Ευφορία στην Αριστερά για τα επιτυχή «πειράματα»

Οι επιτυχίες των Μανώλη Γλέζου – Θόδωρου Δρίτσα και Φίλιππα Φίλιου προκάλεσαν αισθήματα αισιοδοξίας στην Αριστερά

Το «πείραμα» της υποψηφιότητας του Μανώλη Γλέζου για την υπερνομαρχία Αθήνας –
Πειραιά, του Θόδωρου Δρίτσα για τον δήμο Πειραιά, του Φίλιππα Φίλιου για τον
δήμο στα Γιάννενα καθώς και διαφόρων άλλων συνδυασμών σε πολλές περιοχές της
χώρας δημιουργεί μιαν αίσθηση ευφορίας και αισιοδοξίας όχι μόνον στον
Συνασπισμό αλλά και σε δυνάμεις της ευρύτερης Αριστεράς.

Οι συνδυασμοί αυτοί, όπως και άλλοι σε περιφερειακό επίπεδο, συγκέντρωσαν αυτή
τη φορά μεγαλύτερα ποσοστά σε σχέση με τις αντίστοιχες του 1998 αλλά και με
τις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές. Γρήγορα, όμως, η επόμενη μέρα, βρίσκει
τα στελέχη της ευρύτερης Αριστεράς να ξεπερνούν την κατάσταση της ικανοποίησης
και να προτείνουν σε διάλογο «χωρίς αποκλεισμούς».

Σε 13 νομαρχίες και σε περισσότερους από 10 μεγάλους δήμους, σύμφωνα με την
εκτίμηση του Συνασπισμού, τα ψηφοδέλτια που υποστηρίχτηκαν από την ευρύτερη
Αριστερά απέσπασαν σημαντικά ποσοστά.

Σε ανάλογο μήκος κύματος κινούνται και στελέχη της κοινωνικής και εναλλακτικής
Αριστεράς, που στήριξαν αυτούς τους συνδυασμούς, και τα οποία σπεύδουν να
σημειώσουν ότι «αυτές οι δυνάμεις αποδείχθηκε ότι δεν μπαίνουν στη γωνία, αλλά
ξέρουν να αγωνίζονται στο προσκήνιο».

Τα προχθεσινά αποτελέσματα, κατά τη γνώμη τους, καταδεικνύουν πως αυτά τα
ψηφοδέλτια συγκέντρωσαν σαφέστατο προβάδισμα από σχήματα που ακολούθησαν την
πολιτική της περιχαράκωσης, ενώ δηλώνουν ότι το μήνυμα είναι σαφές και για τις
νεώτερες γενιές: «Η Αριστερά, προσθέτουν, έχει προοπτική μόνον με τη
συσπείρωσή της και την εναλλακτική της πρόταση».

«Δεν είναι εύκολο να υπερβούμε τις κομματικές επιλογές όπου αυτές
ηγεμονεύονται από τα δύο μεγάλα κόμματα», λέει ο Θόδωρος Δρίτσας. Ο γνωστός
για τους αγώνες του φαρμακοποιός και υποψήφιος δήμαρχος Πειραιά υποστηρίζει
ότι το αποτέλεσμα των συσπειρώσεων του Συνασπισμού με την ευρύτερη Αριστερά
«μπορεί να καταγράφει ένα θετικό αποτέλεσμα, ωστόσο δεν αφήνει για την ώρα
περιθώρια για θριαμβολογίες ούτε μας επιτρέπει να γινόμαστε υπερφίαλοι». Κατά
την άποψή του, μάλιστα, τα ποσοστά αυτά «δεν διαμορφώνουν νέους συσχετισμούς
αλλά μόνον σπάνε κάποια στεγανά».