Οι γυναίκες αγαπούν (περισσότερο) το θέατρο

Το κοινό του ελληνικού θεάτρου, όχι μόνο το καλοκαίρι στην Επίδαυρο, αλλά και τον χειμώνα, είναι στην πλειονότητά του γένους θηλυκού, σύμφωνα με έρευνα του θεάτρου «Στοά»

Ο Έλληνας γενικά αγαπάει το θέατρο. Μπορεί η προτεραιότητά του στον χώρο της
διασκέδασης να τον οδηγεί στην ταβέρνα, στην καφετέρια ή στο σινεμά, αλλά το
θέατρο το αντιμετωπίζει ως ψυχαγωγία πρώτης κατηγορίας. Το προφίλ όμως του
θεατριζόμενου κοινού δεν είναι ξεκαθαρισμένο. Διότι η εικόνα του κατασταλάζει
μόνον διά γυμνού οφθαλμού και από πολλαπλές μαρτυρίες, ενώ δεν έχει γίνει
καμιά επιστημονική έρευνα ή γκάλοπ για να το καταγράψει με αριθμούς,
κατηγορίες, συγκριτικά στοιχεία και προτιμήσεις.

Ο Θανάσης Παπαγεωργίου, εκκινώντας από το προσωπικό του ενδιαφέρον για τους
θεατές της «Στοάς» και την απήχηση της δουλειάς του, μοίραζε πέρυσι στο κοινό
ένα ερωτηματολόγιο στο οποίο απάντησαν 1.360 θεατές (860 γυναίκες και 500
άνδρες). Από τις απαντήσεις τους συνάγονται ενδιαφέροντα συμπεράσματα, τα
οποία αν και, σε πρώτο επίπεδο, αφορούν τη δουλειά που γίνεται στη «Στοά»,
στην ουσία δίνουν μια γενικότερη εικόνα των θεατών που παρακολουθούν τη
δουλειά των θεάτρων ρεπερτορίου.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που συνέλεξε ο Θανάσης Παπαγεωργίου, στο δείγμα των
1.360 θεατών υπερέχουν οι γυναίκες (63%) έναντι των ανδρών (37%). Από αυτούς,
το 60% είναι άνω των σαράντα ετών, το 31% μεταξύ 25 και 40 και το 9% κάτω των
25. Από δύο έως τέσσερις παραστάσεις τον χρόνο παρακολουθεί το 45% των
γυναικών και το 38% των ανδρών, από πέντε έως οκτώ το 33%, περισσότερες από
οκτώ το 21% και μια φορά τον χρόνο το 8% ανδρών και γυναικών.

Το 50% των θεατών προτιμά τους καθιερωμένους θιάσους, το 28% τους
νεανικούς και το υπόλοιπο 22% πάει στο θέατρο με άλλες προτεραιότητες – έργο,
παράσταση, παρότρυνση κ.λπ. Τις παραστάσεις του Εθνικού παρακολουθεί το 64%
των γυναικών, το 60% των ανδρών, και το αντίστοιχο ποσοστό συμφωνεί με το
ρεπερτόριό του. Το καλοκαίρι θεατρίζεται το 66%, το ίδιο ποσοστό βλέπει
παραστάσεις στην Επίδαυρο, το 59% βλέπει μόνο μία παράσταση, το 20% δύο και το
10% περισσότερες από δύο. Το 29% θεωρεί ότι το εισιτήριο του θεάτρου είναι
ακριβό, ενώ το 20% βρίσκει ακριβό το φοιτητικό εισιτήριο.

Ενδιαφέρουσες είναι οι απαντήσεις που δόθηκαν στην ερώτηση «πού αποδίδετε τον
μεγάλο αριθμό θεάτρων και θιάσων». Το 72% δεν απάντησε καθόλου κολακευτικά,
θεωρώντας σαν αιτία τη φιλοδοξία των ηθοποιών να γίνουν θιασάρχες, τη
ματαιοδοξία των τηλεοπτικών να κάνουν θέατρο, την άγνοια της ευθύνης τους, τον
μιμητισμό.

Το 85% του κοινού ενδιαφέρεται για την πολιτική και μόνο το 8% πιστεύει πως η
πολιτεία ενδιαφέρεται για τον Πολιτισμό. Το 99,9% πιστεύει πως οι Τέχνες
πρέπει να επιχορηγούνται και το 90% ότι δεν επιχορηγούνται ικανοποιητικά. Το
70% γνωρίζει τι είναι η Πολιτιστική Ολυμπιάδα, το 25% όχι και το 5% το
φαντάζεται.

Φυσικά η γνώση για το θεατρόφιλο κοινό δεν εξαντλείται μέσα από αυτές τις
απαντήσεις, μερικές από τις οποίες σταχυολογήσαμε και δημοσιεύουμε. Υπάρχουν
ακόμα πολλές ερωτήσεις που θα μπορούσαν να τεθούν και να δοθεί μια χρησιμότερη
εικόνα. Όμως αυτό προϋποθέτει και άλλες συνθήκες – που απέχουν πολύ από την
απάντηση σε ένα ερωτηματολόγιο, το οποίο διανέμεται στο φουαγιέ ενός θεάτρου,
λίγο πριν αρχίσει η παράσταση – και άλλες τεχνικές και χρονικές δυνατότητες.

Τι διαβάζουν, τι βλέπουν

Συμπεράσματα για τη συμπεριφορά του κοινού συνήγαγε από τα 1.360 ερωτηματολόγια που συγκέντρωσε από πέρυσι ο Θανάσης Παπαγεωργίου

Το 75% διαβάζει εφημερίδα και τα θέματα των καλλιτεχνικών σελίδων (70% οι
γυναίκες, 60% οι άνδρες). Τις θεατρικές κριτικές τις διαβάζει το 75%, το 60%
επηρεάζεται από αυτές και το 60% εκτιμά τους κριτικούς. Το 25% θεωρεί ότι «οι
κριτικοί χαρίζονται, εξαγοράζονται, αποπροσανατολίζουν, έχουν τις προσωπικές
τους σχέσεις και άγνοια της αποστολής τους». Μία έως δύο ώρες την ημέρα βλέπει
τηλεόραση το 55%, μισή ώρα το 20%, δύο με τρεις το 15% και σπάνια το 10%. Από
αυτούς, οι περισσότεροι προτιμούν τις ειδήσεις. Το 75% βλέπει παλιές ελληνικές
ταινίες, το 20% βιντεοσκοπημένες θεατρικές παραστάσεις, το 77% βλέπει σύγχρονο
ελληνικό κινηματογράφο και το 30% καθόλου, γιατί τον βρίσκει «αδιάφορο ή
κακό». Τέλος, το κοινό του θεάτρου «Στοά» διαβάζει βιβλία σε ποσοστό 90%. Το
80% λογοτεχνία, το 15% ιστορία και επιστημονικά και το 5% ποίηση.