Αφιέρωμα: 11.09 Ένας χρόνος μετά Θύμα του πολέμου και τα ανθρώπινα δικαιώματα

Θύμα του αμερικανικού «πολέμου κατά της τρομοκρατίας» είναι τα ανθρώπινα
δικαιώματα σε όλο τον κόσμο μετά τις 11 Σεπτεμβρίου. Και κυβερνήσεις
χρησιμοποιούν την 11η Σεπτεμβρίου ως πρόσχημα για να περιορίσουν τις
ελευθερίες των πολιτών τους.

Μέσα στον χρόνο που παρήλθε από τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Νέα Υόρκη και
την Ουάσιγκτον, πολλές δυτικές κυβερνήσεις εξοπλίστηκαν με αυξημένες εξουσίες
για να προβαίνουν σε συλλήψεις και να περιορίζουν τα νομικά δικαιώματα των
κρατουμένων. Σημειώθηκαν επίσης βίαιες αντιδράσεις κατά της μετανάστευσης και
των μεταναστών και επιδείχθηκε προθυμία ακόμη μεγαλύτερη από τη συνήθη για
απελάσεις αλλοδαπών. Ορισμένες κυβερνήσεις θεώρησαν την 11η Σεπτεμβρίου ως την
τέλεια ευκαιρία για να καταστείλουν την αντιπολίτευση. Νέοι νόμοι ψηφίστηκαν ή
ήδη υφιστάμενοι εφαρμόστηκαν με νέα αυστηρότητα. «Στη μια χώρα μετά την άλλη,
είδαμε να σκληραίνει η νομοθεσία για την ασφάλεια και τη μετανάστευση και το
λάβαρο της αντιτρομοκρατίας να υψώνεται ως πρόσχημα για την καταστολή της
εσωτερικής αντιπολίτευσης», λέει ο Ριν Μπρόντι, εκ των διευθυντών του
Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που έχει την έδρα του στις ΗΠΑ. «Τα
ανθρώπινα δικαιώματα είναι ο μεγάλος χαμένος».

Στις ΗΠΑ, εκατοντάδες άνθρωποι τέθηκαν υπό κράτηση, κυρίως μεσανατολικής
καταγωγής, και οι αρχές αρνήθηκαν να ανακοινώσουν τα ονόματα ή τον αριθμό
τους. Η κυβέρνηση του προέδρου Μπους πρότεινε να συσταθούν ειδικά στρατοδικεία
για να δικάζουν ύποπτους «τρομοκράτες». Η πρόταση προκάλεσε διεθνή κατακραυγή
και πολλοί νομικοί κατήγγειλαν πως η σύσταση τέτοιων δικαστηρίων παραβιάζει
διεθνείς συμβάσεις. Η Ουάσιγκτον αρνήθηκε επίσης να χορηγήσει πλήρες καθεστώς
αιχμαλώτων πολέμου στους Ταλιμπάν που συνέλαβε και κρατάει στην αμερικανική
βάση του Γκουαντάναμο, στην Κούβα. Και θεωρεί πως οι Συνθήκες της Γενεύης δεν
ισχύουν για τα μέλη της αλ Κάιντα, ακόμη κι αν συνελήφθησαν στη μάχη – μια
ερμηνεία των συνθηκών που έφερε τις ΗΠΑ σε αντιπαράθεση με τον Ερυθρό Σταυρό.

Πολλά δυτικά κράτη επέβαλαν αυστηρότερους ελέγχους στη μετανάστευση. Ορισμένα,
όπως η Βρετανία, ψήφισαν ειδικούς αντιτρομοκρατικούς νόμους διευρύνοντας τις
εξουσίες της αστυνομίας. Η Ρωσία έπαψε να δέχεται επικρίσεις για την
κατασταλτική πολιτική της στην Τσετσενία. Η Κίνα έπαψε επίσης να επικρίνεται
για την καταστολή που ασκεί στο Θιβέτ, καθώς και εναντίον μουσουλμανικών και
θρησκευτικών μειονοτήτων. Μετά την 11η Σεπτεμβρίου, η παραβίαση και καταπάτηση
των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τις κυβερνήσεις αντιμετωπίζεται με μια γενναία
δόση ανεκτικότητας.