ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Αναφαίρετο δικαίωμα

Η Μελίνα είναι ένα κουκλίστικο τετραπέρατο κοριτσάκι πέντε χρόνων, το κέντρο
του κόσμου για τους γονείς, τις γιαγιάδες και τους παππούδες της. Οι γονείς
της (δυο «καθώς πρέπει», χριστιανοί ορθόδοξοι, για να μην παρεξηγούμεθα) δεν
έχουν κανένα πρόβλημα να πουν ότι είναι «παιδί του σωλήνα» – όπως κακώς έχει
καθιερωθεί η ορολογία – δηλαδή, ότι την έχουν αποκτήσει με τεχνητή
γονιμοποίηση. Μου έδωσαν μάλιστα περήφανοι τη φωτογραφία της να δημοσιευθεί
στην εφημερίδα, όταν είχαμε κάνει σχετικό επιστημονικό ρεπορτάζ.

Στο σαλόνι αναμονής του γυναικολόγου μου – ο οποίος ασχολείται με
τον…«ανήθικο» (κατά τον Μακαριώτατο) τομέα της In Vitro Fertilization –
μαγεύομαι κάθε φορά από τις δεκάδες φωτογραφίες στρουμπουλών υγιών μωρών εν
μέσω πανευτυχών μαμάδων και μπαμπάδων με αστραφτερά χαμόγελα, που είναι
κολλημένες στους τοίχους.

Τα πρόσωπα, όμως, των δύο αγαπημένων φίλων μου – του Γιάννη και της Ειρήνης –
δεν έχουν το ίδιο χαμόγελο, αν και διαθέτουν υγεία, χρήματα και επαγγελματική
επιτυχία. Έχοντας και οι δύο πρόβλημα γονιμότητας, έχουν ήδη δοκιμάσει
δεκαεπτά (!) φορές την εξωσωματική γονιμοποίηση στο Λονδίνο και στην Ελλάδα,
χωρίς έως σήμερα αποτελέσματα. Ο γάμος τους κλυδωνίζεται σοβαρά, το ίδιο και η
ισορροπία της ζωής τους.

Αυτό λέει λοιπόν – όπως θέλουν να μας πουν οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας – ο
χριστιανισμός, η θρησκεία της Αγάπης; Δυστυχία, αναλγησία, σκληρότητα,
ατεκνία, διαζύγια; Και όχι ευτυχισμένες οικογένειες, παιδιά που μεγαλώνουν
σωστά από συνειδητούς (και όχι τυχαίους ή «κατά λάθος») γονείς;

Το θαύμα της ζωής, το μοναδικό συναίσθημα της μητρότητας, είναι αναφαίρετο
δικαίωμα για κάθε γυναίκα και για κάθε ζευγάρι, Μακαριώτατοι. Και όποιον
δυνατό τρόπο μπορέσει η επιστήμη – ακόμα και με κλωνοποίηση, αφού τεθούν οι
κανόνες ηθικής και δεοντολογίας – να τον προσφέρει στα ζευγάρια, θα πρέπει να
είναι καλοδεχούμενος και ευλογημένος…