Για θυμήσου…

Ο Χούλιο Λοσάντα υπήρξε ένας πολύ ζωηρός ποδοσφαιριστής και διέθετε μεγάλη ταχύτητα ενώ ξεσήκωνε την εξέδρα με τις «ζογκλερικές» ενέργειες και τις απίθανες ντρίμπλες του

Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής
δικτατορίας και της παντοκρατορίας του Ασλανίδη, οι ελεύθερες μεταγραφές
ομογενών ή βαφτισμένων ομογενών από τη Λατινική Αμερική και την Ευρώπη στους
ελληνικούς συλλόγους έδιναν κι έπαιρναν. Χορός εκατοντάδων εκατομμυρίων και
τότε (πριν από 30 χρόνια) και επικερδείς μπίζνες για τους μάνατζερ και τους
παρατρεχάμενους, από αυτά τα ανθρωποπάζαρα. Ο Ολυμπιακός, αφού είχε αποκτήσει
τους Ρομαίν Αργυρούδη και Υβ Τριαντάφυλλο από τη Γαλλία και Δημήτρη Περσίδη
από την Αυστρία, εστράφη και προς τη Λατινική Αμερική, αφού οι μάνατζερ είχαν
βρει εκεί μπόλικο υλικό και τροφοδοτούσαν όχι μόνο τον Παναθηναϊκό, την ΑΕΚ
και τον Ολυμπιακό, αλλά και άλλους συλλόγους της χώρας μας.

Μια πολύ επιτυχημένη μεταγραφή για τον Ολυμπιακό αποδείχτηκε το 1972 αυτή του
Ουρουγουανού Χούλιο Λοσάντα. Ήταν ένας σπουδαίος επιθετικός παίκτης και
σημείωνε πολλά γκολ. Ανήκε στην κατηγορία εκείνων των κυνηγών που «μυρίζονταν»
το γκολ. Ο Λοσάντα ήταν βασικό στέλεχος της δυνατής ενδεκάδας του Ολυμπιακού
που προπονούσε ο αείμνηστος Λάκης Πετρόπουλος (Κελεσίδης, Γκλέζος,
Συνετόπουλος, Αγγελής, Σιώκος, Γκαϊτατζής, Λοσάντα, Γιούτσος, Δεληκάρης,
Αργυρούδης, Τριαντάφυλλος). Οι οπαδοί του Ολυμπιακού σ’ εκείνα τα αξέχαστα
χρόνια της δόξας εμψύχωναν την «ερυθρόλευκη» ενδεκάδα με το σύνθημα «Υβ, Υβ,
Υβ, Υβ». Το φώναζαν για τον Ελληνογάλλο Υβ Τριαντάφυλλο. Όταν όμως ήρθε ο
Λοσάντα και μονιμοποιήθηκε στην πεντάδα του Ολυμπιακού, βγήκε νέο σύνθημα που
δονούσε την ατμόσφαιρα σ’ όλα τα γήπεδα όπου αγωνιζόταν ο πειραϊκό σύλλογος:
«Στην πάντα, στην πάντα, έρχεται ο Λοσάντα». Και όπως ήταν φυσικό ο
Ουρουγουανός κυνηγός υποστηριζόταν από τις ζητωκραυγές των Ολυμπιακών φιλάθλων
κι έβαζε γκολ. Πρωταγωνιστής σ’ αυτή τη συνθηματολογία και στις ζητωκραυγές ο
περίφημος Αττίλιο και οι «ορδές του» που όταν έπαιζε ο Ολυμπιακός έπιαναν θέση
κάτω από το μεγάλο ρολόι του Σταδίου Καραϊσκάκη. Ο Χούλιο Λοσάντα υπήρξε ένας
πολύ ζωηρός ποδοσφαιριστής και διέθετε μεγάλη ταχύτητα ενώ ξεσήκωνε την εξέδρα
με τις «ζογκλερικές» ενέργειες και τις απίθανες ντρίμπλες του. Εκείνη την
εποχή είχε καλύψει ένα μεγάλο κενό στην επίθεση του Ολυμπιακού. Ήταν ο πιο
αγαπητός ξένος παίκτης στον κόσμο του Ολυμπιακού, αν και οι «ερυθρόλευκοι»
φίλαθλοι συμπαθούσαν και τους άλλους Λατινοαμερικάνους: Πολέτι, Βιέρα,
Άλτσιμπαρ και Νικολάου.