Καταγγέλλει και εικονικές εκτελέσεις

Εικονικές εκτελέσεις, φάρμακα που προκαλούσαν τρόμο, παρουσία ενός άγνωστου
άνδρα που εμφανίστηκε σαν διευθυντής της μονάδας και μια γυναίκα που
παρουσιάστηκε σαν νοσηλεύτρια.

Ο Σάββας Ξηρός στις συνεντεύξεις που παραχώρησε σε τηλεοπτικούς σταθμούς έδωσε τη δική του εκδοχή για τις συνθήκες νοσηλείας του στον «Ευαγγελισμό»

Αυτά και άλλα πολλά που παρουσιάζουν σαν κολαστήριο τον «Ευαγγελισμό»,
υποστήριξε ο Σάββας Ξηρός σε συνεντεύξεις του που παρουσιάστηκαν κατά τη
διάρκεια του διημέρου στους τηλεοπτικούς σταθμούς Star και Alpha.

Περιγράφοντας μια ζοφερή εικόνα των συνθηκών νοσηλείας του, ο Σάββας Ξηρός
αναφέρθηκε στον διευθυντή της Αντιτρομοκρατικής κ. Στέλιο Σύρο, υποστηρίζοντας
ότι «μου προκάλεσε μίσος για τους συντρόφους μου. Όταν με ρωτούσαν ποιον αγαπώ
πιο πολύ “τον στρατηγό ή τη μάνα σου”, έλεγα τον στρατηγό»!

Ο Σάββας Ξηρός μίλησε επίσης για μια μυστηριώδη επίσκεψη ενός κορυφαίου
πολιτικού στελέχους, «με πασίγνωστη φωνή», ο οποίος τον ρώτησε εάν αισθάνθηκε
την ανάγκη να αυτοκτονήσει!

Ακολουθούν αποσπάσματα της συνέντευξης που έδωσε ο Σάββας Ξηρός στον
δημοσιογράφο Μάκη Τριανταφυλλόπουλο.

– Κατηγορήθηκες για χαφιεδισμό, ότι μίλησες, ότι ένας
επαναστάτης δεν μπορεί με τόση ευκολία να δίνει τους συντρόφους του. Τι
ακριβώς έγινε μέσα στο νοσοκομείο;

– Κατ’ αρχήν αυτό που κατάλαβα εγώ από την αρχή, ότι από τη δεύτερη μέρα
άρχισε να με κυριεύει ένας φόβος άγνωστος μέχρι τώρα, γιατί μέχρι τώρα δεν έχω
φοβηθεί ποτέ. Πάντα έμπαινα πρώτος στις ληστείες, πρώτος στο Τμήμα, σε όλες
τις ιστορίες δηλαδή τα υπόλοιπα παιδιά με εμπιστεύονταν πάντα. Ότι ήμουν
ψύχραιμος υπάρχει δήλωση του Ταρασουλέα που είπε ότι αφού τον πυροβόλησα στα
πόδια πήγαμε με τερατώδη ψυχραιμία. Δηλαδή δεν υπήρχε κανένας φόβος ποτέ.

– Έχεις τσεκάρει ότι οι γιατροί δεν είχαν πάρει μέρος σε όλη τη
διαδικασία;

– Μπορώ να πω περισσότερες λεπτομέρειες γιατί είχε εμφανιστεί κάποιος ως
διευθυντής του τμήματος, όπου διευθυντής είναι ο Ρούσσος. Ο διευθυντής και μία
νοσηλεύτρια, η οποία εγώ ψαρεύοντας και ρωτώντας ποια σχολή πήγες, πόσα χρόνια
είναι, όλα συμφωνούσαν μεταξύ τους. Υπήρχε μία νοσηλεύτρια η οποία δεν ήξερε
πόσα χρόνια είναι η σχολή. Η οποία ήταν παρούσα μαζί με αυτόν τον αποκαλούμενο
διευθυντή, πριν αρχίσω να μιλήσω και αφού μίλησα τις δύο πρώτες μέρες στις δύο
πρώτες συνεντεύξεις ήτανε παρόντες οι δύο αυτοί.

