Νομαρχιακές & Δημοτικές Εκλογές 2ΟΟ2 Η κυριαρχία φέρνει γκρίνια

«2+2» οι εκπρόσωποι της Ν.Δ. σε δήμο και νομαρχία στη Λακωνία, με τον έναν
μόνον να απολαμβάνει του χρίσματος. Στη Μεσσηνία, πατρίδα του Αντώνη Σαμαρά,
το ΠΑΣΟΚ προχώρησε σε «λύση ανάγκης». Το νταμπλ στην Αρκαδία έχει για στόχο
του το ΠΑΣΟΚ. Προβλήματα για τη Ν.Δ. στη νομαρχία Αργολίδας.

Η περιφέρεια της Πελοποννήσου (στην πραγματικότητα Νότιας και Ανατολικής
Πελοποννήσου) εξακολουθεί να αποτελεί τη συγκριτικά συντηρητικότερη περιοχή
της χώρας, αν και η πρωτοκαθεδρία της Ν.Δ. δεν εμφανίζει πλέον τον χαρακτήρα
της απόλυτης κυριαρχίας που διέθετε στο παρελθόν. Ακόμη και στις πρόσφατες
βουλευτικές εκλογές, το συνολικό ποσοστό της Ν.Δ. στην περιφέρεια Πελοποννήσου
(48,9%), παρέμεινε κάτω από το όριο της απόλυτης πλειοψηφίας, την οποία
κατέκτησε μόνο στον Νομό Λακωνίας. Αντίστοιχα, και σε επίπεδο Νομαρχιακών
Αυτοδιοικήσεων, η Ν.Δ. ελέγχει σταθερά την τελευταία οκταετία μόνον τους 3 από
τους 5 νομούς (Αρκαδία, Μεσσηνία, Λακωνία), από τους οποίους μάλιστα
κινδυνεύει, στις επόμενες εκλογές, να χάσει (λόγω εσωκομματικών προβλημάτων)
την Αρκαδία, την οποία διατήρησε οριακά το 1998, με διαφορά μόλις 600 ψήφων
στον β’ γύρο.

Από την πλευρά της βέβαια η Ν.Δ. στη συγκριτικά καλύτερη περιφέρειά της δεν
μπορεί να έχει ως στόχο παρά μόνο το 5 στα 5, τόσο σε επίπεδο νομών όσο και σε
επίπεδο πρωτευουσών (από τις οποίες το ΠΑΣΟΚ ελέγχει σήμερα μόνο την Τρίπολη).
Για τον σκοπό αυτό επιστρατεύτηκε στην Αργολίδα (την οποία είχε χάσει το 1988
η Ν.Δ. με διαφορά 300 ψήφων στον β’ γύρο) ο πρώην βουλευτής Β. Σωτηρόπουλος,
στην Κορινθία (την οποία ελέγχει το ΠΑΣΟΚ από το 1994) ο σχετικά μετριοπαθής
πρόεδρος της ΤΕΔΚ, Ν. Ταγαράς, και στον Δήμο της Τρίπολης ο «αντάρτης» των
προηγούμενων εκλογών Δ. Σωτηρόπουλος (ο οποίος ως ανεξάρτητος είχε
συγκεντρώσει στον α’ γύρο 21,5%). Για να πετύχει όμως τον στόχο της η Ν.Δ. θα
πρέπει να περιορίσει τις συνέπειες από τις άφθονες εσωκομματικές τριβές που
εμφανίστηκαν τόσο σε νομαρχιακό (Αρκαδία, Λακωνία) όσο και σε δημοτικό επίπεδο
(Άργος, Ναύπλιο, Κόρινθος, Σπάρτη), δείγμα και αυτό της σχεδόν ενδημικής
ασθένειας που συνοδεύει την πολιτική κυριαρχία ενός κόμματος σε τοπικό
επίπεδο. Το ΠΑΣΟΚ από την πλευρά του διατηρεί την ελπίδα ότι – παρόλο δεν
κατόρθωσε να εξασφαλίσει καμία ευρύτερη συμμαχία – θα μπορέσει τελικά να
επωφεληθεί από τα προβλήματα της Ν.Δ., καθώς και από τη δύναμη που διαθέτει σε
ορισμένους νομούς (τον Απρίλιο του 2000 σχεδόν ισοψήφησε με τη Ν.Δ. στην
Κορινθία και την Αρκαδία). Άλλωστε για το ΠΑΣΟΚ, ακόμη και ένας συσχετισμός
δυνάμεων 4 προς 1 σε επίπεδο νομαρχιών, δεν θα διαφέρει από αυτόν που είχε
πετύχει την περίοδο της κυριαρχία του, το 1994.