[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Αυτή η προσπάθεια ορισμένων κύκλων να εμπλέξουν κάποια πολιτικά πρόσωπα στην
υπόθεση της τρομοκρατίας καταντά ανυπόφορη και επικίνδυνη!

Είναι περίπου το ίδιο σκηνικό, όπως πριν από δεκατρία χρόνια, όταν ορισμένοι
είχαν το θράσος να ενοχοποιούν τους πάντες και τα πάντα, ακόμα και στην
περίπτωση που ο μεγαλοαπατεώνας Κοσκωτάς φωτογραφιζόταν με κάποιον… ανίδεο ή
αφελή!

Άλλωστε, δεν μπορεί όλες οι μνήμες να εξασθένησαν και να μη θυμάται κανείς ότι
στη λογική τού να ρίξουν στην «πυρά» τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος δεν
έμπαινε – τότε – σε καλούπια που εκείνοι ήθελαν, έφτασαν στο σημείο να
μεγεθύνουν μία ευχητήρια κάρτα! Και να θυσιάσουν και τον τότε πρόεδρο της
Βουλής Γιάννη Αλευρά γιατί βρέθηκε στο γραφείο του – αλλά και γιατί υπήρξε
ανάλογη από την πλευρά του ανταπόδοση – ευχετήρια κάρτα του μεγαλοαπατεώνα. Το
νοσηρό κλίμα εκείνης της εποχής προσπαθούν ορισμένοι να αναπαραγάγουν με
άλλους πρωταγωνιστές, σε άλλες συνθήκες – ελληνικές και διεθνείς – με στόχο να
σπιλώσουν ό, τι μπορέσουν και να κυριαρχήσουν όπου και όπως μπορούν!

Το τι κυκλοφορεί – αλήθεια από ποιες αρχικές πηγές και από ποια κέντρα; – όλες
αυτές τις μέρες δεν περιγράφεται. Σαν να έχουν ορισμένοι την… υψηλή
φιλοδοξία να καθίσουν στο σκαμνί του κατηγορουμένου, πλάι σ’ αυτούς που
«καρφώνουν» αδελφούς και θείους, κάποια από τα ιστορικά στελέχη κομμάτων, τα
οποία ξεπήδησαν μέσα από τους αγώνες του λαού μας για καλύτερες μέρες και για
μεγάλες – όπως τις ονειρεύτηκαν αρχικώς – αλλαγές.

Σε μια δημοκρατία, όμως, όπου με το… σταγονόμετρο δίνονται στη δημοσιότητα
οι καταθέσεις για τη 17Ν και όπου ο πολίτης δεν γνωρίζει πότε, γιατί και ποιοι
ακριβώς ήξεραν όλη την ιστορία, δυστυχώς, μπορεί κανείς να περιμένει το
οτιδήποτε.

Ωστόσο, πλανώνται ορισμένοι αν νομίζουν ότι ο ελληνικός λαός έχασε συνολικά
και συλλογικά την ιστορική του μνήμη. Το «παιχνίδι» της σπίλωσης – με φήμες –
ανθρώπων, συνειδήσεων και ιδεών δεν μπορεί να συνεχισθεί επ’ αόριστον.
Άλλωστε, όπως πολύ σοφά λέει ο λαός μας, ο ψεύτης κι ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο
χαίρονται!