Φοβούνται το τούνελ του 2003

Σε αναζήτηση στρατηγικής για το πολιτικά κρίσιμο δεύτερο εξάμηνο του 2003
βρίσκεται ήδη το Μέγαρο Μαξίμου, καθώς κυριαρχεί από τώρα η εκτίμηση ότι ο μεν
κάβος των δημοτικών και νομαρχιακών εκλογών θα ξεπεραστεί χωρίς σημαντικές
παρενέργειες, όμως στη συνέχεια η χώρα θα βρεθεί σε οικονομική στενωπό
διαρκείας.

Τις τελευταίες ημέρες, οι αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες έχουν αρχίσει να
εγκαταλείπουν τη μελέτη των δημοσκοπήσεων για τους δήμους και τις νομαρχίες.
Προεξοφλούν ήδη ότι «εκτός απροόπτου», ακόμα κι αν το ΠΑΣΟΚ δεν εμφανιστεί
νικητής, τουλάχιστον δεν πρόκειται να χάσει κατά κράτος τη «μάχη των
εντυπώσεων».

«Όσοι είχαν επενδύσει στα αποτελέσματα των δημοτικών και νομαρχιακών εκλογών,
όσοι πίστευαν ότι η ήττα του ΠΑΣΟΚ θα ήταν τέτοια που θα είχαμε αναπόφευκτες
πολιτικές εξελίξεις, έχουν ήδη αντιληφθεί ότι έχασαν οι ίδιοι και γι’ αυτό
σιωπούν», είναι η κυρίαρχη εκτίμηση μεταξύ των στελεχών του Μεγάρου Μαξίμου.

Στο ΠΑΣΟΚ, οι αναφορές στο «σύνδρομο Γκουτιέρες» έχουν μπει στο χρονοντούλαπο
– ο ίδιος ο κ. Αντ. Γκουτιέρες, όπως και ο κ. Λ. Ζοσπέν έχουν ξεχαστεί. Τα
τελευταία μηνύματα από τις εκλογικές αναμετρήσεις στην Ευρώπη ήταν αισιόδοξα –
μετά τη νίκη των Σουηδών Σοσιαλδημοκρατών, ήλθε η πρόσφατη γκραν γκινιόλ
επικράτηση της Κεντροαριστεράς στη Γερμανία.

Μάλιστα, η νίκη SPD – Πρασίνων ξαναζέστανε, έστω και με σκόρπιες δηλώσεις στα
τηλεοπτικά παράθυρα, τη συζήτηση για τη συνεργασία της ευρύτερης Αριστεράς και
στη χώρα μας. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο πρόεδρος του ΣΥΝ κ. Ν.
Κωνσταντόπουλος, που έχει αποφύγει και το παραμικρό «κλείσιμο του ματιού» στο
ΠΑΣΟΚ, βρήκε κάποια επικριτικά λόγια για τον υποψήφιο υπερνομάρχη της Ν.Δ. κ.
Γ. Τζαννετάκο – κίνηση που χαροποίησε την κυβερνώσα παράταξη, αφού το ΠΑΣΟΚ
στηρίζει πολλά εν όψει της «μάχης των εντυπώσεων» στη διαφαινόμενη επικράτησή
του στην υπερνομαρχία Αθήνας – Πειραιά.

Εκλογικός νόμος. Σε κάθε περίπτωση, το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να διατηρεί ως
άσο την υπόθεση της αλλαγής του εκλογικού νόμου, έναν άσο που ενδέχεται να
χρησιμοποιήσει και ως μοχλό για την επίτευξη συνεργασιών εν όψει των επόμενων
εκλογών. Και η επιδίωξη των συνεργασιών θα επανέλθει μέσα στο επόμενο διάστημα
ως μία από τις βασικές επιλογές της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ παρά την συνεχιζόμενη
άρνηση των υπολοίπων κομμάτων της ευρύτερης Αριστεράς.

Τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, ωστόσο, αναγνωρίζουν ότι το τοπίο για το κυβερνών κόμμα
δεν πρόκειται να ξεκαθαρίσει, ακόμα και με ένα αποτέλεσμα που θα επιτρέπει
αισιοδοξία για ανατροπή του διαρκούς πανελλαδικού προβαδίσματος της Ν.Δ. στις
δημοσκοπήσεις. «Οδεύουμε για μία ιδιαίτερα δύσκολη προεδρία, ενώ καθημερινά οι
εκτιμήσεις των αναλυτών για τον ερχομό της ανάκαμψης στην αμερικανική και την
ευρωπαϊκή οικονομία ετεροχρονίζονται», είναι η μόνιμη επωδός των κυβερνητικών
στελεχών.

Στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις μεταξύ των υπουργών, οι αναφορές στην κακή
κατάσταση των δημόσιων οικονομικών είναι πλέον αρκετά συχνές, ενώ δεν λείπει
και η ανησυχία για τις εξελίξεις στα εθνικά θέματα παρά τη μόνιμη αισιοδοξία
που εκφράζεται δημόσια, ειδικά για την επικείμενη ένταξη της Κύπρου στην
Ευρωπαϊκή Ένωση.

Σε ό,τι αφορά την «πολιτική διαχείριση» της οικονομίας, η ανησυχία εστιάζεται
στη διαπίστωση ότι το οικονομικό επιτελείο συνάντησε φέτος ιδιαίτερες
δυσκολίες στο κλείσιμο του προϋπολογισμού, αλλά και στη σύνταξη του
προϋπολογισμού του 2003. Ορισμένοι εκτιμούν ότι η κυβέρνηση δείχνει να μην
έχει αποθέματα παροχών για το δεύτερο εξάμηνο του 2003, που σε κάθε περίπτωση
θα είναι ένα πολύ κρίσιμο διάστημα για την παγίωση των επιλογών του εκλογικού
σώματος εν όψει των επόμενων βουλευτικών εκλογών.

Βεβαίως, τα σενάρια ως προς τις οικονομικές εξελίξεις είναι αρκετά, δεν
λείπουν και οι πιο αισιόδοξες οπτικές από στελέχη του οικονομικού επιτελείου.
Θεωρούν ότι οι όποιες επιπτώσεις από μία πολεμική αναμέτρηση στο Ιράκ θα είναι
βραχυπρόθεσμες και δεν θα πρόκειται για τίποτε περισσότερο παρά για το
προανάκρουσμα μίας ταχείας επιστροφής στην ανάπτυξη. Αν οι αισιόδοξες
εκτιμήσεις επαληθευτούν, τότε δεν αποκλείεται το ΠΑΣΟΚ να βρεθεί από τα μέσα
του 2003 σε ένα «μομέντουμ», όπως εκείνο του φθινοπώρου του ’99. Δεν μένει
παρά να αποδειχτεί ότι η Ιστορία μπορεί να μην επαναλαμβάνεται ως φάρσα, αλλά
ότι μπορεί και… απλώς να επαναλαμβάνεται!