ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Μεσολαβήσεις

Δεν πρόλαβε να εκλεγεί ο Σρέντερ και πήγε στο Λονδίνο για μεσολάβηση. Θα τα
χαλάσουμε τώρα δηλαδή; Τι μεσολάβηση θέλει; Να καλοπιάσει ο Μπλερ τον μοναχικό
καομπόη Μπους, το πάνοπλο πικραμένο αγόρι. Κι επειδή εδώ μας έχουν γανώσει τα
αυτιά με μεσολαβήσεις που γίνονται στον Χριστόδουλο, να συγχωρέσει τον
Τζαννετάκο (και στον Τζαννετάκο, να ζητήσει συγγνώμη από τον Χριστόδουλο),
κάπως συναρμόζονται συνειρμοί. Άσχετο. Καθόλου δεν μοιάζουν ο ένας με τον
άλλον, κυρίως δεν μοιάζουν οι στόχοι τους και οι συνθήκες. Ο Τζαννετάκος
πρέπει να δηλώσει μετάνοια για να πάρει ψήφους, ο Σρέντερ πήρε τις ψήφους ως
αμετανόητος. Και τώρα που τις πήρε, ελπίζουμε να θυμάται ότι τις χρειάζεται
ακόμα. Τη μεσολάβηση, λέει, τη θέλει γενικότερα, για το καλό το κλίμα και την
παλιά φιλία, μην είναι μουτρωμένοι οι φίλοι Αμερικανοί. Αλλά θα κρατήσει τις
θέσεις του, διευκρινίζει. Έστω κι αν απειληθούν το κλίμα κι η φιλία; Ας σταθεί
κάποιος Ευρωπαίος παλικαρίσια μπροστά στην υπερδύναμη που κοντεύει να
καταφύγει στο ακαταλόγιστο. Που δεν κρατιέται με τίποτα. Ο Φίσερ ίσως; Αυτός
που τσακώθηκε με τους δικούς του τότε που υποστήριζε τους βομβαρδισμούς στη
Σερβία; Ακριβώς επειδή τότε είχε διαλέξει εκείνη τη στάση για λόγους αρχής, να
ελπίζουμε ότι θα επιμείνει και τώρα στις αρχές του; Τώρα που βρίσκονται στην
αντίθετη πλευρά, θα το βρει το κουράγιο; Υπάρχει στην πολιτική αυτό το είδος ή
μόνο η στάση Τζαννετάκου ανήκει στη σφαίρα του εφικτού; Για να δούμε αν
επιτρέπεται να είναι ακόμα κανείς αφελής, ή θα τιμωρηθεί μοιραία. Για τους
Γερμανούς ψηφοφόρους μιλάω, βεβαίως.