Η οργισμένη αντίδραση

Πριν από μόλις μία εβδομάδα, και επαναλαμβάνοντας τη δέσμευσή του να βοηθήσει
τους ευάλωτους πολίτες, ο ηγέτης των Βρετανών Τόρις, Ίαν Ντάνκαν Σμιθ,
καθόρισε πέντε στόχους: την παιδική φτώχεια, την ανασφάλεια της τρίτης
ηλικίας, τα υψηλά ποσοστά μαθητών που εγκαταλείπουν το σχολείο, την ανεπαρκή
υγειονομική περίθαλψη και την εγκληματικότητα. Και εντούτοις, πέντε ημέρες
αργότερα, μόλις ο Βρετανός πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ δήλωσε πως πρέπει να
υπάρξει ανακατανομή του πλούτου προς όφελος των φτωχών, ο σκιώδης υπουργός
Οικονομικών των Συντηρητικών, Μάικλ Χάουαρντ, εξέφρασε τον αποτροπιασμό του
μπροστά στο ενδεχόμενο της αύξησης της φορολογίας για τα εύπορα στρώματα. Πώς
ακριβώς πιστεύει δηλαδή ότι μπορεί να εξαλειφθεί η παιδική φτώχεια, για να μην
αναφερθούμε στους υπόλοιπους τέσσερις στόχους;

Για να αντέδρασε με τέτοια οργή η Δεξιά, κάτι καλό πρέπει να είπε προχθές ο
Τόνι Μπλερ.