Νομαρχιακές & Δημοτικές Εκλογές 2ΟΟ2 Οι… αποχρώσεις της θάλασσας

Στη Λέσβο, κρατούν χρόνια οι «κόντρες συντρόφων». Στη Σάμο, η «υπόθεση
Καραμηνά» ξεχάστηκε για τη Νέα Δημοκρατία. «Εσωτερικά προβλήματα»
αντιμετωπίζει η συντηρητική παράταξη στη Χίο, που αναπτερώνουν το ηθικό του
ΠΑΣΟΚ. Στις Κυκλάδες, ο νομάρχης βάζει υποψηφιότητα για νομαρχιακός σύμβουλος.
Ενωμένο αυτή τη φορά το ΠΑΣΟΚ στη Δωδεκάνησο.

Οι τρεις νομοί που αποτελούν την περιφέρεια του Βορείου Αιγαίου (Λέσβος, Χίος,
Σάμος), καθώς και τα δύο πολυνησιωτικά συμπλέγματα (Κυκλάδες, Δωδεκάνησα) που
συγκροτούν την περιφέρεια του Νοτίου Αιγαίου, παρά τα κοινά χαρακτηριστικά
τους, παρουσιάζουν σημαντικές ανομοιογένειες όσον αφορά τις κομματικές
προτιμήσεις και κυρίως την πολιτική τους παράδοση. Έτσι, οι Κυκλάδες, τμήμα
της Παλαιάς Ελλάδας και μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’80 μία από τις
συντηρητικότερες περιοχές της χώρας, εξακολουθούν, ακόμη και σήμερα, να
προσφέρουν στη Ν.Δ. ποσοστά υψηλότερα από τον εθνικό της μέσο όρο (45,8% τον
Απρίλιο του 2000). Αντίθετα, τα Δωδεκάνησα, που ενσωματώθηκαν τελευταία στην
Ελλάδα, αποτέλεσαν προπύργιο των κεντρώων κομμάτων, ενώ για την περίοδο από το
1981 και μετά, είναι ο μόνος νομός της χώρας (εκτός Κρήτης), όπου το ΠΑΣΟΚ
σχεδόν πάντα ξεπερνά το όριο της απόλυτης πλειοψηφίας (ελάχιστο ποσοστό το
49,6% που συγκέντρωσε τον Ιούνιο του 1989).

Όμως ο συσχετισμός δυνάμεων που καταγράφεται στις βουλευτικές εκλογές, δύσκολα
βρίσκει την αντιστοίχισή του στις εκλογικές προτιμήσεις για την Τοπική
Αυτοδιοίκηση στους επιμέρους νομούς. Έτσι, το ΠΑΣΟΚ, από τους πέντε νομούς του
Αιγαίου ελέγχει σταθερά την τελευταία οκταετία μόνο τον εκλογικά δυσμενέστερο,
δηλαδή τις Κυκλάδες, όπου κατέχει επίσης ανελλιπώς από το 1982, και τη
δημαρχία της Ερμούπολης. Αντίστοιχα η Ν.Δ. ελέγχει σταθερά μόνο τη Χίο (το
1998 κέρδισε μάλιστα και τη δημαρχία της πρωτεύουσας), ένα νομό όπου η
εκλογική της δύναμη υπολείπεται της αντίστοιχης του ΠΑΣΟΚ σχεδόν 10
ποσοστιαίες μονάδες (40,7%, έναντι 49,6% τον Απρίλιο του 2000).

Η Ν.Δ. κέρδισε επίσης, το 1998, από το ΠΑΣΟΚ τη Νομαρχία της Σάμου (παρόλο που
η εκλογική της δύναμη την τελευταία δεκαετία βρίσκεται σταθερά μεταξύ 36% και
38%), ενώ την ίδια στιγμή έχανε, για πρώτη φορά, τον δήμο της πρωτεύουσας, τον
οποίο ήλεγχε αδιάλειπτα από το 1975 και όπου διαθέτει διαχρονικά ένα σαφές
προβάδισμα έναντι του ΠΑΣΟΚ. Οι ιδιομορφίες της τοπικής πολιτικής
αποτυπώνονται επίσης με σαφήνεια και στα αποτελέσματα των δύο άλλων νομών –
της Λέσβου και της Δωδεκανήσου -, τους οποίους είχε κερδίσει άνετα το ΠΑΣΟΚ το
1994, αλλά οι έντονες ενδοκομματικές αντιπαραθέσεις που εκδηλώθηκαν το 1998
(στη Λέσβο διατηρούνται μέχρι σήμερα), οδήγησαν στην εκλογή ανεξάρτητων
υποψηφίων.