– Έδωσες πόσες καταθέσεις ψεύτικες στην αρχή;

– Ξεκίνησα με την πρώτη που προσπαθούσαν να μου πουν… να ζητήσουν κατ’ αρχήν
να τους επιβεβαιώσω ότι ανήκω στη 17Ν πρώτα πρώτα. Μετά έπρεπε να δώσω κάποιο
σχεδιάγραμμα, γιατί υποτίθεται ότι αυτός ήταν ο σωτήρας μου εκεί πέρα και μου
είχε πει ότι άμα συνεργαστούμε, θα γίνει το… θα γλιτώσω τη ζωή μου, κάτι που
δεν με ενδιέφερε ποτέ.

– Αισθάνομαι ότι έχεις την ανάγκη να αποκαταστήσεις τον εαυτό σου.

– Αυτό είναι αλήθεια.

– Έχεις μια αγωνία γι’ αυτό.

– Αυτό είναι αλήθεια, γιατί έχει βγει για τ’ όνομά μου πάρα πολλά, δηλαδή
έχουν γραφτεί πολλά και χθες που με επισκέφθηκε ο στρατηγός άφησε να εννοηθεί
ότι και καλά ακόμη συνεργαζόμαστε.

– Γιατί σε επισκέφθηκε χθες;

– Με επισκέφθηκε για να του δώσω μία κατάθεση, αυτοί νόμιζαν ότι εγώ είμαι
συνεργάτης της Ασφάλειας. Πλέον το είχανε δεμένο. Ζητούσαν για κάποιο πρόσωπο
που ξέρω που ανήκει στην 1η Μάη να δώσω κατάθεση, γιατί δεν υπάρχουν στοιχεία
και θέλουν να τον δέσουν με καταθέσεις, όπως προσπαθούν να κάνουν και με μας,
γιατί με μας πάλι δεν υπάρχουν στοιχεία.

– Μίλησες για δύο μορφές βασανιστηρίων: το ένα είναι με παράσιτα και
το άλλο ήταν με εικονικές εκτελέσεις. Μπορείς να μας μιλήσεις για αυτά
τα δύο;

– Τα παράσιτα ήταν κάποια σφυρίγματα τα οποία τα άκουγα όταν υπήρχε μεγάλη
ένταση και ήταν κάποιο φάρμακο που ενεργοποιούσε το σωληνάκι. Έκανα
προσπάθειες να το απομονώσω. Δηλαδή κάποιο που το είχα κόψει εντελώς άρχισε
μετά από 10-15 δευτερόλεπτα μία σειρήνα να τσιρίζει.

– Αυτό τι ήταν, το φάρμακο για τον τρόμο;

– Το φάρμακο για τον τρόμο το είχα εντοπίσει, γιατί μου προκαλούσε ένα
βύθισμα. Ήταν στη μεγάλη αρτηρία, στο πόδι. Το έκοβα πέντε δευτερόλεπτα και
πέντε το άφηνα, έπαιρνα τουλάχιστον τη λιγότερη δόση όσο μπορούσα. Κι έκανα
όσο μπορούσα ασκήσεις μέσα για να το καίει ο οργανισμός.

– Το δεύτερο με τα παράσιτα;

– Όταν βυθιζόμουν πολύ σε αυτό το φάρμακο, δυνάμωναν τα παράσιτα.

– Είχες κάποιο ακουστικό στο αυτί;

– Όχι ακουστικό στο αυτί. Ήταν μηχάνημα άλλο.

– Προφανώς όμως θα το άκουγαν κι αυτό.

– Δεν είναι προφανές, γι’ αυτό λέω όταν χειριζόμουν το φάρμακο έβγαινε αυτός ο
θόρυβος, ο οποίος βέβαια όταν εμφανιζόταν ας πούμε ο κ. Βιταρίδης ή κάποιος
γιατρός με μπλούζα αυτό κοβόταν μαχαίρι.

– Οι εικονικές εκτελέσεις πώς έγιναν Σάββα Ξηρέ;

– Υποτίθεται ότι ήρθε κάποιος σπεσιαλίστας… ώστε να φαίνεται αυτοκτονία.
Ήταν ένας απέναντι που του ρύθμιζε την κλίση, να φαίνεται ότι έρχεται από το
δικό μου χέρι, και ο άλλος μού κράταγε το αριστερό χέρι για να βρουν τη σωστή
γωνία. Αυτό παρά τον φόβο μου το νίκησα κάποια στιγμή και είπα τελειώνετε. Δεν
ήταν με στολή, ο ένας έπαιζε κομπολόι και είχε μουστάκι και μούσι.

