Γαλλικές… ευαισθησίες

Η συζήτηση γύρω από το Ιράκ στη γαλλική Εθνοσυνέλευση, την Τρίτη 8 Οκτωβρίου,
επιβεβαίωσε πολλές αλήθειες. Η πρώτη είναι πως οι εκπρόσωποι του λαού πρέπει
να έχουν λόγο στην εξωτερική πολιτική. Είναι σημαντικό όταν πρόκειται για
ζήτημα ειρήνης και πολέμου σε μία περιοχή πλγσίον της Ευρώπης, τη Μέση
Ανατολή. Και είναι επιβεβλημένο όταν υπάρχει ανοιχτό το ενδεχόμενο συμμετοχής
της Γαλλίας σε μία στρατιωτική επιχείρηση.

Η δεύτερη αλήθεια είναι πως το σύνολο των ομιλητών, από τη Δεξιά ώς την
Αριστερά, επέδειξαν μια κοινή ευαισθησία απέναντι στο Ιράκ. Η ευαισθησία αυτή
εκφράζει απόρριψη της αμερικανικής προσέγγισης ως προς την εμμονή της να
βλέπει τον κόσμο σε «μαύρο-άσπρο», σε «Καλό και Κακό», ως προς την επιμονή της
να αντιμετωπίζει τον πόλεμο στο όνομα της προληπτικής δράσης ως πρώτη λύση, ως
προς την εκτίμηση ότι οι ΗΠΑ δεν δεσμεύονται από το Διεθνές Δίκαιο. Ο Γάλλος
πρωθυπουργός εξέφρασε άριστα αυτή την ευαισθησία.