Η ώρα της αλήθειας για το DΝΑ της 17Ν

«Επαρκές» είναι το αποδεικτικό υλικό στο οποίο στηρίζεται η ποινική δίωξη
των κατηγορουμένων ως μελών της 17Ν, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές. Οι ίδιες
πηγές εκφράζουν αισιοδοξία ότι το υλικό αυτό «θα συμπληρωθεί και με νέα
στοιχεία» από τις συνεχιζόμενες έρευνες της Ελληνικής Αστυνομίας.

Ο μηχανισμός της Κατεχάκη εξακολουθεί να λειτουργεί με εντατικούς ρυθμούς και
να έχει αποτελέσματα που διευκρινίζουν αινιγματικά περιστατικά και άγνωστες
πτυχές δράσης της 17Ν, σύμφωνα με τη δεδηλωμένη πρόθεση της κυβέρνησης Σημίτη
«να χυθεί άπλετο φως» στην υπόθεση της ελληνικής τρομοκρατίας.

Σημαντική εξέλιξη είναι και η προχθεσινή επίσημη λήψη DNA από τους
κρατούμενους στον Κορυδαλλό. Τούτο θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την
τυπική ταυτοποίηση των ευρημάτων με πρόσωπα. Υπενθυμίζεται ότι δεν υπάρχει
μόνο το υλικό που εντοπίστηκε στις γιάφκες των οδών Πάτμου και Δαμάρεως. Στη
μακρόχρονη δράση της η 17Ν είχε αφήσει πίσω της ίχνη και απομεινάρια. Τα
στοιχεία αυτά αναφέρονται αναλυτικά στην έκθεση ΕΛ.ΑΣ. – Σκότλαντ Γιαρντ για
τη 17Ν που είχε παραδοθεί στον υπουργό Δημόσιας Τάξης ήδη από τις αρχές του
καλοκαιριού του 2001. Αξιόλογο υλικό, σε αντίθεση με άλλες ενέργειες, είχε
συγκεντρωθεί σε τόπους όπου εκτοξεύτηκαν ρουκέτες από το 1990 και μετά. Η
έκθεση ΕΛ.ΑΣ. – Σκότλαντ Γιαρντ συνιστούσε σε πολλές περιπτώσεις την
αξιοποίηση ευρημάτων (αίμα, τρίχες, ίνες, αποτσίγαρα, κύπελλα) με στόχο τη
δημιουργία γενετικού προφίλ. Μετά τις επιθέσεις με ρουκέτες έμενε πίσω ο
αυτοσχέδιος μηχανισμός εκτόξευσης, γεγονός που έδινε δυνατότητα για συλλογή
αποτυπωμάτων ή τριχών που υπήρχαν στην κολλητική ταινία. Οι ρουκέτες – ένας
τύπος επίθεσης που χρησιμοποίησε η οργάνωση τη δεκαετία του ’90 χωρίς επιτυχία
και με οδυνηρό αποτέλεσμα τον θάνατο του περαστικού Θάνου Αξαρλιάν – ήταν μια
επιχειρησιακή επιλογή ευάλωτη στις μοντέρνες μεθόδους συλλογής αποδεικτικού
υλικού.

Επιστημονικά πειστήρια. Η ταυτοποίηση του DNA, που, σύμφωνα με πηγές
έχουσες γνώση των ερευνών, «θα έχει ολοκληρωθεί σε δύο εβδομάδες», θα δώσει το
μέτρο επιτυχίας της «αντικειμενικοποίησης» των ερευνών για τη 17Ν. Αν το DNA
ταιριάζει με τα ευρήματα, τότε η δίωξη θα μπορεί να βασιστεί σε επιστημονικά
πειστήρια – δηλαδή στο «γενετικό αποτύπωμα» των κατηγορουμένων. Η σοβαρή και
ει δυνατόν επιστημονική τεκμηρίωση ήταν η νέα γραμμή που εδόθη στις έρευνες
από το 2000 και μετά. Στην προσέγγιση αυτή συνέπεσαν Έλληνες και Βρετανοί που,
από την αρχή, επισήμαναν και αυτοί την ανάγκη να είναι τεκμηριωμένες με
αδιάσειστα αποδεικτικά μέσα οι υποθέσεις, «ώστε να υπάρξουν καταδίκες». Εξ ου
και η νομοθετική κάλυψη της χρήσης DNA ως αποδεικτικού μέσου.

Η αντίληψη αυτή αντανακλά την πρωτοκαθεδρία που έλαβαν Έλληνες και ξένοι
αστυνομικοί στις έρευνες. Η αστυνομία κρίνεται από τις αποφάσεις των
δικαστηρίων – δηλαδή από το αν επιτυγχάνει καταδίκες. Αντιθέτως, στο ημίφως
των μυστικών υπηρεσιών τούτο έχει λιγότερη σημασία. Προέχει ο εντοπισμός, η
αδρανοποίηση ή ακόμη και η διάβρωση με μεθόδους που δεν είναι πάντα σύννομες –
και σίγουρα δεν στέκονται στο δικαστήριο.

Από το 2000 και μετά, η έμφαση στις καταδίκες έδωσε τον πρώτο λόγο στην
ΕΛ.ΑΣ., στη Σκότλαντ Γιαρντ και στο αμερικανικό FBI. Δεν είναι τυχαίο ότι
Αμερικανός αξιωματούχος, σε συζήτησή του με ανώτερο στέλεχος της Κατεχάκη στις
αρχές του περασμένου καλοκαιριού, επισήμανε, προς έκπληξη του Έλληνα
συνομιλητή του, ότι «το πρώτο ζητούμενο είναι η νομική αξιοπιστία».

Με την εισαγγελική ανάκριση σε εξέλιξη, η υπόθεση έχει εισέλθει στη φάση όπου
θα κριθεί η νομική αξιοπιστία. Η δίκη της 17Ν δεν απασχολεί μόνο την ελληνική
κυβέρνηση αλλά και Αμερικανούς και Βρετανούς. Πάντως για το γνωστό θέμα του
18μήνου εκφράζεται από ελληνικής πλευράς η αισιοδοξία ότι η διαδικασία θα
ολοκληρωθεί εγκαίρως.