– Σε κάποιο στάδιο μου είπες ότι μία νοσηλεύτρια, η οποία όταν
αντελήφθη ότι έκαναν αυτή τη δουλειά, έβαλε τις φωνές.

– Ήταν μέσα ο στρατηγός, πίσω αριστερά ο εισαγγελέας που κράταγε τις
σημειώσεις, δεξιά είχε εμφανιστεί ένας με μία κόκκινη μπλούζα, όχι ιατρική.
Ρώτησα τι είναι αυτός, τι κάνει, μου λένε δεν υπάρχει κανένας. Ανακάτευε τα
σωληνάκια και εκείνη τη στιγμή ακούστηκε μία φωνή με μεγάλη ένταση,
απελπισμένη, που φώναζε «για όνομα του Θεού, τι κάνετε εδώ πέρα!».

– Μπροστά στον Διώτη έγιναν αυτά και στον Σύρο;

– Όλα, ό,τι έχει γίνει… Εννοείται ότι μόνο ο εισαγγελέας έχει δικαίωμα να
διώξει από εκεί μέσα τους γιατρούς και τους νοσηλευτές και να κάνει αυτά τα
πράγματα.

– Γιατί φώναζε η νοσηλεύτρια;

– Εγώ εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι με τριγυρίζουν διάφορα άτομα γύρω γύρω,
αυτοί που είπα ότι έπαιρναν ανακρίσεις από έναν ετοιμοθάνατο, γι’ αυτό πιστεύω
ότι έγινε αυτή η κραυγή αγωνίας.

– Σου άφηναν να καταλάβεις ότι μπορεί να σε εκτελέσουν τώρα για να
φοβηθείς;

– Ήταν πολύ καλά στημένο, όταν γινόταν αυτή η ιστορία έλειπε ο στρατηγός, όλοι
ήταν πολίτες, γύρω δεν υπήρχε γιατρός και κάποια στιγμή ενώ ήταν έτοιμα όλα,
είχαν φτάσει σε σημείο που είχαν ρυθμίσει τις γωνίες, τότε χτυπάει ένα
τηλέφωνο, ήταν ο αρχηγός και μου λέει «μη φοβάσαι, είμαι εγώ εδώ, δεν θα σου
συμβεί τίποτα».

– Είπες κάτι πολύ σοβαρό, για το οποίο ρωτήθηκα από τους συνομιλητές
μου αν ήταν μία πρόφαση ή ένα παιχνίδει δικό σου να δημιουργήσεις
εντυπώσεις, για επίσκεψη ενός πολιτικού.

– Αναριωτιέμαι κι εγώ τι δουλειά είχε η αλεπού στο παζάρι.

– Αυτός ο άνθρωπος όταν ήρθε στο κρεβάτι σου προφανώς τον έβλεπες,
ήξερε ότι τον βλέπεις;

– Είχανε ρίξει φως πάνω του. Ήμουν σε ένα δωμάτιο απομονωμένος, δεν υπήρχε
άλλο κρεβάτι σε αυτό το δωμάτιο, υπήρχαν μόνο μηχανήματα. Δίπλα ακριβώς υπήρχε
ένα δωμάτιο σαν προθάλαμος που είχε κι αυτό κάποιο κρεβάτι, το οποίο δεν το
χρησιμοποιούσαν, ήταν γεμάτο με διάφορους αστυνομικούς. Από την είσοδο που
έμπαιναν όλοι μπήκε και αυτός και ήρθε και στάθηκε στο κάτω μέρος στο κρεβάτι
μου, υπήρχε ένα φως και είδα το παράστημα και το πρασινογκρίζο κοστούμι που
φόραγε. Η φωνή είναι πασίγνωστη, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία.

– Τι σε ρώτησε;

– Ήρθε σαν ψυχίατρος.

– Δεν σου δήλωσε την πραγματική του ταυτότητα;

– (ρώταγε) αν αισθάνθηκα ποτέ την ανάγκη να αυτοκτονήσω και τέτοια πράγματα,
δηλαδή ήταν μέσα στο παιχνίδι.

