο να στηρίξει τον συνδυασμό
του σε ενδεχόμενο β’ γύρο. Την ίδια ώρα το επίσημο ΠΑΣΟΚ είχε γίνει κοινωνός,
αλλά αδιαφόρησε, των αντιδράσεων τοπικών στελεχών που ποτέ δεν αντιμετώπισαν
το Βούγια ως «γνήσιο τέκνο της παράταξης». Πάντα θεωρούσαν ότι πρόκειται για
«αλεξιπτωτιστή» και τελικώς αναγκάστηκαν να συμβιβαστούν με τις άνωθεν
υποδείξεις.

Το ΠΑΣΟΚ παρουσίαζε εξαρχής δυστοκία και στην επιλογή υποψηφίου νομάρχη. Ο
Γρηγόρης Χατζησάββας ουσιαστικά επέβαλε την υποψηφιότητά του απειλώντας με
«αντάρτικο» στην περίπτωση που το κόμμα θα επέλεγε άλλον υποψήφιο. Στη μάχη
για το «χρίσμα» είχε όμως συμπαραστάτες κορυφαίους υπουργούς, όπως τους κ.κ.
Βενιζέλο, Μαγκριώτη, Γκεσούλη και άλλους κυβερνητικούς βουλευτές της
Θεσσαλονίκης, οι οποίοι πίεσαν πολύ για την υποψηφιότητά του. Απέναντί του στο
εσωκομματικό πεδίο είχε την πρώην βουλευτή Χρύσα Αράπογλου – ένα πρόσωπο με
σαφώς μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα – την υποψηφιότητα της οποίας προώθησε ο
Άκης Τσοχατζόπουλος. Οι επιμονές των υπουργών οδήγησαν σε αδιέξοδο και το θέμα
παραπέμφθηκε στο Εκτελεστικό Γραφείο. Η εξέλιξη αυτή εξόργισε τότε την κ.
Αράπογλου, στέλεχος με θητεία στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση που τελικώς απέσυρε
την υποψηφιότητά της. Έτσι, το «χρίσμα» δόθηκε και τυπικά στον Γρηγόρη
Χατζησάββα, ο οποίος είχε ήδη συγκεντρώσει υπογραφές στήριξης από το σύνολο
σχεδόν των δημάρχων του πολεοδομικού συγκροτήματος, που ανήκουν στο ΠΑΣΟΚ.

Μετά τα αποτελέσματα της Κυριακής, οι κ.κ. Παπαγεωργόπουλος και Ψωμιάδης
έσπευσαν να στείλουν το μήνυμα: «Πρέπει να πιέσουμε την κεντρική εξουσία»,
δήλωσε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, ενώ ο νεοεκλεγείς νομάρχης έκανε λόγο για
«συντριπτική απάντηση στην πρωτοφανή επίθεση ύβρεων, λάσπης και συκοφαντίας».

Ο Γρηγόρης Χατζησάββας περιορίστηκε στη διαπίστωση ότι «για το δυσμενές
αποτέλεσμα συνέβαλε το γενικότερο πολιτικό κλίμα και ιδίως η αίσθηση ότι στη
Θεσσαλονίκη δίνονται λιγότερα απ’ όσα δικαιούται».