ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Σημειώσεις για ένα σενάριο

Η εποχή σύγχρονη. Όλοι και όλα σε μιαν εξάντληση, που κάθε φορά θα παίρνει
διαστάσεις νευρικού κλονισμού. Ο κοινωνικός περίγυρος εξαιρετικά ανεκτικός –
να αντανακλά το κοινό – για να διασκεδάζει χωρίς αναστολές, έστω κι αν κρίνει
ή κριθεί γι’ αυτό, στο τέλος.

Ο ένας άνδρας αγιογράφος – ας το τραβήξω στα άκρα – και τρομοκράτης. – «Πού να
φανταστώ ότι θα φτάνανε εδώ τα πράγματα» (κλαψουρίζει στον δημοσιογράφο –
ψυχαναλυτή του).

Ο άλλος άνδρας μελισσοκόμος – μήπως υπερβάλλω; – κι αυτός τρομοκράτης. – «Η
τιμή μου είναι τώρα χαμηλά, εξαιτίας του πληθωρισμού – ξέρεις -, γι’ αυτό θέλω
να ανεβάσω τη χαμένη αξιοπρέπεια του τρομοκράτη» (λέει στη δικηγόρο του).

Η μία γυναίκα μπλεγμένη ερωτικά και με τους δύο, ανεπάγγελτη, θυμωμένη και
μητέρα. Η άλλη, φίλη του αγιογράφου, μακιγιέζ, παρορμητική, με φιλοδοξίες
οπερατέρ.

Να βάλω και δύο αδέλφια του αγιογράφου στο κόλπο – από αφέλεια ή βαριεστιμάρα;
– «Άσε να το σκεφτώ» (σαν να μου λέει ο πιο ευτραφής και σπάει για μια φορά
ακόμα τη δίαιτά του). Ο μικρός να ‘ναι ωραίος, ν’ αρέσει στα κορίτσια… Θα
βάλω και τους γονείς τους στην ιστορία, να τους τρελαίνουν με μετάνοιες και
χριστιανικές ενοχές. Θα δοκιμάσω να είναι παπάς και παπαδιά (μήπως το
παρακάνω;).

Χρειάζομαι κι έναν καθηγητή, από αυτούς τους διανοούμενους που σνομπάρουν.
Ίσως και τη γυναίκα του, με γαλλικό άρωμα, για λίγη φινέτσα. Να βάλω και
ξένους μυστικούς πράκτορες ή θα χάσω το μέτρο και δεν θα ξέρω τι να τους κάνω;
Οπωσδήποτε και δημοσιογράφους, να μαλλιοτραβιούνται για την αποκλειστικότητα.
Σεξ, βία, προδοσία, παρανομία, πολιτική και εκκλησία.

Να φορτώσω την ίντριγκα με κόντρες, παντρολογήματα, περιπέτειες και άλλες
ανατριχιαστικές λεπτομέρειες ή να την «τσιμπήσω» προς το πολιτικό θρίλερ; Αλλά
με όλους αυτούς τους απίθανους τύπους που σκέφτηκα – κάθε σχέση με πραγματικά
γεγονότα και πρόσωπα είναι απλή σύμπτωση – μάλλον στη μαύρη κωμωδία οδηγούμαι.

Κωμωδία ή δράμα, η ιστορία αυτή έχει «ψωμί».