– Δεν πήγε την κουβέντα προς την πολιτική πλευρά;

– Όχι, φεύγοντας είπε κάποια συνθήματα σαν αυτά που λέει στους πολιτικούς
λόγους και έδωσε στίγμα.

– Για ποιον λόγο πιστεύεις ότι έγινε αυτή η κίνηση; Διακινδυνεύουν
τα πάντα με αυτόν τον τρόπο.

– Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Κατ’ αρχήν να πω ότι το έχω διασταυρώσει άλλες δύο
φορές αυτό. Δηλαδή από κάποιο παιδί που φύλαγε εκεί πέρα έμμεσα και το
διαπίστωσε. Μετά ήρθε κάποιος μεγάλος αστυνομικός που είναι πιο κάτω από τον
στρατηγό ο οποίος του λέω «ξέρεις, έτσι κι έτσι» έγινε και μου λέει
«αποκλείεται, δεν υπάρχει πιθανότητα, αποκλείεται, ήταν δημοσιογράφοι, το ένα
το άλλο, αποκλείεται να πέρασε». Ο ίδιος που μου το είπε έρχεται την άλλη μέρα
με την ουρά κάτω από τα σκέλια, μου λέει «κακομοίρη, μην πεις τίποτα ότι ήρθε
αυτός εδώ, γιατί θα πουν ότι έκανες συναλλαγές και τέτοια».

– Σου το είπε ο στρατηγός αυτό;

– Όχι ο στρατηγός, ο άλλος.

– Μεταξύ σας μιλάγατε ως «Λάμπρος», «Λουκάς»;

– Και «Μιχάλης», ναι, βέβαια.

– Δεν χρησιμοποιούσατε ποτέ τα ονόματά σας;

– Όχι βέβαια.

– Ο Γιωτόπουλος λοιπόν ήταν γνωστός στον Κουφοντίνα και σε κανέναν άλλο
προφανώς. Από τη δική σου ομάδα.

– Από αυτούς που γνώριζα εγώ κανείς. Δηλαδή όταν λέμε κανείς, οι παλιοί δεν
ξέρω αυτοί που είχαν πάρει μέρος στις πρώτες ενέργειες αλλά από αυτούς που
ξέρω εγώ όλους κανένας.

Η πλαστή ταυτότητα για τον Α. Γιωτόπουλο

– Ένα άλλο εντυπωσιακό στοιχείο ήταν ότι δεν γνώριζες το πραγματικό όνομα
του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου. Νόμιζες ότι είναι ο Μισέλ Οικονόμου,
του ετοίμαζες πλαστή ταυτότητα.

– Την ταυτότητα την είχα φτιάξει πριν από χρόνια και τον ρώτησα τι θες, μία
πλαστή ταυτότητα, ε νοικιάζω καμία φορά κανένα ξενοδοχείο δεν θέλω να μάθουν
ότι έχω σχέσεις με Θεσσαλονίκη, παράδειγμα, είχε πει μία τέτοια δικαιολογία
και εγώ πίστευα, όχι ότι ήταν κάποιος που είχε εισχωρήσει στην παρανομία,
απλώς ήθελε πού και πού να πηγαίνει ινκόγκνιτο σε κάποια σημεία.

– Ο μόνος που το ήξερε ήταν το Κουφοντίνας;

– Αυτός είναι πολύ πιθανό, γιατί έκαναν συζητήσεις. Όταν είχαν γράψει για τον
Γιωτόπουλο, λίγο μετά το Πάσχα, η «Ελευθεροτυπία» είχε ένα άρθρο και έγραφε
κάτι γι’ αυτόν. Τότε είχε γίνει κάτι με τα κλειδιά της Δαμάρεως που τα έφερε ο
«Λάμπρος» να τα συγκρίνει με τα δικά μου, να δει μήπως είχε αλλάξει της
εξώπορτας. Του έδωσα το δικό μου κι εγώ είχα μείνει για δύο εβδομάδες χωρίς
κλειδί της Δαμάρεως. Σε αυτό το διάστημα εγώ πίστευα ότι υπάρχει πρόβλημα…
με αυτό το δημοσίευμα.